ბიბი აიშა
24.05.2016
აიშა 12 წლის იყო, როცა ის და მისი და თალიბანის მებრძოლის ოჯახს „გადასცეს“. აიშას ბიძამ წლების წინ მებრძოლის ნათესავი მოკლა, „სისხლის ჩამოსარეცხად“ აიშას მამა და მებრძოლი მორიგდნენ და ის და მისი და დაზარალებულის ოჯახს „გადაეცა“. როგორც კი გოგონა 14 წლის გახდა, ის თალიბანის მებრძოლზე დააქორწინეს. აიშას და მის დას მონებივით ექცეოდნენ. ხშირად სცემდნენ იმის გამო, რაც მათმა ბიძამ ჩაიდინა. აიშა სახლიდან გამოქცევას ეცადა, თუმცა ვერ შეძლო, ქმარმა დაიჭირა, მთაზე აიყვანა, ცხვირი და ყურები მოაჭრა და იქვე დატოვა. აიშას უჭირს იმის გახსენება, როგორ გამოაღწია მთიდან და როგორ გაიგნო გზა ბაბუის სახლამდე. კარგა ხანს ამ სახლში იმალებოდა, შემდეგ კი ამერიკელმა სამხედროებმა მიაგნეს, ჯერ სამედიცინო ცენტრში, შემდეგ კი ქალთა თავშესაფარში გადაიყვანეს. აიშას მდგომარეობა 10 კვირიანი მკურნალობის კურსის შემდეგ სტაბილური გახდა.

ჟურნალ „ტაიმსის“ 2010 წლის 9 აგვისტოს ნომრის გარეკანმა, რომელზეც ბიბი აიშა იყო გამოსახული, მსოფლიოს ყურადღება მიიპყრო.

ფოტოს ავტორი იხსენებს: „ტაიმსმა“ ქაბულში წასვლა და 18 სხვადასხვა ავღანელი ქალის ფოტოპორტრეტის გადაღება დამიკვეთა. ბიბი აიშას ავღანელი ქალების თავშესაფარში შევხვდი. წინასწარ სპეციალისტებისგან მივიღე ინფორმაცია მისი ფსიქოლოგიური მდგომარეობის შესახებ და პირობა დავდე, რომ თუკი გადაღების პროცესში ის ოდნავ მაინც იგრძნობდა დისკომფორტს, გადაღებას შევწყვეტდი.

გადაღებების დაწყებამდე მონდომებით ვცდილობდი აიშასთვის კომფორტული გარემოს შექმნას, ვუსვამდი მსუბუქ შეკითხვებს, მივხვდი, რომ აიშა განსაკუთრებული გოგო იყო. მერე გადაღება დავიწყე. ვიღებ ფოტოებს და ვხვდები, რომ რაღაც ისე არ არის. კამერას გვერდზე ვდებ და აიშას ვთხოვ, რამდენიმე წუთით მაინც აღარ იფიქროს იმ საშინელებაზე, რაც გადაიტანა. „მხოლოდ იმაზე იფიქრე, როგორი ლამაზი და ძლიერი ხარ“ - ვუთხარი მას. აიშამ დამიჯერა და „ტაიმსის“ გარეკანზე გამოქვეყნებული ფოტო სწორედ ამ მომენტშია გადაღებული... მეგონა „ტაიმსს“ ეს ფოტო არ მოეწონებოდა, რადგან აიშა, როგორც მსხვერპლი ისე არ იყო წარმოჩენილი, თუმცა შევცდი. მოეწონათ და გარეკანზეც გაიტანეს, მინაწერით - რა მოხდება თუ ავღანეთს დავტოვებთ“.

ტაიმსის გარეკანმა, უფრო მეტად კი მინაწერმა, დიდი საზოგადოებრივი დისკუსია გამოწვია. ბევრი კრიტიკოსი წერდა, რომ ეს ნომერი პროპაგანდისტული იყო.

