მულტიმედია
გორგილაძის აუტანელი სიმსუბუქე“ იუთუბ არხზე 7 აპრილს ბრუნდება
“გორგილაძის აუტანელი სიმსუბუქე“ საზოგადოებრივი მაუწყებლის ეთერში
უკანასკნელად 2023 წლის დეკემბერში გავიდა. 7 აპრილს კი მისი გადაცემა
იუთუბ არხზე დაბრუნდება. როგორია მისი „პირველ არხში“ მუშაობის
გამოცდილება და რას ნახავს მაყურებელი - მასთან ინტერვიუში ვისაუბრებთ. 


- რატომ ჰქვია შენს გადაცემას „გორგილაძის აუტანელი სიმსუბუქე“ და რამე
კავშირი თუ აქვს მილან კუნდერას რომანთან „ყოფის აუტანელი
სიმსუბუქე“?

- კუნდერასთან აქვს კავშირი, კი, ოღონდ ირიბი და არა პირდაპირი.
კუნდერა ჩემი საყვარელი მწერლების ათეულში არ შედის, მაგრამ ეს
რომანი, ცხადია, ძალიან დიდ ტექსტად მიმაჩნია. ჩემი იდეა არ იყო ეს
სახელწოდება. როდესაც ამ გადაცემას ვაკეთებდით, ნატა მაღალაშვილმა
მოიფიქრა. გვინდოდა, მეც ვყოფილიყავი სათაურში, პირდაპირი ან ირიბი
კავშირი ყოფილიყო ჩემს ინტერესებთან. ვიცოდით, რომ უნდა გვეთამაშა
სიტყვებით. ნატამ რამდენიმე იდეა წამოაყენა და მათ შორის ერთ-ერთი
იყო „გორგილაძის აუტანელი სიმსუბუქე“. თავიდან გაგვეცინა, მერე
დავაკავშირეთ ერთმანეთთან. თან ლიტერატურასთან იყო კავშირში, თან
კინოსთან და თან იმ ფორმატთან, როგორი გადაცემაც გვინდოდა, რომ
ყოფილიყო (სერიოზული, სადაც აუცილებლად გამოერეოდა მსუბუქი
კითხვები) და ასევე, ჩემი წონის კლებასთან.

- „პირველ არხზე“ მუშაობის გამოცდილებაზე მინდა გკითხო.
დარწმუნებული ვარ, პირდაპირი ცენზურის შემთხვევები არ იქნებოდა,
მაგრამ ხომ არ ყოფილა ირიბი მინიშნება სასურველ ან პირიქით,
არასასურველ თემებსა და სტუმრებზე?

- ცოტა შორიდან დავიწყებ. თავდაპირველად მე „საზოგადოებრივი
მაუწყებელის“ დილის გადაცემაში მივედი. როდესაც შემეხმიანნენ,
მითხრეს, რომ ეძებდნენ და სჭირდებოდათ ტიპი, რომელსაც ამინდის
პროგნოზზეც კი ექნებოდა საკუთარი მოსაზრება ან რეპლიკა. მაგრამ
დილის გადაცემის ფორმატში წამყვანი შენ მაინც ვერ ხარ, ეს ფორმატი
მაინც გზღუდავს და რაღაც ჩარჩოებს ვერ ცდები ვერცერთ შემთხვევაში;
სტუმრობის დრო არის 10-12 წუთი. შეუძლებელია, რომ რაღაც სიღრმეებში
ჩახვიდე; დილა იგეგმება უშუალოდ პროდიუსერების მიერ, სტუმრებს თუ
თემებს შენ ვერ არჩევ და ა.შ.
 
შემდეგ ჩემი მეორე გადაცემა იყო რადიოში - „წიგნის დრო“,
ლიტერატურული გადაცემა და მერე უკვე გაკეთდა „გორგილაძის
აუტანელი სიმსუბუქე“. ეს უკვე საავტორო გადაცემა იყო. კონტრაქტში ასე
ეწერა: დათო გორგილაძის ტელებლოგი. სიმართლე რომ ვთქვა, გულზე
ხელის დადებით, ცენზურის შემთხვევა რომ ან ეს სტუმარი არ იყოს ან ეს
სტუმარი იყოს, ჩემთან არ ყოფილა. არც მონტაჟში ჩარეულან ოდესმე და
არც ირიბი მინიშნება არ ყოფილა.

„გორგილაძის აუტანელი სიმსუბუქე“ თავის მხრივ არასდროს არ იყო
პროვოკაციული გადაცემა. ჩვენ ვიწვევდით ისეთ ადამიანებს, ვისაც მეტად
თუ ნაკლებად ჩვენთან საერთო, სწორი ღირებულებები ჰქონდა, სწორი
ადამიანები იყვნენ. ამიტომ პრობლემა ამ მხრივ არასდროს შექმნილა.
როგორც უკვე ვთქვი, ამ გადაცემიდან პროვოკაციის თუ ეპატაჟის
მცდელობა არასდროს ყოფილა. იგივეს ვერ ვიტყვი ჩემზე, მე, დათო
გორგილაძეზე და ჩემს აქტიურობაზე ფეისბუქზე. ყოფილა ისეთი
შემთხვევებიც, როდესაც საკმაოდ რადიკალური პოზიციებიც მქონია. შენ
თუ გახსოვს შარშან, მარტის აქციების დროს დაწერილი პოსტი.



