2018 წელს მსოფლიო პრესა ორ ისტორიულ გამოცემას დაემშვიდობა
21.12.2018
2018 წელს დაიხურა ამერიკული გაზეთი Village Voice და მისი ვებგვერდი და არსებობა შეწყვიტა ბრიტანული მუსიკალური ჟურნალის NME-ს ბეჭდურმა ვერსიამ. ეს გამოცემები ათეული წლების განმავლობაში იყვნენ ფლაგმანები სხვადასხვა მიმართულებით და უმნიშვნელოვანეს როლს თამაშობდნენ ქვეყანაში მიმდინარე კულტურულ-საზოგადოებრივ პროცესებში.

Village Voice

63-წლიანი არსებობის შემდეგ, საკულტო ყოველკვირეული ნიუ-იორკული გამოცემა, Village Voice, 2018 წლის აგვისტოს ბოლოს დაიხურა. 2015 წელს, ფინანსური კრიზისის გამო, გამომცემლებს მისი გაყიდვა მოუხდათ. Village Voice ამერიკის ერთ-ერთი უმდიდრესი ოჯახის წარმომადგენელმა, პიტერ ბარბეიმ იყიდა და როგორც მაშინ ამბობდა, გაზეთის „აყვავებას“ აპირებდა. თუმცა, როგორც ჩანს, მალე მიხვდა რომ გამოცემის მაღალი პროფესიული სტანდარტების, ალტერნატიული ხედვისა და უკომპრომისო ავტორების პირობებში Village Voice კომერციულ ტაბლოიდად ვერ იქცეოდა და ორ წელიწადში ჯერ ბეჭდური ვერსია გააუქმა, მომდევნო წელს კი ონლაინ გამოცემის დახურვის გადაწყვეტილებაც მიიღო.

Village Voice-ის ბოლო ნომერი 2017 წლის 20 სექტემბერს გამოვიდა და მის გარეკანზე 23 წლის ბობ დილანის ფოტო იყო, რომელიც 1965 წელს გაზეთს ძველი რედაქციის ოფისთან ახლოსაა გადაღებული.

ამ ეტაპზე გამოცემაში მხოლოდ რამდენიმე თანამშრომელი რჩება, რომლებიც გარკვეული დროის განმავლობაში საარქივო მასალების დამუშავებასა და მათ ვებგვერდზე განთავსებაზე იზრუნებენ. თუმცა, ახალ მასალებს გაზეთი აღარ გამოაქვეყნებს.

Village Voice 1955 წელს დაარსდა და ათეული წლების განმავლობაში ქალაქის კულტურული ცხოვრების განუყოფელი ნაწილი იყო. ლოკალური არტისტული სცენის და კულტურული მოვლენების სიღრმისეული ანალიზი, კინო, ლიტერატურული და მუსიკალური მიმოხილვები, ანალიტიკური სტატიები და საგამოძიებო მასალები პოლიტიკასა და სოციალურ თემებზე და რაც მთავარია, საუკეთესო ავტორები - ამ ყველაფრის გამო Voice-მა მალევე დაიმკვიდრა ადგილი, როგორც ალტერნატიულმა, მემარცხენე ინტელექტუალურმა გამოცემამ და ნიუ-იორკის ერთგვარ სიმბოლოდაც კი იქცა.