სად იყო გოგონა ფოტოს გამოქვეყნების დროს? რამდენად დაცული იყო მისი უსაფრთხოება? რა ზიანი შეიძლება მიადგეს მას და მკითხველს ამ ტიპის ფოტოს ნახვისას? ალბათ, ესაა ძირითადი დილემები, რის წინაშეც გამოცემა დგება, როცა ამგვარ ფოტოს აქვეყნებს. ყველა ამ კითხვას დეტალური პასუხი „ტაიმსმა“ სარედაქციო წერილში გასცა, რომელიც იმავე ნომერში გამოქვეყნდა, რომელშიც ბიბი აიშას ფოტო და სტატია. სარედაქციო წერილში დეტალურადაა ახსნილი, რა გზა გაიარა რედაქციამ მანამ, სანამ ფოტოს გამოაქვეყნებდა.

„ჩვენი ჟურნალის გარეკანი შოკისმომგვრელია. ფოტოზე გამოსახულია18 წლის ავღანელი ქალი, აიშა, რომელსაც თალიბანმა ცხვირი და ყურები მოაჭრა. აიშას სურს მსოფლიომ დაინახოს, რას მოიტანს თალიბანის გაძლიერება.

ძალიან დიდხანს ვიფიქრე, ღირდა თუ არა ამ ფოტოს გარეკანზე გამოტანა. პირველ რიგში მსურდა აიშას უსაფრთხოებაში დავრწმუნებულიყავი, და იმაშიც, ჰქონდა თუ არა მას კარგად გაცნობიერებული, რას ნიშნავდა მისი ფოტოს გარეკანზე გამოქვეყნება. მან იცის, რომ ეს ფოტო იქნება იმ საფასურის სიმბოლო, ავღანელ ქალებს თალიბანის რეპრესიებისთვის რომ მოუწიათ გადახდა. ჩვენ დავრწმუნდით, რომ აიშა მცველებით გარემოცულ უსაფრთხო ადგილზე იყო, მისი ადგილმდებარეობა კი მკაცრად გახლდათ გასაიდუმლოებელი. ამაში დარწმუნება ჩვენთვის უმნიშვნელოვანესი იყო, მანამ სანამ ფოტოს გამოვაქვეყნებდით.

მე ძალიან კარგად ვიცი, რომ ფოტოს ბავშვებიც ნახავენ და მათთვის ეს სტრესული იქნება. ჩვენ გავიარეთ კონსულტაცია ბავშვთა ფსიქოლოგებთან პოტენციურ ზეგავლენასთან დაკავშირებით. მათი ნაწილი ფიქრობდა, რომ ბავშვები მიჩვეულები არინ ძალადობის ნახვას მედიის საშუალებით. მაგრამ მეორე ნაწილი მიიჩნევდა, რომ ბავშვებისთვის ეს სტრესული და შიშისმომგვრელი იქნებოდა. მე ფოტო გამოქვეყნებამდე ჩემს ორ მცირეწლოვან შვილს ვანახე, ერთი 9 წლისაა მეორე კი 12 - ის. ორივე მათგანში ფოტომ სიბრალულის გრძნობა აღძრა და მკითხეს, რატომ დამართეს ამ გოგონას ასეთი რამ... მე მკითხველს ბოდიშს ვუხდი ამ ფოტოს გამო.

უამრავი ცუდი რამ ხდება ჩვენ ირგვლივ. ჩვენი სამუშაოს ნაწილია, გავაშუქოთ ეს ყველაფერი და ამ გაშუქებით დავუპირისპირდეთ არსებულ სისასტიკეს. მე მაქვს განცდა, რომ ფოტო არის ფანჯარა რეალობაში. ის გვამცნობს, რა ხდება ამ რეალობაში და რა შეიძლება მოხდეს ომში, რომელიც ყველა ჩვენგანს ითრევს და რომელიც ზეგავლენას ახდენს თითოეულზე.

მე მირჩევნია, ვაჩვენო მკითხველს, როგორ ექცევა თალიბანი ქალს, ვიდრე უგულებელვყო ის.

მე მირჩევნია, ვუთხრა ხალხს სიმართლე მაშინ, როდესაც ისინი სვამენ კითხვას - რას აკეთებენ ამერიკელები და მისი მოკავშირეები ავღანეთში.