alt



არც მაშინ უთქვამთ ჩემთვის არაფერი. მაგრამ არის, რომ ხანდახან
ადამიანს გიჩნდება თვითცენზურა - რამდენად სწორია ჟურნალისტის
მხრიდან ასეთი მკაფიო პოზიციების გამოხატვა? ამის
გათვალისწინებითაც, მაინც მგონია, რომ ჟურნალისტს მკაფიო პოზიცია
უნდა ჰქონდეს. ერთადერთი, სადაც ობიექტურობაა საჭირო, ეს არის
ნიუსი. იმის მიღმა ვფიქრობ, რომ ყველას უნდა ჰქონდეს მკაფიო პოზიცია.
„პირველ არხში“ არსებობს ჟურნალისტებისათვის სოციალურ ქსელებში
ქცევის კოდექსი, რომელიც სწორედ ასეთი მკაფიო პოზიციების გამოხატვას
კრძალავს. მიუხედავად ამისა, პირადად მე არც ამის გამო მიმიღია
შენიშვნა. თუმცა, საკუთარი თავისთვის მიკითხავს - გაბრაზდებიან თუ
არა? საბოლოო ჯამში, არც ეს მაკავებდა, რომ საკუთარი აზრი გამომეხატა
საჯაროდ. ყოველთვის მქონდა განცდა, რომ ამ კოდექსის წიაღიდან არ
მოვსულვარ. ცალკე ტიპი ვარ, რომელიც გარედან მოვიდა აქ სამუშაოდ.

- შენ საზოგადოებრივ მაუწყებელზე მუშაობა ზვიად რატიანის დაკავების
კადრების გავრცელების შემდეგ დაიწყე. შენს კოლეგებს, მწერლებს
„პირველი არხისთვის“ ბოიკოტი ჰქონდათ გამოცხადებული და მასთან არ
თანამშრომლობდნენ. ეს თუ გიქმნიდა დისკომფორტს?

- საკმაოდ მოულოდნელი ამბავი იყო ჩემი „პირველ არხში“ მისვლა. ეს
პერიოდი დაემთხვა ჩემთვის ძალიან ტრაგიკულ პერიოდს, დედაჩემი იყო
ერთი თვის გარდაცვლილი. ვხვდებოდი, რომ რაღაც სიახლეები უნდა
მეძებნა ცხოვრებაში, რომ ცოტა თვალებში გამომეხედა. მანამდე
ვმუშაობდი PR-ში და მივხვდი, რომ ეს სამუშაო მახრჩობდა, საერთოდ
აღარ მაინტერესებდა და ძალიან უბედური ვიყავი. სწორედ მაშინ
შემომთავაზეს დილის გადაცემაში მუშაობა. ვიფიქრე, რატომაც არა,
რადგან ბაკალავრიც და მაგისტრატურაც ჟურნალისტის მაქვს, იქნებ
მივბრუნდე ჟურნალისტიკაში.

აი ამ პერიოდში, როდესაც მე დილის გადაცემაში დავიწყე მუშაობა,
თითქოს, ის ამბავი [ზვიად რატიანის] უკვე ჩავლილი იყო. აღარ მიფიქრია,
თორემ ცხადია, სინდისის ქენჯნა შეიძლება მეგრძნო. რაც შეეხება შემდეგ
მწერლების ბოიკოტს, დილის გადაცემაში სტუმრებს მე არ ვეპატიჟებოდი,
ამ საკითხებს პროდიუსერები აგვარებდნენ. ეს ბოიკოტი არ გაქრა, მაგრამ
ბუნებრივად მიწყნარდა. იყო რამდენიმე შემთხვევა, როდესაც მწერლებს
უთქვამთ, ხომ იცი მე „პირველ არხთან“ კაზუსი მაქვს და მას შემდეგ
ერთგული ვარ ამ ბოიკოტის. თუმცა, მწერლების უმეტესი ნაწილი, მგონი,
მაინც დადიოდა.

მიუხედავად იმისა, რომ მე არ გამომიცხადებია ბოიკოტი და იმ პროცესებში
არ ვიყავი ჩართული, მაინც დავფიქრებულვარ, რამდენად სწორი იყო ჩემი
იქ მუშაობა.

- შენი გადაცემა 7 აპრილიდან იუთუბზე გავა. რატომ სოციალურ მედიაში და
არა სხვა რომელიმე არხზე?