გაზეთი ამერიკელმა მწერალმა, ნორმან მაილერმა, ჟურნალისტმა ჯონ უილკოკმა და გამომცემლებმა - ედ ფენჩერმა და დენ ვულფმა დაარსეს. მათი მიზანი ნიუ-იორკის შემოქმედებით სფეროში მომუშავე ადამიანებისთვის პლატფორმის შექმნა და საზოგადოების სოციალური და პოლიტიკური მგრძნობელობის ამაღლება იყო. წლების განმავლობაში აქ საუკეთესო ჟურნალისტებისა და კრიტიკოსების სტატიებთან ერთად ისეთი მწერლების ტექსტები ქვეყნდებოდა, როგორებიც არიან: ეზრა პაუნდი, ჰენრი მილერი, ალენ გინსბერგი, ჯეიმს ბოლდუინი, ბარბარა გარსონი და სხვები. Village Voice დაარსების დღიდან იდგა პროგრესული იდეების ავანგარდში. აქ შუქდებოდა ყველა მწვავე და აქტუალური საკითხი, მათ შორის ისეთებიც, რასაც იმ დროს ბევრი გამოცემა ჯერ კიდევ თავს არიდებდა. გაზეთი აქტიურად უჭერდა მხარს ჰომოსექსუალების უფლებების დაცვას, შავკანიანებისა და ქალების ბრძოლას თანასწორობისთვის. Village Voice-სი კრიტიკის მთავარი სამიზნე პოლიტიკური და ბიზნეს ელიტა იყო. მათ მანკიერ მხარეებზე ყველაზე აქტიურად უეინ ბარეტი წერდა, რომელიც 37 წლის განმავლობაში მუშაობდა გამოცემაში გამომძიებელი ჟურნალისტისა და მთავარი რედაქტორის პოზიციაზე. თავის დროზე მას სტატიები და წიგნები დონალდ ტრამპზეც აქვს დაწერილი, რაც დღეს განსაკუთრებით ღირებული გახდა ჟურნალისტებისთვის ამერიკის პრეზიდენტის გაშუქებისას.

Village Voice ბოლო წლებში პრაქტიკულად ერთადერთი ხარისხიანი, არატაბლოიდური გამოცემა იყო ნიუ იორკში, რომელიც აქტიურად აშუქებდა ქალაქის კულტურული და საზოგადოებრივი ცხოვრების დეტალებს და მეინსტრიმის მიღმა ეძებდა თემებს. გამოცემას პულიცერის სამი და სხვაც არაერთი პრიზი აქვს აღებული.

NME
ლეგენდარულმა მუსიკალურმა ჟურნალმა NME-მ, 66-წლიანი არსებობის შემდეგ, ბეჭდური სახით არსებობა 2018 წლის მარტში შეწყვიტა. თუმცა, Village Voice-სგან გასნხვავებით ჟურნალი ჯერჯერობით კვლავ განაგრძობს ონლაინ არსებობას. ამის მიუხედავად, NME-ს მკითხველებისთვის ეს ამბავი მაინც ძალიან სევდიანი იყო. „ეპოქის დასასრული“ ასე დაასათაურა Guardian-მა სარედაქციო სტატია, რომელიც ჟურნალის დახურვას ეძღვნებოდა.

NME -მ მართლაც მთელი ეპოქა შექმნა. ნახევარ საუკუნეზე მეტი ის მუსიკალური სამყაროს ერთ-ერთი ეპიცენტრი იყო, სადაც მელომანებს საყვარელ არტისტებსა თუ ახალ მუსიკალურ აღმოჩენებზე მაღალპროფესიული, საინტერესო და ექსკლუზიური სტატიების წაკითხვა შეეძლოთ. მუსიკოსებისთვის კი ჟურნალი უმნიშვნელოვანესი პლატფორმა იყო თავის დასამკვიდრებლად, განსაკუთრებით ციფრულ ეპოქამდე. NME-ში მათი სიმღერის ან ალბომის მიმოხილვა, ან პატარა ინტერვიუს დაბეჭდვა წარმატების ერთ-ერთი ინდიკატორი იყო. ჟურნალის გარეკანზე მოხვედრა კი ახალბედა მუსიკოსისთვის შეიძლება ითქვას, გარანტირებულ დიდებას ნიშნავდა.

NME ( New Musical Express)1952 წელს ლონდონელმა მუსიკალურმა პრომოუტერმა, მაურის კინმა დააარსა. იმავე წლის ბოლოს გამოცემამ ბრიტანთში პირველი მუსიკალური სინგლების ჩარტი შექმნა. 1953 წლიდან კი საკუთარი ჯილდოც დააარსა, რომელიც დღემდე არ კარგავს აქტუალობას.