ომის შესახებ დებატები არ ნელდება. ეს სტატია და ფოტო არის მცდელობა, ჩვენი წვლილი შევიტანოთ ამ დისკუსიაში. ამ ფოტოს და სტატიას არ ვაქვეყნებთ იმისთვის, რომ ჩვენი მხარდაჭერა გამოვხატოთ შტატების მიმართ ან პირიქით, გავაპროტესტოთ რაიმე. ჩვენ უბრალოდ ვცდილობთ დაგანახოთ, რა ხდება ადგილზე. სანამ კანონმდებლები და მოქალაქეები ინფორმაციის გაცნობიერებისა და სისტემატიზაციის პროცესში არიან და საკითხზე აზრის ჩამოყალიბებას ცდილობენ, ჩვენი საქმეა მოგაწოდოთ ჩვენი დროის საგარეო პოლიტიკის ურთულესი საკითხის კონტექსტი“.

აიშა დღეს ნიუ-იორკში ცხოვრობს, პლასტიკური ოპერაციაც გაიკეთა და ხელნაკეთი სამკაულების შექმნითაა დაკავებული. ფოტომ კი, რომელმაც ის ძალადობაზე გამარჯვების სიმბოლოდ აქცია, the 2010 World Press Photo award, მოიგო. ფოტოს ავტორი ამბობს, რომ როგორც წესი, ასეთ ფოტოებში ადამიანები მსხვერპლებად არიან წარმოჩენილნი, აიშა კი ძალადობას გადარჩენილი, ძლიერი გოგოა. სწორედ ასეთია ეს ფოტოც.

ტაიმსში გამოქვეყნებული სტატია: http://content.time.com/time/magazine/article/0,9171,2007407,00.html
კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას, სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ

ასევე იხილეთ

სუშის თემაზე მომზადებული გადაცემა რუსთავი 2-მა თვითრეგულირებაში განიხილა და დარღვევა დაადგინა

დილის გადაცემა, რომელშიც სუშის ჭამის იაპონური ტრადიციის აღსაწერად ქალი, როგორც დეკორაცია ისე იყო გამოყენებული, „რუსთავი 2-მა“ თვითრეგულირების ორგანოში განიხილა და  „მაუწყებლობის შესახებ“ საქართველოს კანონისა და მაუწყებელთა ქცევის კოდექსის ორი მუხლის დარღვევა დაადგინა. გადაცემა "რუსთავი 2-ის" ვებგვერდიდან აიღეს, „დილა მშვიდობისა საქართველოს“ სარედაქციო გუნდმა კი მაყურებელს დილის ეთერში გასული კადრების გამო ბოდიში მოუხადა.

საქართველოში სუშის ფედერაციის გახსნისა და სუშის ჭამის იაპონური ტრადიციის შესახებ გადაცემა 21 მარტს გავიდა, უფრო ზუსტად, ამ თემას „დილა მშვიდობისა საქართველოს“ ერთ-ერთი ნაწილი დაეთმო. გადაცემაში იაპონურ კულტურასა და სამზარეულოზე საუბრობდნენ. სუშის მირთმევის ერთ-ერთი ტრადიციის (ნიატაიმორი) აღსაწერად კი აჩვენეს შიშველი ქალი, რომელსაც სხეულის ნაწილები დაფარული ჰქონდა მცენარეებითა და სუშით. რუსთავი 2-ის ერთ-ერთი ჟურნალისტი და გადაცემის სტუმარი სუშს მოდელის სხეულიდან მიირთმევდნენ.

გადაცემის ამ ნაწილს საზოგადოებაში დიდი განხილვა მოჰყვა. იურისტი, ქალთა უფლებების დამცველი გვანცა ხონელიძე ბლოგში, რომელიც „მედიაჩეკერისთვის“ დაწერა, ამბობს, რომ ამ სცენაში ქალი გამოყენებული იყო როგორც დეკორაცია, ნივთი და ეს აღრმავებდა საზოგადოებაში ისედაც არსებულ გენდერულ სტერეოტიპებს.

ეს ფაქტი, მოგვიანებით, თავად „რუსთავი 2-ის“ თვითრეგულირების ორგანომაც დაადგინა. კომისიამ გადაცემის ამ ნაწილზე თვითინიცირებით იმსჯელა.