- მე სიახლეები დიდად არ მიყვარს, მაშინებს და საკუთარ ძალებში მაეჭვებს,
შევძლებ თუ ვერ შევძლებ. ორი პირდაპირი და რამდენიმე ირიბი
შემოთავაზება იყო სხვა ტელეარხებიდან, მაგრამ ვიფიქრე, რომ ახლა არის
ის დრო, როდესაც დამოუკიდებლად რაღაც საქმის წამოწყება უნდა სცადო.
იუთუბი ასე თუ ისე თავისუფალი ცურვაა, რასაც გინდა აკეთებ, როგორც
გინდა აკეთებ. ფორმატს ცვლი, როდესაც გინდა. ქვეყანა თუ დაიქცა, არ
გადიხარ ეთერში და ა.შ. თუმცა, ესეც ცოტა ილუზორული აღმოჩნდა.
ქართულ იუთუბზე პარტნიორებისა და მხარდამჭერების გარეშე ვერ
მოძრაობ, ამიტომ მაინც ბევრი რაღაცის გათვალისწინება გიწევს.
მიუხედავად ამისა, ძალიან საინტერესოა, რადგან შენი ხელით აწყობ
ყველაფერს, ალაგებ, უფლებებიც, ვალდებულებებიც და
პასუხისმგებლობებიც შენია... ცხოვრების ამ ეტაპზე ვფიქრობ, რომ ამგვარი
სიახლე წამადგება.

 



- გადაცემის მომზადებისთვის საჭირო ტექნიკური ბაზა როგორ
უზრუნველყავით?

- ტექნიკურ ჯგუფს ვქირაობთ, რომელიც მოდის თავისი აპარატურით.
აპარატურის შეძენა კოლოსალურ თანხებთან არის დაკავშირებული,
ამიტომ თითოეული გადაცემისთვის ვიქირავებთ როგორც ჯგუფს, ასევე
ტექნიკას. ამ ეტაპზე ჩვენი პარტნიორები „საქართველოს ბანკი“ და „კოკა-
კოლა“ არიან. უახლოეს პერიოდში კიდევ რამდენიმე პარტნიორთან
დავასრულებთ მოლაპარაკებებს.
გადაცემის ფორმატი ძირითადად იგივე იქნება, არაფერი იცვლება.
ერთადერთი, ქრონომეტრაჟი არ იქნება იგივე. თუკი სატელევიზიო
ვერსიაში გადაცემა 52 წუთი უნდა ყოფილიყო, აქ იუთუბი გაძლევს
საშუალებას, რომ გააგრძელო სადამდეც გინდა. ამ გადაცემას უხდება, რომ
საათზე მეტი იყოს და ხშირ შემთხვევაში, ალბათ, ასეც იქნება.
ასევე გადაცემას დაემატა რუბრიკა „არ გაჩერდე“, რაც არის „საქართველოს
ბანკთან“ თანამშრომლობის კონტექსტში.

- ბოლო კითხვა შენს მეორე პროფესიასთან დაკავშირებით. დიდხნიანი
პაუზის შემდეგ წერას თუ აგრძელებ?

- კი, კი. ამის გამო სულ მქენჯნიდა სინდისი. ჟურნალისტიკაც იმიტომ
ავირჩიე, რომ მეგონა, ძალიან ახლო კავშირშია მწერლობასთან. ამბების
მოყოლა მიყვარდა ბავშვობიდან და, ვიფიქრე, მონათესავე პროფესიას
ავირჩევდი. მერე მივხვდი, რომ მთლად სწორი არჩევანი არ იყო.
ჟურნალისტიკა უფრო ფაქტებთან დაახლოებაა, მწერლობა კი - ფაქტებზე
ამაღლება. თუმცა, საფუძველი ერთი აქვთ - რაღაც ერთი მნიშვნელოვანი
ფაქტი. აი, ამ ბოლო სამ თვეში უკვე განვაახლე წერა.

 
სად გაქრა პროფესია ჟურნალისტი?!

დაკარგული პროფესიის პრობლემა, რომლის წინაშეც ქართული ჟურნალისტიკა დგას. სად იგრძნობა ის ყველაზე მწვავედ და რა არის ამის მიზეზი?! 

ჩვენს ჟურნალისტებს ხშირად ადანაშაულებენ იმაში, რომ აქტივიზმს ეწევიან, რომ ისინი მხარეს წარმოადგენენ და არა ჟურნალისტებს. ყველაზე ხშირად და ყველაზე მეტად ეს ბრალდება სატელევიზიო ჟურნალისტების მიმართ ისმის. სამწუხაროდ, ეს სიმართლეს შეესაბამება. მაგალითად, ამა თუ იმ მოვლენის გასაშუქებლად წასული „იმედის“, „პოსტივის“, „პირველი არხისა“ და „რუსთავი 2“-ის კორესპონდენტი მუდმივად ფიქრობს, როგორ გააშუქოს მომხდარი ისე, რომ ხელისუფლების ბრალეულობა გადაფაროს, მისი გაკეთებული საქმე პოზიტიური რაკურსით წარმოაჩინოს და რაც მთავარია, შეძლებისდაგვარად, (მოვლენის შინაარსიდან გამომდინარე) მოახდინოს ოპოზიციური პარტიებისა თუ მისი წევრების დისკრედიტაცია. 

იგივეს აკეთებს სიტყვაზე, „მთავარი არხის“, „ფორმულას“ და „ტვ პირველის“ ჟურნალისტიც ოღონდ, ცხადია, სარკისებრი ეფექტით. 