60-იან წლებში გამოცემამ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა Beatles-ისა და Rolling Stones-ის პოპულარიზაციაში. ისინი ჟურნალის გარეკანზეც არაერთხელ მოხვედრილან. 70-იანი წლების მეორე ნახევრიდან NME იმ დროის ახლადგამოჩენილი სუბკულტურით - პანკ მოძრაობით დაინტერესდა და ამ მიმდინარეობის მუსიკას აქტიურად უჭერდა მხარს. NME პირველი მუსიკალური გამოცემა იყო, რომელმაც Sex Pistols-ის შესახებ სტატია გამოაქვეყნა და პრაქტიკულად, გადამწყვეტი როლი ითამაშა მათ შემდგომ წარმატებაში. მუსიკალური თემების გარდა ჟურნალი პოლიტიკის, ტექნოლოგიების, კინოს, მოდისა და ხელოვნების სხვა სფეროების შესახებაც ხშირად წერდა, რაც კიდევ უფრო საინტერესოს ხდიდა გამოცემას და მრავალფეროვან აუდიტორიას იზიდავდა.

70-იანი წლების ბოლოდან NME აქტიურად ჩაერთო პოლიტიკურ ცხოვრებაში და ხშირად უძღვნიდა სტატიებს ახალგაზრდების ცხოვრებას, მათ პრობლემებსა და გამოწვევებს. 1979 წელს, მარგარეტ ტეტჩერის გამარჯვების შემდეგ, ჟურნალი ღიად გამოხატავდა ანტიპათიას მისი და კონსერვატორული პარტიის მიმართ და მომდევნო ათწლეულის განმავლობაში ტეტჩერის პოლიტიკის ერთ-ერთი მწვავე კრიტიკოსი იყო.

NME-ს მნიშვნელოვანი წვლილი აქვს ინდი მუსიკის პოპულარიზაციაშიც. 2000-იან წლებში ჟურნალმა არაერთი დამწყები, ნიჭიერი მუსიკოსის ბედი გადაწყვიტა: The Libertines, White Stripes, Strokes, Franz Ferdinand - ამ ბენდების წარმატებაში NME-ს წვლილი უდიდესია. მოგვიანებით, ჟურნალმა მნიშვნელოვანი დახმარება გაუწია ასევე Arctic Monkey-საც, რომელიც დღეს ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული ინდი როკ ბენდია მსოფლიოში.

2015 წელს, მას შემდეგ რაც ინტერნეტის მოხმარების ინტენსიურმა ზრდამ და ონლაინ საინფორმაციო ბაზრის გაჯერებამ გამოცემების გაყიდვის რაოდენობა მკვეთრად დააგდო, NME-ს მფლობელებმა გადაწყვიტეს, ჟურნალის ბეჭდური ვერსია უფასო გაეხადათ და რეკლამის გაზრდილი წილის დახმარებით შეენახათ. თუმცა, 3-წლიანმა ექსპერიმენტმა საბოლოოდ ვერ გაამართლა და გამომცემლებს ჟურნალის დახურვა მოუხდათ.

დღეს NME კვლავ ინარჩუნებს ონლაინ ვერსიას და ამ პლატფორმაზეც არაერთ საინტერესო მასალას გვთავაზობს, თუმცა, ბეჭდური ვერსია თავისი გამორჩეული გარეკანებით და ის ამაღელვებელი მოლოდინი, რაც მელომანებს ყოველ თვეში, ჟურნალის გამოსვლისას ჰქონდათ, ისტორიას ჩაბარდა.