გადაწყვეტილების სამოტივაციო ნაწილის მიხედვით, კომისიამ რამდენიმე გარემოებაზე გაამახვილა ყურადღება.  გადაწყვეტილებაში ვკითხულობთ, რომ გადაცემის ნაწილი იაპონური სამზარეულოს კულტურის შესახებ ქმნიდა შთაბეჭდილებას, რომ ქალის სხეული წარმოადგენს საჭმლის ლანგარს, რაც არის დამამცირებელი, სექსისტური და ლახავს ადამიანის უფლებებს. ასევე, გადაცემის ეს ნაწილი იყო სექსისზმის გამოვლინება, მოხდა ქალის ობიექტივიზაცია, მისი ნივთად წარმოჩენა, გადაცემა იყო შეურაცხმყოფელი და აკნინებდა ქალს, რაც თავის მხრივ, ხელს უწყობს ქალთა მიმართ ისედაც არსებული სტერეოტიპული განწყობების გაძლიერებას.

ამავე, სამოტივაციო ნაწილში ნათქვამია, რომ ნიატაიმორი (ქალის სხეულიდან სუშის მირთმევა) ნამდვილად არის იაპონური კულტურის ნაწილი, თუმცა, ეს არ გამორციხვას მაუწყებლის პასუხისმგებლობას აიცილოს ქალთა მიმართ დამამცირებელი მოპყრობა.

ამ გარემოებების გამო, კომისიამ გადაცემას „მაუწყებელთა ქცევის კოდექსის“ 31-ე („მრავალფეროვნების, თანასწორობისა და შემწყნარებლობის პრინციპი) და 33-ე (სახელმწიფო რეკომენდაციები მაუწყებლის მიერ მრავალფეროვნების, თანასწორობისა და ტოლერანტობის პრინციპების დაცვის შესახებ) პრინციპების დარღვევა დაუდგინა.

„მაუწყებელმა თავიდან უნდა აიცილოს რელიგიური, ეთნიკური, ან სხვა ნიშნის მიხედვით მიხედვით რომელიმე ჯგუფის შეურაცხყოფა, მათ შორის, გარკვეული ლექსიკის ან გამოსახულების გამოყენება“, - ვკითხულობთ გადაწყვეტილების სამოტივაციო ნაწილში.

თვითრეგულირების ორგანოს გადაწყვეტილებით, "რუსთავი 2-ს" გადაცემის მაუწყებლის ინტერნეტ წყაროებიდან ამოღება, დილის გადაცემის სარედაქციო გუნდს კი მომხდარზე საჯარო რეაგირება დაევალა.

გადაწყვეტილების შემდეგ, „დილა მშვიდობისა საქართველოს“ სარედაქციო გუნდმა მაყურებელს ბოდიში მოუხადა.

„გუნდის მიზანს იაპონური კულტურის შესახებ ინფორმაციის გადმოცემა წარმოადგენდა, თუმცა ჩვენ ვაცნობიერებთ, რომ გადაცემაში გამოყენებული მეთოდი იყო შეცდომა, რომელსაც ნეგატიური შედეგების მოტანა შეუძლია ქალთა უფლებებისთვის. გვსურს, აღვნიშნოთ, რომ გადაცემის სარედაქციო გუნდი სრულად იაზრებს ამ პასუხისმგებლობას, ბოდიშს იხდის ეთერში გასული კადრების გამო და შეეცდება, მომავალში აღარასდროს დაუშვას მსგავსი მედიაკონტენტის განთავსება“, - ნათქვამია სარედაქციო გუნდის განცხადებაში.

 

შალახოს მოცეკვავე ბრალდებული - დამონტაჟებული ვიდეო ნამდვილ ამბად

20-22 მარტს, სოციალურ ქსელსა და საიტებზე: iTV.ge და droni.ge, გავრცელდა ლოს ანჯელესში ჩატარებული ერთ-ერთი სპეცოპერაციის ამსახველი ვიდეომასალა, რომელშიც ჩანს, რომ კაცი, რომელსაც სავარაუდოდ აკავებენ, ცეკვის მსგავს მოძრაობებს აკეთებს. ვიდეომასალას ქართული ნაციონალური ცეკვის “შალახოს” მელოდია ადევს, საიტები კი მტკიცებითში წერენ, რომ “ლოს ანჯელესში, ქართველმა, დაკავებისას “შალახო” იცეკვა”.