გაცილებით დაბალანსებული, კვალიფიციური და პროფესიულ სტანდარტებთან შესაბამისობაშია ონლაინ მედია. ამიტომ ვისი დისკრედიტაციაც ყველაზე რთულია, სწორედ მათ წინააღმდეგ მიმართულ, ვითომ გამჭვირვალობის კანონს მიადგა ხელისუფლება და ამით უკვე ონლაინ მედიის ჟურნალისტებიც აქტივისტებად აქცია. 

კრიტიკული მედიების წარმომადგენელთა მიმართ ხელისუფლების აგრესიაც ძველია და სამთავრობო ჟურნალისტების მიმართ გაბრაზებული ხალხის უკმაყოფილებაც. ყველას ახსოვს, "ნაციონალური მოძრაობის" საწინააღმდეგო აქციებზე როგორი ბულინგისა და რამდენიმე შემთხვევაში, ფიზიკური დაპირისპირების მსხვერპლნიც გამხდარან მაშინდელი სამთავრობო ტელევიზიების კორესპონდენტები. 

პოლარიცაზიამ და დაპირისპირებამ "ქართული ოცნების" პირობებში პიკს მიაღწია. ამიტომაც არის, რომ ჟურნალისტებისთვის მუშაობა ყოველდღიურად უფრო და უფრო რთულდება. მმართველი პარტიის წარმომადგენლები ოპოზიციურად განწყობილ ტელევიზიებში არ დადიან, არ მონაწილეობენ დებატებში, არ პასუხობენ კრიტიკულ კითხვებს, რაც მათი ვალდებულებაა. (რამდენიმე დღეა მაგალითად, ონლაინ მედიებს პარლამენტის შენობაშიც არ უშვებენ.) ოპოზიციურ პარტიებს კი სახელისუფლო მედია ან არ ეპატიჟება, ან ნაკლებ დრო უთმობს. ამიტომ ნაციონალურ ტელევიზიებში პოლიტიკური ტოქშოუები, ორივე მხარეს, ცალმხრივია. ერთგან მხოლოდ ოპოზიციას ლანძღავენ და მეორეგან - ძირითადად ხელისუფლებას. ხანდახან ერთმანეთის, ოპოზიციის კრიტიკაც გამოერევა ხოლმე. ესეც, თითქოს, ხელოვნურად არის გამოწვეული, რადგან ტელევიზიას დებატების იმიტირება სურს. 

იქიდან გამომდინარე, რომ ხელისუფლების წარმომადგენლები პოლიტიკურ ოპონენტებთან დებატებში არ შედიან, ეს ფუნქცია ჟურნალისტებმა იკისრეს და მმართველმა ძალამაც სიამოვნებით მიანიჭა მათ ეს როლი. ამიტომაც არასახელისუფლო მედიის ჟურნალისტებს უწევთ "ქართული ოცნების" წევრებთან კამათი, დაპირისპირება, აგრესიული ტონით პასუხის მოთხოვნა და ა.შ. მთავრობა მეტად კომფორტულ მდგომარეობაშია, რადგან მისი ძირითადი ოპონენტები, როგორც მედიაში მუდმივად ჩანს, კრიტიკულად  განწყობილი ჟურნალისტები არიან. 

საბოლოო ჯამში,  ვხვდებით, რომ ამ მდგომარეობაში ჟურნალისტები საკუთარი ნებით არ აღმოჩენილან. საქართველოს ხელისუფლებამ მათ სხვა გზა არ დაუტოვა. მმართველმა გუნდმა სახელისუფლო მედიებში დასაქმებულ მუშაკებს (მუშაკებს, რადგან რთულია, მხოლოდ პროპაგანდით დაკავებულ ადამიანებს ჟურნალისტები უწოდო) უთხრა, არ შეასრულებთ დაკვეთას და დაკარგავთ სამსახურს. მისი კონტროლის გარეთ მყოფ ჟურნალისტებს კი - არ გავაკეთებ კომენტარს, არ დაგელაპარაკები, თუკი ისე არ მოიქცევი, როგორც მე მსურს. ამიტომ როგორც არ უნდა გვინდოდეს, სხვაგანაც ვეძებოთ დამნაშავეები მაგალითად, ოპოზიციური პარტიების ფლანგზე თუ თავად ჟურნალისტებში, ამ ანტიჟურნალისტიკას ერთადერთი დამნაშავე ჰყავდა და დღესაც ჰყავს - საქართველოს  მმართველი პარტია. მიუხედავად იმისა, რომ ტენდენცია წინა ხელისუფლების პირობებში დაიწყო, "ქართულმა  ოცნებამ" ის საბოლოოდ, სისრულეში მოიყვანა. ბიძინა ივანიშვილის პარტიამ ჟურნალისტებს პროფესია წაართვა. მათი ერთი ნაწილი რუსული ყაიდის პროპაგანდისტებად აქცია, მეორე ნაწილი კი - პოლიტიკოსებად თუ  აქტივისტებად.




 
ცოტნე გეგეჭკორის სიუჟეტი ცეცხლსასროლი იარაღის მანიპულაციური კადრებით "იმედის კვირაში"
 
ხელისუფლების მსგავსად, რა სურს ტელეკომპანია "იმედს"?
 