ავტორი : ნინო ჩიმაკაძე;
კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას, სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ

ასევე იხილეთ

სუშის თემაზე მომზადებული გადაცემა რუსთავი 2-მა თვითრეგულირებაში განიხილა და დარღვევა დაადგინა

დილის გადაცემა, რომელშიც სუშის ჭამის იაპონური ტრადიციის აღსაწერად ქალი, როგორც დეკორაცია ისე იყო გამოყენებული, „რუსთავი 2-მა“ თვითრეგულირების ორგანოში განიხილა და  „მაუწყებლობის შესახებ“ საქართველოს კანონისა და მაუწყებელთა ქცევის კოდექსის ორი მუხლის დარღვევა დაადგინა. გადაცემა "რუსთავი 2-ის" ვებგვერდიდან აიღეს, „დილა მშვიდობისა საქართველოს“ სარედაქციო გუნდმა კი მაყურებელს დილის ეთერში გასული კადრების გამო ბოდიში მოუხადა.

საქართველოში სუშის ფედერაციის გახსნისა და სუშის ჭამის იაპონური ტრადიციის შესახებ გადაცემა 21 მარტს გავიდა, უფრო ზუსტად, ამ თემას „დილა მშვიდობისა საქართველოს“ ერთ-ერთი ნაწილი დაეთმო. გადაცემაში იაპონურ კულტურასა და სამზარეულოზე საუბრობდნენ. სუშის მირთმევის ერთ-ერთი ტრადიციის (ნიატაიმორი) აღსაწერად კი აჩვენეს შიშველი ქალი, რომელსაც სხეულის ნაწილები დაფარული ჰქონდა მცენარეებითა და სუშით. რუსთავი 2-ის ერთ-ერთი ჟურნალისტი და გადაცემის სტუმარი სუშს მოდელის სხეულიდან მიირთმევდნენ.

გადაცემის ამ ნაწილს საზოგადოებაში დიდი განხილვა მოჰყვა. იურისტი, ქალთა უფლებების დამცველი გვანცა ხონელიძე ბლოგში, რომელიც „მედიაჩეკერისთვის“ დაწერა, ამბობს, რომ ამ სცენაში ქალი გამოყენებული იყო როგორც დეკორაცია, ნივთი და ეს აღრმავებდა საზოგადოებაში ისედაც არსებულ გენდერულ სტერეოტიპებს.

ეს ფაქტი, მოგვიანებით, თავად „რუსთავი 2-ის“ თვითრეგულირების ორგანომაც დაადგინა. კომისიამ გადაცემის ამ ნაწილზე თვითინიცირებით იმსჯელა.

გადაწყვეტილების სამოტივაციო ნაწილის მიხედვით, კომისიამ რამდენიმე გარემოებაზე გაამახვილა ყურადღება.  გადაწყვეტილებაში ვკითხულობთ, რომ გადაცემის ნაწილი იაპონური სამზარეულოს კულტურის შესახებ ქმნიდა შთაბეჭდილებას, რომ ქალის სხეული წარმოადგენს საჭმლის ლანგარს, რაც არის დამამცირებელი, სექსისტური და ლახავს ადამიანის უფლებებს. ასევე, გადაცემის ეს ნაწილი იყო სექსისზმის გამოვლინება, მოხდა ქალის ობიექტივიზაცია, მისი ნივთად წარმოჩენა, გადაცემა იყო შეურაცხმყოფელი და აკნინებდა ქალს, რაც თავის მხრივ, ხელს უწყობს ქალთა მიმართ ისედაც არსებული სტერეოტიპული განწყობების გაძლიერებას.

ამავე, სამოტივაციო ნაწილში ნათქვამია, რომ ნიატაიმორი (ქალის სხეულიდან სუშის მირთმევა) ნამდვილად არის იაპონური კულტურის ნაწილი, თუმცა, ეს არ გამორციხვას მაუწყებლის პასუხისმგებლობას აიცილოს ქალთა მიმართ დამამცირებელი მოპყრობა.