დამონტაჟებული ვიდეო, თავდაპირველად, 20 მარტს სოციალური ქსელის მომხმარებელმა ოთო ბარბაქაძემ გაავრცელა. “მგონი ქართველი დააკავეს LA-ში” - წერს იგი იუმორით. ამავე პოსტის კომენტარებიდან კი ირკვევა, რომ ვიდეო მან დაამონტაჟა და სპეცოპერაციის კადრებს “შალახოს“ მუსიკა დაადო.

iTV.ge-მ და droni.ge-მ დამონტაჟებული ვიდეო გადამოწმების გარეშე გამოაქვეყნეს. iTV.ge ვიდეოს ტექსტს აღარ ურთავს და სათაურშივე წერს, რომ დაკავებული ქართველია და ის “შალახოს” ცეკვავს. Droni.ge მტკიცებით ფორმაში მხოლოდ იმას წერს, რომ დაკავებისას კაცი “შალახოს” ცეკვავდა, სოციალური ქსელის მომხმარებლები კი ამ ფაქტის გამო ფიქრობენ, რომ ის ქართველია.

სინამდვილეში, სპეცოპერაცია კალიფორნიაში 19 მარტს ჩატარდა. ბრალდებულის აყვანის კადრებს CBS Los Angeles პირდაპირ ეთერში გადასცემდა. თუმცა, მისი ეთნიკური წარმომავლობის შესახებ ინფორმაცია უცნობია.

ძალადობის სავარაუდო  მსხვერპლი ქალის პირადი მონაცემებისა და არასრულწლოვნების ირიბი იდენტიფიცირება “კურიერში”
15 მარტს, ტელეკომპანია “რუსთავი 2-ის” მთავარი საინფორმაციო გამოშვების ერთ-ერთი სიუჟეტი ოჯახურ კონფლიქტს ეხებოდა. კერძოდ, 23 წლიანი თანაცხოვრების შემდეგ, ცოლ-ქმარი ერთმანეთს ურთიერთბრალდებებს უყენებს. 5 შვილის დედა ქმარს ფსიქოლოგიურ, ფიზიკურ და სექსუალურ ძალადობაში ადანაშაულებს. თავის მხრივ, ძალადობაში დადანაშაულებული ქმარი ბრალდებებს უარყოფს და მის მეუღლეს შვილებზე და დედამთილზე ძალადობაში სდებს ბრალს.

მიუხედავად იმისა, რომ ძალადობის სავარაუდო მსხვერპლი ქალი სიუჟეტში დაფარულია [დიდი ალბათობით, არასრულწლოვანი შვილების იდენტიფიცირების თავიდან ასაცილებლად], ერთ-ერთი დოკუმენტით მისი პირდაპირი იდენტიფიცირება ხდება. მასში სრულად იკითხება ქალის საახელი და გვარი, ასევე პირადი ნომერი. ეს კი, თავის მხრივ, მისი არასრულწლოვანი შვილების [სიუჟეტიდან ირკვევა, რომ 5 შვილიდან 3 არასრულწლოვანია] ირიბ იდენტიფიცირებასაც ახდენს.

ამასთან, დედის მხრიდან შვილზე სავარაუდო ძალადობის ნიშნების საილუსტრაციოდ, სიუჟეტში ერთ-ერთი არასრულწლოვნის ფოტოც არის ნაჩვენები, საიდანაც მიუხედავად იმისა, რომ ის დაფარულია, ახლობლებისთვის მისი ამოცნობა მაინც არის შესაძლებელი. ამასთან, ნაჩვენებია იმ სახლის შიდა კადრებიც, სადაც ამჟამად არასრულწლოვნები ცხოვრობენ. შესაბამისად, ნაცნობები სავარაუდო ძალადობის მსხვერპლი ბავშვების იდენტიფიცირებას სიუჟტიდან მარტივად შეძლებენ.

საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიის “ბავშვთა საკითხების გაშუქების” სახელმძღვანელო წესებში ვკითხულობთ, რომ ნებისმიერი ფორმის ძალადობის შემთხვევაში, არასრულწლოვნის როგორც პირდაპირი, ისე ირიბი იდენტიფიცირება დაუშვებელია, მიუხედავად იმისა “ბავშვი მოძალადის როლშია, მსხვერპლის თუ მოწმის”.