რუსული კანონის საწინააღმდეგო აქციები წარმოაჩინოს, როგორც რადიკალური დაჯგუფების პროტესტი, რომელსაც სისხლისღვრა სურს. საზოგადოებაში დათესოს შიში და პანიკა. 
 
რა საშუალებებს იყენებს "იმედი?" 
 
21 აპრილს ტელეკომპანია "იმედის"კვირის მთავარ ანალიტიკურ გადაცემაში მაყურებელმა ნახა სიუჟეტი სათაურით "დიდი ლუსტრაცია". დაპირებისამებრ, სიუჟეტში ნათელი უნდა გახდეს, როგორ "შიფრავს" "რადიკალების" "დესტრუქციულ გეგმებს" ტელეკომპანია "იმედი".  მასალას „იმედის კვირის“ წამყვანი, ირაკლი ჩიხლაძე ასე აანონსებს: "ახლა ცოტნე გეგეჭკორი გაჩვენებთ, რამდენად თანხვედრაშია რადიკალების მოქმედებების ტაქტიკაც და სტრატეგიაც „კანვასის“ და "გირჩის" იმ ტრეინიგებთან, რომლის შესახებაც 2 წელია პერიოდულად გიყვებით“. 

„იმედის კვირის“ წამყვანი სიუჟეტის წარდგენისას ხაზგასმით ამბობს, რომ რადიკალებს მიზნად სისხლისღვრა და არეულობა აქვთ. ჩიხლაძის მტკიცებით, ამაზე ის ფაქტი მეტყველებს: "თუ როგორ მოიქცნენ მაშინ, როცა პარლამენტის შენობასთან პოლიცია არ დახვდათ და სამართალდამცველებთან დაპირისპირების პროვოცირებისთვის სპეციალურად გადაინაცვლეს მთავრობის ადმინისტრაციასთან, სადაც სასურველი სცენარისთვის ცივი იარაღიც გამზადებული ჰქონდათ“. 

438051621-1173489796982705-6008387231982965666-n

დიახ. "სასურველი სცენარისთვის ცივი იარაღიც გამზადებული ჰქონდათ", - ზუსტად ასე ამბობს. ამბობს ისე, რომ მაყურებელს არც აქციის მონაწილეების მხარეს ცივი იარაღის არსებობის ამსახველ კადრებს სთავაზობს, არც საგამოძიებო უწყების ოფიციალურ განცხადებას და არც რაიმე სხვა მტკიცებულებას. წამყვანის თქმით, ეს "ძალიან მნიშვნელოვანი დეტალი" კარგად დავიმახსოვროთ და დაველოდოთ, თავად სიუჟეტში თუ ვნახავთ, მაინც როგორ მოიქცნენ "რადიკალები" მთავრობის ადმინისტრაციასთან.

მანამდე გავარკვიოთ, რატომ და რა საფუძვლით დააწყვილა "იმედის კვირის" წამყვანმა ორგანიზაცია „კანვასისა“ და „გირჩი - მეტი თავისუფლების“ ტრეინინგები.

„კანვასი“ არის ორგანიზაცია, რომელიც 2005 წელს ბელგრადში დაარსდა და მას შემდეგ არაერთ ქვეყანაში არაძალადობრივი ბრძოლისა და შემოქმედებითი აქტივიზმის პრინციპებს ასწავლის. 6 თვის წინ კულტურის სფეროში მომუშავე ჯგუფებისთვის თბილისში ჩატარებული ტრეინინგის შემდეგ, კანვასის“ 3 სერბი ტრენერი სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურმა „რევოლუციური სცენარის“ მომზადებაში დაადანაშაულა. 

„გირჩი -მეტი თავისუფლების“ ტრეინინგებში კი "იმედი", ალბათ, პარტიის მიერ დაფუძნებული „ინდივიდუალური თავისუფლების ინსტიტუტის" ბანაკებს გულისხმობს, სადაც სხვადასხვა თემაზე ტრეინინგებიც ტარდება. 



რატომ დასჭირდა "იმედის კვირის" წამყვანს "კანვასისა" და "გირჩის" დაწყვილება და იმიტომ, რომ თავად სიუჟეტის ავტორს მასალაში ამ ორი სხვადასხვა ორგანიზაციის სხვადასხვა დროს ჩატარებული ტრეინინგის კადრები სათავისოდ გამოეყენებინა. მანიპულაციური ვიდეომონტაჟითა და მუსიკით მასალისთვის დამატებითი სიმძაფრე შეეძინა. ცეცხლსასროლი იარაღისა და სამხედრო აღჭურვილობის დიდ ეკრანზე ჩვენებით მაყურებელი უფრო მეტად დაეზაფრა. და ჰო, ალბათ, სიუჟეტის წარდგენისას ირაკლი ჩიხლაძის ნათქვამი ფრაზაც - "სასურველი სცენარისთვის ცივი იარაღიც გამზადებული ჰქონდათ" როგორმე გაემართლებინა. 


 
რა ხდება?
 