ამ გარემოებების გამო, კომისიამ გადაცემას „მაუწყებელთა ქცევის კოდექსის“ 31-ე („მრავალფეროვნების, თანასწორობისა და შემწყნარებლობის პრინციპი) და 33-ე (სახელმწიფო რეკომენდაციები მაუწყებლის მიერ მრავალფეროვნების, თანასწორობისა და ტოლერანტობის პრინციპების დაცვის შესახებ) პრინციპების დარღვევა დაუდგინა.

„მაუწყებელმა თავიდან უნდა აიცილოს რელიგიური, ეთნიკური, ან სხვა ნიშნის მიხედვით მიხედვით რომელიმე ჯგუფის შეურაცხყოფა, მათ შორის, გარკვეული ლექსიკის ან გამოსახულების გამოყენება“, - ვკითხულობთ გადაწყვეტილების სამოტივაციო ნაწილში.

თვითრეგულირების ორგანოს გადაწყვეტილებით, "რუსთავი 2-ს" გადაცემის მაუწყებლის ინტერნეტ წყაროებიდან ამოღება, დილის გადაცემის სარედაქციო გუნდს კი მომხდარზე საჯარო რეაგირება დაევალა.

გადაწყვეტილების შემდეგ, „დილა მშვიდობისა საქართველოს“ სარედაქციო გუნდმა მაყურებელს ბოდიში მოუხადა.

„გუნდის მიზანს იაპონური კულტურის შესახებ ინფორმაციის გადმოცემა წარმოადგენდა, თუმცა ჩვენ ვაცნობიერებთ, რომ გადაცემაში გამოყენებული მეთოდი იყო შეცდომა, რომელსაც ნეგატიური შედეგების მოტანა შეუძლია ქალთა უფლებებისთვის. გვსურს, აღვნიშნოთ, რომ გადაცემის სარედაქციო გუნდი სრულად იაზრებს ამ პასუხისმგებლობას, ბოდიშს იხდის ეთერში გასული კადრების გამო და შეეცდება, მომავალში აღარასდროს დაუშვას მსგავსი მედიაკონტენტის განთავსება“, - ნათქვამია სარედაქციო გუნდის განცხადებაში.

 

შალახოს მოცეკვავე ბრალდებული - დამონტაჟებული ვიდეო ნამდვილ ამბად

20-22 მარტს, სოციალურ ქსელსა და საიტებზე: iTV.ge და droni.ge, გავრცელდა ლოს ანჯელესში ჩატარებული ერთ-ერთი სპეცოპერაციის ამსახველი ვიდეომასალა, რომელშიც ჩანს, რომ კაცი, რომელსაც სავარაუდოდ აკავებენ, ცეკვის მსგავს მოძრაობებს აკეთებს. ვიდეომასალას ქართული ნაციონალური ცეკვის “შალახოს” მელოდია ადევს, საიტები კი მტკიცებითში წერენ, რომ “ლოს ანჯელესში, ქართველმა, დაკავებისას “შალახო” იცეკვა”.

დამონტაჟებული ვიდეო, თავდაპირველად, 20 მარტს სოციალური ქსელის მომხმარებელმა ოთო ბარბაქაძემ გაავრცელა. “მგონი ქართველი დააკავეს LA-ში” - წერს იგი იუმორით. ამავე პოსტის კომენტარებიდან კი ირკვევა, რომ ვიდეო მან დაამონტაჟა და სპეცოპერაციის კადრებს “შალახოს“ მუსიკა დაადო.

iTV.ge-მ და droni.ge-მ დამონტაჟებული ვიდეო გადამოწმების გარეშე გამოაქვეყნეს. iTV.ge ვიდეოს ტექსტს აღარ ურთავს და სათაურშივე წერს, რომ დაკავებული ქართველია და ის “შალახოს” ცეკვავს. Droni.ge მტკიცებით ფორმაში მხოლოდ იმას წერს, რომ დაკავებისას კაცი “შალახოს” ცეკვავდა, სოციალური ქსელის მომხმარებლები კი ამ ფაქტის გამო ფიქრობენ, რომ ის ქართველია.