“უფრო მეტად ნუღარ მოახდენთ ბავშვის სტიგმატიზებას. თავი აარიდეთ კატეგორიზაციას ან სიუჟეტის ისეთ აღწერას, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ბავშვისათვის სამაგიეროს გადახდა - დამატებითი ფიზიკური ან ფსიქოლოგიური ზიანის მიყენება, დამცირება, დისკრიმინაცია ან საზოგადოების მიერ გარიყვა”, - ვკითხულობთ სახელმძღვანელოში.
დაინტერესებული პირი წარმატებული ბიზნესმენის სტატუსით საპენსიო რეფორმის გასამართლებლად „იმედის“ გადაცემაში
12 მარტს, ტელეკომპანია „იმედის“ გადაცემა „პირისპირ“ საპენსიო რეფორმას ეხებოდა. მიწვეულ სტუმრებს შორის წარმატებული ბიზნესმენის სტატუსით კომპანია „კავკასიის ავტოიმპორტის“ დირექტორი დავით(დევი) გულაშვილი იყო, რომელიც საპენსიო რეფორმის სიკეთეებზე საუბრობდა. გულაშვილი მუშაობს კომპანიებში, რომლებიც საპენსიო სააგენტოს დირექტორის სახელთანაა დაკავშირებული, თუმცა, სტუმრის წარდგენისას გადაცემის წამყვანს აუდიტორიისთვის ამ კავშირების შესახებ არაფერი უთქვამს.

უფრო კონკრეტულად, კომპანია „კავკასიის ავტოიმპორტი“, რომლის აღმასრულებელი დირექტორი დავით გულაშვილია, საპენსიო სააგენტოს დირექტორის, ლევან სურგულაძის ოჯახის საკუთრებაში არსებული კომპანიაა. საჯარო რეესტრის მონაცემებით, კომპანია „კავკასიის ავტოიმპორტის“ ერთ-ერთი მფლობელი რევაზ სურგულაძე იყო, რომლის გარდაცვალების შემდეგაც მისი კუთვნილი წილი მის შვილებს - ლევან სურგულაძესა და გიორგი სურგულაძეს გადაეცათ. თუმცა, ამ ცვლილების რეგისტრაცია რეესტრში შეჩერებულია.

გარდა ამ კომპანიისა, საპენსიო სააგენტოს დირექტორთან იკვეთება მეორე კომპანიაც - „კავკასიის ბიზნეს ჯგუფი“, რომლის წევრიცაა "კავკასიის ავტოიმპორტი". დავით გულაშვილი ამ კომპანიის გენერალური დირექტორის მოადგილეა, ლევან სურგულაძე კი - სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი. საპენსიო ფონდის პრესსსამსახურის ცნობით, სულგულაძემ სამეთვალყურეო საბჭო სექტემბერში დატოვა, თუმცა, ეს ცვლილება არ ასახულა არც საჯარო რეესტრში და მის მიერ 2018 წლის ნოემბერში შევსებული დეკლარაციაშიც მითითებულია, რომ ჯერ კიდევ სამეთვალყურეო საბჭოს წევრია.

დავით გულაშვილი რომ ნამდვილად მუშაობს ორივე კომპანიაში, „მედიაჩეკერმა” მასთანაც გადაამოწმა. იგი ადასტურებს, რომ კომპანია „კავკასიის ავტოიმპორტი”, რომელშიც აღმასრულებელი დირექტორია, ნამდვილად რევაზ სურგულაძის კომპანიაა. თუმცა, ამბობს, რომ არ აქვს ინფორმაცია ვის მფლობელობაში გადავიდა „კავკასიის ავტოიმპორტი” რევაზ სურგულაძის გარდაცვალების შემდეგ.

გადაცემა „პირისპირ” არ იყო პირველი შემთხვევა, როდესაც დაგროვებითი პენსიის შესახებ სასაუბროდ დავით გულაშვილი „იმედის“ ეთერში მიიწვიეს. ამავე არხსა და ამავე თემაზე, იგი 10 მარტს, “იმედის კვირაშიც” საუბრობდა. დავით გულაშვილი დაგროვებითი პენსიის დადებით მხარეებზე ამახვილებდა ყურადღებას. ამბობდა, რომ ეს ბიზნესისთვის მძიმე ტვირთი არ არის და მაგალითად მოჰყავდა საკუთარი კომპანია „კავკასიის ავტოიმპორტი“, რომელიც დასაქმებულებს თავად უხდის საპენსიო გადასახადს.