სიუჟეტში - "დიდი ლუსტრაცია" ცოტნე გეგეჭკორი ამბობს, რომ მოვლენათა ეპიცენტრიდან უშედეგოდ სცადეს მათ მიერ არაკონტროლირებადი თავისუფალი მედიის გაძევება, რომ საზოგადოებას აქციის გულწრფელ მონაწილეთა შორის მყოფი "რადიკალური ჯგუფების კანონსაწინააღმდეგო ქმედებები" არ ენახა.  გეგეჭკორი კონკრეტულ კანონსაწინააღმდეგო ფაქტებს არ ასახელებს, სამაგიეროდ ამბობს: 

„ძალადობა პოლიციის წინააღმდეგ. იმ ორგანიზაციების მხრიდან, რომელთა წევრებიც პოლიტ თუ ენჯეო ძალების მიერ წინასწარ არიან გაწრთვნილი სპეციალურ ტრეინინგებზე. წინასწარ შემუშავებულია დიდი სტრატეგია, როგორ უნდა გააჯერონ ნაბიჯ-ნაბიჯ აქციები ძალადობით მთავარი მიზნისთვის - მიიტაცონ ძალაუფლება. წრთვნა და სწავლება საქართველოში სხვადასხვა ლოკაციებზე თვეების განმავლობაში მიმდინარეობდა ტრეინინგებზე, რომელიც დაფინანსებული იყო სხვადასხვა გავლენიანი დონორების მიერ.  მაღალი საფრთხეების გამო ერთ-ერთი ასეთი ტრეინინგის ფარული ჩანაწერი სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურმა 6 თვის წინ გაასაჯაროვა.“ 

რას ხედავს მაყურებელი ამ ტექსტის პარალელურად ეკრანზე? რას და კადრებს "ინდივიდუალური თავისუფლების ინსტიტუტის" რიგითი ტრეინინგებიდან, სადაც მონაწილეებს იარაღის ნაწილებსა და უსაფრთხოების ზომებს ასწავლიან. ჟურნალისტის ამ ტექსტს მოსდევს სუს-ის მიერ გამოქვეყნებული ფარული ჩანაწერის ნაწყვეტიც "კანვასის" ტრეინინგიდან. აღსანიშნავია ისიც, რომ ამ ჩანაწერში იარაღი არსად ჩანს. „ინდივიდუალური თავისუფლების ინსტიტუტის“ ტრეინინგების ამსახველ კადრებში კი - რამდენჯერმე. ჰო და რა მოხდა მერე, თუ ცოტა მეტი შიშის დანერგვისთვის ცოტა მანიპულაციასაც მივმართავთ და მაყურებელს წვრთნად და სწავლებად რიგითი ტრეინინგის კადრებს შევთავაზებთ?! პასუხიც კითხვაზე, რატომ დააწყვილა "იმედის" კვირის მთავარმა ანალიტიკურმა გადაცემამ ორი ორგანიზაციის სხვადასხვა დროს ჩატარებული ტრეინინგი, ნათელია. 

Screenshot-2024-04-22-165919

"ინდივიდუალური თავისუფლების ინსტიტუტის" ერთ-ერთი დამფუძნებელი თინათინ ბოლოკაძე "მედიაჩეკერთან"განმარტავს: „ჩვენი ორგანიზაცია კლასიკური ლიბერალიზმის იდეოლოგიისაა. შესაბამისად, იარაღის ლეგალიზაციას ვემხრობით. ბანაკებში, რომელსაც ყოველთვიურად ვატარებთ, რამდენჯერმე მოწვეულნი გვყავდნენ სპეციალისტები, რომელთაც ბანაკის მონაწილეებს აუხსნეს თეორიული ნაწილი, კანონმდებლობა, რეგულაციები და ა.შ. აგრეთვე პრაქტიკულ ნაწილში სტუდენტებს იარაღის სტრუქტურა, რომელი ნაწილი რას ნიშნავს, უსაფრთხოების ზომები და სხვ. ვფიქრობთ, რომ ეს ცოდნა ყველა ადამიანს უნდა ჰქონდეს.“ 

 
რა შედეგის მიღწევა სურდა "იმედს" "ინდივიდუალური თავისუფლების ინსტიტუტის" ტრეინინგების კადრების მანიპულაციური გამოყენებით?

 
"იმედის კვირამ" სიუჟეტში ამ კადრების გამოყენებით სცადა, დაესაბუთებინა  ფრაზები: "წვრთნა და სწავლება", "მიიტაცონ ძალაუფლება" და რამდენიმეთვიანი საინფორმაციო პროპაგანდა, პირდაპირი მინიშნებით რევოლუციაზე (ქართული მაიდანი) გაემძაფრებინა და მაყურებლისთვის რეალობად შეესაღებინა. 