სინამდვილეში, სპეცოპერაცია კალიფორნიაში 19 მარტს ჩატარდა. ბრალდებულის აყვანის კადრებს CBS Los Angeles პირდაპირ ეთერში გადასცემდა. თუმცა, მისი ეთნიკური წარმომავლობის შესახებ ინფორმაცია უცნობია.

ძალადობის სავარაუდო  მსხვერპლი ქალის პირადი მონაცემებისა და არასრულწლოვნების ირიბი იდენტიფიცირება “კურიერში”
15 მარტს, ტელეკომპანია “რუსთავი 2-ის” მთავარი საინფორმაციო გამოშვების ერთ-ერთი სიუჟეტი ოჯახურ კონფლიქტს ეხებოდა. კერძოდ, 23 წლიანი თანაცხოვრების შემდეგ, ცოლ-ქმარი ერთმანეთს ურთიერთბრალდებებს უყენებს. 5 შვილის დედა ქმარს ფსიქოლოგიურ, ფიზიკურ და სექსუალურ ძალადობაში ადანაშაულებს. თავის მხრივ, ძალადობაში დადანაშაულებული ქმარი ბრალდებებს უარყოფს და მის მეუღლეს შვილებზე და დედამთილზე ძალადობაში სდებს ბრალს.

მიუხედავად იმისა, რომ ძალადობის სავარაუდო მსხვერპლი ქალი სიუჟეტში დაფარულია [დიდი ალბათობით, არასრულწლოვანი შვილების იდენტიფიცირების თავიდან ასაცილებლად], ერთ-ერთი დოკუმენტით მისი პირდაპირი იდენტიფიცირება ხდება. მასში სრულად იკითხება ქალის საახელი და გვარი, ასევე პირადი ნომერი. ეს კი, თავის მხრივ, მისი არასრულწლოვანი შვილების [სიუჟეტიდან ირკვევა, რომ 5 შვილიდან 3 არასრულწლოვანია] ირიბ იდენტიფიცირებასაც ახდენს.

ამასთან, დედის მხრიდან შვილზე სავარაუდო ძალადობის ნიშნების საილუსტრაციოდ, სიუჟეტში ერთ-ერთი არასრულწლოვნის ფოტოც არის ნაჩვენები, საიდანაც მიუხედავად იმისა, რომ ის დაფარულია, ახლობლებისთვის მისი ამოცნობა მაინც არის შესაძლებელი. ამასთან, ნაჩვენებია იმ სახლის შიდა კადრებიც, სადაც ამჟამად არასრულწლოვნები ცხოვრობენ. შესაბამისად, ნაცნობები სავარაუდო ძალადობის მსხვერპლი ბავშვების იდენტიფიცირებას სიუჟტიდან მარტივად შეძლებენ.

საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიის “ბავშვთა საკითხების გაშუქების” სახელმძღვანელო წესებში ვკითხულობთ, რომ ნებისმიერი ფორმის ძალადობის შემთხვევაში, არასრულწლოვნის როგორც პირდაპირი, ისე ირიბი იდენტიფიცირება დაუშვებელია, მიუხედავად იმისა “ბავშვი მოძალადის როლშია, მსხვერპლის თუ მოწმის”.