საპენსიო რეფორმა საქართველოში 2019 წლის იანვრიდან ამოქმედდა. ნაწილობრივ სავალდებულო დაგროვებითი პენსიის სქემაში ავტომატურად ერთვება ყველა მოქალაქე, ვინც ანაზღაურებას გაფორმებული კონტრაქტის შედეგად იღებს. 40 წელზე უფროსებს არჩევანი აქვთ, გაწევრიანდნენ თუ არა სისტემაში, 40 წლამდე პირები კი ვალდებულნი არიან. სქემის მიხედვით, დასაქმებულის საპენსიო ანგარიშზე ყოველთვიურად დაუბეგრავი ხელფასის 6% გროვდება, - დამსაქმებელიც, დასაქმებულიც და სახელმწიფოც, ფონდში ხელფასის 2-2%-ს რიცხავენ.

რეფორმა მასზე საუბრის დაწყებიდან დღემდე საზოგადოების კრიტიკის საგანია. დაგროვებითი პენსია საკონსტიტუციო სასამართლოშია გასაჩივრებული.
ძალადობის  სავარაუდო მსხვერპლი არასრულწლოვნის ირიბი იდენტიფიცირება “კურიერში”
8 მარტს ტელეკომპანია “რუსთავი 2-ის” მთავარ საინფორმაციო გამოშვებაში ერთ-ერთი სიუჟეტი პოლიციის მხრიდან 15 წლის მოზარდზე განხორციელებულ სავარაუდო ძალადობას ეხებოდა, რომლის შედეგადაც არასრუწლოვანი ფიზიკურად დაშავდა. მიუხედავად იმისა, რომ სიუჟეტში თავად მოზარდი დაფარულია, მისი ამოცნობა ნაცნობებს არ გაუჭირდებათ, ვინაიდან იდენტიფიცირებულია დედა და ჩანს მისი საცხოვრებელი სახლი.

მასალიდან ცნობილი ხდება, რომ ბოლნისის პოლიციაში ქურდობაში ბრალდებულ მოზარდს 8 საათის განმავლობაში სავარაუდოდ, გაუპატიურებით ემუქრებოდნენ და მასზე მორალურად ძალადობდნენ, ბოლოს კი მას ფიზიკურად გაუსწორდნენ, რა დროსაც არასრულწლოვანს ხელი მოსტყდა და საავადმყოფოში გადაყვანა გახდა საჭირო.

სიუჟეტში სავარაუდო მსხვერპლი არასრულწლოვნის დედა კამერის წინ სამართალდამცველების მხრიდან განხორციელებულ ფსიქოლოგიურ ზეწოლაზე ღიად საუბრობს. ამასთან, სიუჟეტში კარგად ჩანს სავარაუდო მსხვერპლის სახლი და ეზო. კადრში ასევე ხვდება ქუჩის სახელწოდება და ნომერი, სადაც სახლი მდებარეობს.
საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიის “ბავშვთა საკითხების გაშუქების” სახელმძღვანელო წესებში ვკითხულობთ, რომ ნებისმიერი ფორმის ძალადობის შემთხვევაში, არასრულწლოვნის როგორც პირდაპირი, ისე ირიბი იდენტიფიცირება დაუშვებელია, მიუხედავად იმისა “ბავშვი მოძალადის როლშია, მსხვერპლის თუ მოწმის”.

“უფრო მეტად ნუღარ მოახდენთ ბავშვის სტიგმატიზებას. თავი აარიდეთ კატეგორიზაციას ან სიუჟეტის ისეთ აღწერას, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ბავშვისათვის სამაგიეროს გადახდა - დამატებითი ფიზიკური ან ფსიქოლოგიური ზიანის მიყენება, დამცირება, დისკრიმინაცია ან საზოგადოების მიერ გარიყვა”, - ვკითხულობთ სახელმძღვანელოში.