 
 
 
 
კითხვები, რომელსაც  მამუკა მდინარაძემ უნდა უპასუხოს. ტყუილები,  რომელშიც დამოუკიდებელმა მედიამ "ქართული ოცნება" უნდა ამხილოს


3 აპრილს, დილის 11 საათზე მამუკა მდინარაძის კიდევ ერთი ბრიფინგი დაიწყო, რომელმაც 2 აპრილს, გვიან ღამით მმართველი პარტიის ოფისში გამართული შეხვედრის შედეგები გაგვაცნო. "ქართულმა ოცნებამ" გადაწყვეტილება მიიღო ხელმეორედ, თითქმის ერთი წლის თავზე, კვლავ დააინიციროს რუსული კანონი, სახელწოდებით „უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ კანონი“. პარლამენტში კანონპროექტი უცვლელი სახით დაბრუნდა. მდინარაძე ბრიფინგზე ხშირად იმეორებდა სიტყვებს „მდიდარი ენჯეოები“ და დაუფარავად აცხადებდა, რომ ამ ქვეყენაში (როგორც ჩანს ქვეყანაში "ქართული ოცნება" მოიაზრება) პრობლემას სწორედ ეს არასამთავრობო სექტორი და გარედან დაფინანსებული მედიები წარმოადგენს.

"ქართული ოცნების"აღმასრულებელი მდივანი რუსული კანონის მიღების აუცილებლობას რამდენიმე „არგუმენტით“ ხსნის და წინა წლების გამოცდილებით ასაბუთებს. 2020 წლის არჩევნების დროს „სამართლიანი არჩევნების“ მიერ გამოქვეყნებული ხმების პარალელური დათვლის შედეგები და მოვლენები, რომელიც მას ცენტრალური საარჩევნო კომისიის მიმდებარე ტერიტორიაზე მოჰყვა. 2021 წელი, რომელშიც ალბათ, 5 ივლისს განვითარებული პროცესები იგულისხმა. მდინარაძემ გაიხსენა 2022 წელს ევროკავშირის კანდიდატის სტატუსის ვერ მიღებით ხალხში გამოწვეული უკმაყოფილება და ქუჩის მანიფესტაციებიც. არასამთავრობო სექტორის მიერ წარმოებული კამპანია დამოუკიდებელი და სამართლიანი სასამართლოს მოთხოვნით, მისი განცხადებით, კიდევ ერთი არგუმენტია საიმისოდ, რომ მათ არსებობას პრობლემები შევუქმნათ. ცხადია, სამოქალაქო საზოგადოების მიმართ ე.წ. ლგბტ პროპაგანდა კიდევ ერთი პრეტენზიაა. ამას თან მოსდევს „ქართული ოცნების“ მიერ „გახსნილი“ საქმეები: „დროას“, „ფრანკლინის კლუბისა“ და „კანვასის ტრეინინგების“ შესახებ, რომელიც მდინარაძის თქმით, პოლარიზაციის გაღვივებას უწყობს ხელს. უმრავლესობის ლიდერის განმარტებით, გამჭვირვალობის უზრუნველყოფის თხოვნით „დემოკრატიის ევროპულ ფონდსა“ (EED) და „დემოკრატიის ნაციონალურ ფონდსაც“ (NED) მიმართეს, მაგრამ შედეგს ვერ მიაღწიეს.

ერთი სიტყვით, ეს არის ის მთავარი საკითხები, რომლის მეშვეობითაც"ქართული ოცნება" ცდილობს, რუსული კანონპროექტის დაბრუნების აუცილებლობა ახსნას. მამუკა მდინარაძე მედიას შეჰპირდა, რომ კანონპროექტს კენჭს დაჩქარებული წესით არ უყრიან და დებატებში მონაწილეობას მიიღებენ. თუმცა, ეს არაფერს ნიშნავს. სიტყვაზე არ უნდა ვედნოთ, რადგან მამუკა მდინარაძე და "ქართული ოცნება" მთელი ქვეყნის მოსახლეობას ჰპირდებოდა, რომ რუსულ კანონსაც აღარ დაუბრუნდებოდნენ. მდინარაძემ ღიად განაცხადა, რომ მათ არჩევნებში გამარჯვების პრობლემა არ აქვთ, უბრალოდ მათი მიზანი საკონსტიტუციო უმრავლესობით მოსვლაა. სწორედ აქედან მინდა, დავიწყო საუბარი. რომ დიახ, უკვე აშკარაა, ამ ქვეყნის ბედი 2024 წლის საპარლამენტო არჩევნებში გადაწყდება. "ქართული ოცნება" ცდილობს მეოთხე ვადით მოიპოვოს ძალაუფლება, თანაც საკონსტიტუციო უმრავლესობით, ისე როგორც 2012 წელს იყო. ამ მიზნის მიღწევაში მას ხელს მხოლოდ ორი, ამ დროისათვის მარტოდ დარჩენილი სამოქალაქო საზოგადოება და დამოუკიდებელი მედია უშლის. ორივე მათგანი სწორედ საერთაშორისო დონორებისგან ფინანსდება, ამიტომაც მათი ინტერესი სწორედ ამ დონორებისთვის იმგვარი პრობლემების შექმნაა, რომელიც მათ იძულებულს გახდის გავიდნენ ქვეყნიდან, ისე როგორც გავიდნენ რუსეთიდან.

მე მაქვს კითხვები და იქიდან გამომდინარე, რომ მამუკა მდინარაძის ბრიფინგზე ვერასდროს მოვხვდები და არც ის დამთანხმდება ინტერვიუზე, სულ რამდენიმეს აქ დავწერ. ვფიქრობ, ეს ნათლად გამოაჩენს იმ დიდი აბსურდის ერთ პატარა ნაწილს, რომელსაც მმართველი პარტიის ლიდერი ავრცელებს.