“უფრო მეტად ნუღარ მოახდენთ ბავშვის სტიგმატიზებას. თავი აარიდეთ კატეგორიზაციას ან სიუჟეტის ისეთ აღწერას, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ბავშვისათვის სამაგიეროს გადახდა - დამატებითი ფიზიკური ან ფსიქოლოგიური ზიანის მიყენება, დამცირება, დისკრიმინაცია ან საზოგადოების მიერ გარიყვა”, - ვკითხულობთ სახელმძღვანელოში.
დაინტერესებული პირი წარმატებული ბიზნესმენის სტატუსით საპენსიო რეფორმის გასამართლებლად „იმედის“ გადაცემაში
12 მარტს, ტელეკომპანია „იმედის“ გადაცემა „პირისპირ“ საპენსიო რეფორმას ეხებოდა. მიწვეულ სტუმრებს შორის წარმატებული ბიზნესმენის სტატუსით კომპანია „კავკასიის ავტოიმპორტის“ დირექტორი დავით(დევი) გულაშვილი იყო, რომელიც საპენსიო რეფორმის სიკეთეებზე საუბრობდა. გულაშვილი მუშაობს კომპანიებში, რომლებიც საპენსიო სააგენტოს დირექტორის სახელთანაა დაკავშირებული, თუმცა, სტუმრის წარდგენისას გადაცემის წამყვანს აუდიტორიისთვის ამ კავშირების შესახებ არაფერი უთქვამს.

უფრო კონკრეტულად, კომპანია „კავკასიის ავტოიმპორტი“, რომლის აღმასრულებელი დირექტორი დავით გულაშვილია, საპენსიო სააგენტოს დირექტორის, ლევან სურგულაძის ოჯახის საკუთრებაში არსებული კომპანიაა. საჯარო რეესტრის მონაცემებით, კომპანია „კავკასიის ავტოიმპორტის“ ერთ-ერთი მფლობელი რევაზ სურგულაძე იყო, რომლის გარდაცვალების შემდეგაც მისი კუთვნილი წილი მის შვილებს - ლევან სურგულაძესა და გიორგი სურგულაძეს გადაეცათ. თუმცა, ამ ცვლილების რეგისტრაცია რეესტრში შეჩერებულია.

გარდა ამ კომპანიისა, საპენსიო სააგენტოს დირექტორთან იკვეთება მეორე კომპანიაც - „კავკასიის ბიზნეს ჯგუფი“, რომლის წევრიცაა "კავკასიის ავტოიმპორტი". დავით გულაშვილი ამ კომპანიის გენერალური დირექტორის მოადგილეა, ლევან სურგულაძე კი - სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი. საპენსიო ფონდის პრესსსამსახურის ცნობით, სულგულაძემ სამეთვალყურეო საბჭო სექტემბერში დატოვა, თუმცა, ეს ცვლილება არ ასახულა არც საჯარო რეესტრში და მის მიერ 2018 წლის ნოემბერში შევსებული დეკლარაციაშიც მითითებულია, რომ ჯერ კიდევ სამეთვალყურეო საბჭოს წევრია.

დავით გულაშვილი რომ ნამდვილად მუშაობს ორივე კომპანიაში, „მედიაჩეკერმა” მასთანაც გადაამოწმა. იგი ადასტურებს, რომ კომპანია „კავკასიის ავტოიმპორტი”, რომელშიც აღმასრულებელი დირექტორია, ნამდვილად რევაზ სურგულაძის კომპანიაა. თუმცა, ამბობს, რომ არ აქვს ინფორმაცია ვის მფლობელობაში გადავიდა „კავკასიის ავტოიმპორტი” რევაზ სურგულაძის გარდაცვალების შემდეგ.

გადაცემა „პირისპირ” არ იყო პირველი შემთხვევა, როდესაც დაგროვებითი პენსიის შესახებ სასაუბროდ დავით გულაშვილი „იმედის“ ეთერში მიიწვიეს. ამავე არხსა და ამავე თემაზე, იგი 10 მარტს, “იმედის კვირაშიც” საუბრობდა. დავით გულაშვილი დაგროვებითი პენსიის დადებით მხარეებზე ამახვილებდა ყურადღებას. ამბობდა, რომ ეს ბიზნესისთვის მძიმე ტვირთი არ არის და მაგალითად მოჰყავდა საკუთარი კომპანია „კავკასიის ავტოიმპორტი“, რომელიც დასაქმებულებს თავად უხდის საპენსიო გადასახადს.

საპენსიო რეფორმა საქართველოში 2019 წლის იანვრიდან ამოქმედდა. ნაწილობრივ სავალდებულო დაგროვებითი პენსიის სქემაში ავტომატურად ერთვება ყველა მოქალაქე, ვინც ანაზღაურებას გაფორმებული კონტრაქტის შედეგად იღებს. 40 წელზე უფროსებს არჩევანი აქვთ, გაწევრიანდნენ თუ არა სისტემაში, 40 წლამდე პირები კი ვალდებულნი არიან. სქემის მიხედვით, დასაქმებულის საპენსიო ანგარიშზე ყოველთვიურად დაუბეგრავი ხელფასის 6% გროვდება, - დამსაქმებელიც, დასაქმებულიც და სახელმწიფოც, ფონდში ხელფასის 2-2%-ს რიცხავენ.

რეფორმა მასზე საუბრის დაწყებიდან დღემდე საზოგადოების კრიტიკის საგანია. დაგროვებითი პენსია საკონსტიტუციო სასამართლოშია გასაჩივრებული.
ძალადობის  სავარაუდო მსხვერპლი არასრულწლოვნის ირიბი იდენტიფიცირება “კურიერში”
8 მარტს ტელეკომპანია “რუსთავი 2-ის” მთავარ საინფორმაციო გამოშვებაში ერთ-ერთი სიუჟეტი პოლიციის მხრიდან 15 წლის მოზარდზე განხორციელებულ სავარაუდო ძალადობას ეხებოდა, რომლის შედეგადაც არასრუწლოვანი ფიზიკურად დაშავდა. მიუხედავად იმისა, რომ სიუჟეტში თავად მოზარდი დაფარულია, მისი ამოცნობა ნაცნობებს არ გაუჭირდებათ, ვინაიდან იდენტიფიცირებულია დედა და ჩანს მისი საცხოვრებელი სახლი.

მასალიდან ცნობილი ხდება, რომ ბოლნისის პოლიციაში ქურდობაში ბრალდებულ მოზარდს 8 საათის განმავლობაში სავარაუდოდ, გაუპატიურებით ემუქრებოდნენ და მასზე მორალურად ძალადობდნენ, ბოლოს კი მას ფიზიკურად გაუსწორდნენ, რა დროსაც არასრულწლოვანს ხელი მოსტყდა და საავადმყოფოში გადაყვანა გახდა საჭირო.

სიუჟეტში სავარაუდო მსხვერპლი არასრულწლოვნის დედა კამერის წინ სამართალდამცველების მხრიდან განხორციელებულ ფსიქოლოგიურ ზეწოლაზე ღიად საუბრობს. ამასთან, სიუჟეტში კარგად ჩანს სავარაუდო მსხვერპლის სახლი და ეზო. კადრში ასევე ხვდება ქუჩის სახელწოდება და ნომერი, სადაც სახლი მდებარეობს.
საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიის “ბავშვთა საკითხების გაშუქების” სახელმძღვანელო წესებში ვკითხულობთ, რომ ნებისმიერი ფორმის ძალადობის შემთხვევაში, არასრულწლოვნის როგორც პირდაპირი, ისე ირიბი იდენტიფიცირება დაუშვებელია, მიუხედავად იმისა “ბავშვი მოძალადის როლშია, მსხვერპლის თუ მოწმის”.

“უფრო მეტად ნუღარ მოახდენთ ბავშვის სტიგმატიზებას. თავი აარიდეთ კატეგორიზაციას ან სიუჟეტის ისეთ აღწერას, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ბავშვისათვის სამაგიეროს გადახდა - დამატებითი ფიზიკური ან ფსიქოლოგიური ზიანის მიყენება, დამცირება, დისკრიმინაცია ან საზოგადოების მიერ გარიყვა”, - ვკითხულობთ სახელმძღვანელოში.