- 5 ივლისს მოძალადე ჯგუფები ემუქრებოდნენ ქვიარ თემის წევრებსა და მათ მხარდამჭერებს, თავს დაესხნენ მედიის წარმომადგენელებს და ფიზიკურად გაუსწორდნენ მათ. ამ თავდასხმას 40-მდე ჟურნალისტის ფიზიკური დაზიანება და ერთი მათგანის, ლექსო ლაშქარავას სიცოცხლე შეეწირა. რაში მდგომარეობს დონორების თუ არასამთავრობო ორგანიზაციების ბრალეულობა? მხოლოდ პრაიდ ფესტივალის ჩატარების სურვილში, რომელიც მთელს ცივილიზებულ სამყაროში ტარდება, გარდა რუსეთის, ჩინეთის, ირანისა და სხვა ავტორიტარული თუ ტოტალიტარული სახელმწიფოებისა? რატომ არ დააკავეთ ამ ძალადობრივი თავდასხმის ორგანიზატორები და რატომ არ აღკვეთეთ ეს დანაშაული ისე, როგორც ეს 2022 წლის 2 ივლისს?

- კონკრეტულად „დროას“, „ფრანკლინის კლუბისა“ და „კანვასის ტრეინინგების“ რა საქმეები გახსენით? სად არის მტკიცებულებები? რატომ ისმის მხოლოდ ზოგადი ბრალდებები? თუკი მტკიცებულებები არსებობს, რატომ არ ასაჯაროვებთ? კადრები, რომელიც გაავრცელეთ არაფერს ამტკიცებს. მსგავსი ტრეინინგები ყოველთვის ტარდება და "ფრანკლინის კლუბის" მსგავსი საგანმანათლებლო ცენტრებიც ბევრია.

- კონკრეტულად რის გამჭვირვალობას ითხოვდით და ვერ მიიღეთ? უფრო ზუსტად, რა გაინტერესებთ და არ იცით? რატომ ატყუებთ თქვენს ამომრჩეველს, რომ რომელიმე დაფინანსების შესახებ ინფორმაცია დამალულია?

- თქვენ არასამთავრობო სექტორს ბრალს სდებთ ე.წ. ლგბტქ პროპაგანდაში. გთხოვთ განმარტოთ, რას ნიშნავს ლგბტ პროპაგანდა? კონკრეტულად რაში გამოიხატება? სად ვლინდება? ვისზე მოახდინა გავლენა? როდის? როგორ? როგორ არის შესაძლებელი, რომ ადამიანმა სექსუალური იდენტობა პროპაგანდის საშუალებით შეიცვალოს? როგორ აპირებთ, რომ საუბარი და ინფორმაცია განსხვავებული სექსუალური იდენტობების შესახებ დაარეგულიროთ და შეზღუდოთ ინტერნეტ სივრცეში, რომლის მომხმარებელიც ახალგაზრდა თაობაა. ის თაობა, რომელზე ზრუნვითაც თქვენ იძულებული ხართ, მიიღოთ კიდევ ერთი პუტინის რუსეთის კანონი?!

- და ბოლოს, ინფორმაცია, რომელიც ბოლო დღეებია აქტიურად ვრცელდება, სწორედ იმიტომ რომ რუსული კანონის ხელმეორედ დაინიცირებას მეტი ლეგიტიმაცია ჰქონოდა. „მთავარმა არხმა“ მიიღო საერთაშორისო გრანტი იმისათვის, რომ დამოუკიდებლად არსებობა გააგრძელოს. ყველამ კარგად იცის, რომ არსებობს ორი ტიპის გრანტი - თემატური და ორგანიზაციის გასაძლიერებლად გაცემული დახმარება. მედია მისი ინტერესების მიხედვით ითხოვს დაფინანსებას. ნებისმიერი გრანტი საბოლოო ჯამში დემოკრატიული პრინციპების განვითარების ხელშეწყობისთვის არის გამიზნული. რატომ ცდილობს „ქართული ოცნება“ ეს დაფინანსება ჰომოფობიური პროპაგანდის ქვეშ მოაქციოს? რა მტკიცებულებები გაქვთ, რომ ეს გრანტი თემატურად იყო გაცემული?

ეს მხოლოდ ის რამდენიმე კითხვაა, რომელიც ჩემს საქმესა და ინტერესის სფეროს ეხება, მაგრამ კითხვები ძალიან ბევრია. კითხვები, რომელიც ყველგან უნდა ისმოდეს. ახლა საქმე მედიასა და იმ კონკრეტულ ჟურნალისტებზეა, რომელთაც საშუალება მიეცემათ კითხვები მამუკა მდინარაძეს და "ქართული ოცნების" სხვა ლიდერებს დაუსვან და გამოააშკარავონ მათი ტყუილები, მათი მიზანმიმართული პროპაგანდა, მანიპულაცია, რომლის მიზანიც ერთადერთია - ქვეყნის სათავეში მეოთხედ მოსვლა და თანაც საკონსტიტუციო უმრავლესობით.