რაზე წერდა „მედიაჩეკერი“ 2018 წელს
28.12.2018

დაუსაბუთებელი, ზედაპირული ან დაუბალანსებელი მასალები; რესპონდენტების პოზიტიური ან ნეგატიური კუთხით გაშუქება; მანიპულაციური, სენსაციური და სექსისტური სათაურები და ტექსტები; მსხვერპლი არასრულწლოვნების იდენტიფიცირების შემთხვევები; მასალების ქსენოფობიური და ჰომოფობიური კონტექსტი; ყალბი ინფორმაცია; პარალელური რეალობები მაუწყებლების მიერ მომზადებულ მასალებში - ეს არასრული ჩამონათვალია სხვადასხვა მედიასაშუალებების მასალებში აღმოჩენილი იმ ეთიკური დარღვევებისა, რაზეც „მედიაჩეკერი“ 2018 წელს წერდა.

განყოფილებაში - ეთიკა, სადაც ამგვარი მასალები იყრის თავს, მიმდინარე წელს მომზადებული 140-მდე სტატია იძებნება. მასალები შეეხება როგორც მაუწყებლებში გასულ სიუჟეტებსა და გადაცემებს, ასევე ონლაინგამოცემებში გამოქვეყნებულ სტატიებს.

„მედიაჩეკერის“ მონიტორები ყოველდღიურად აკვირდებიან ეროვნული მაუწყებლების მთავარ საინფორმაციო გამოშვებებსა და კვირის მთავარ გადაცემებს. მათი კრიტიკის ობიექტი ესა თუ ის პროდუქტი იმ შემთხვევაში ხდება, თუ მასში რაიმე დარღვევა აღმოჩნდება.

ამგვარი დაკვირვების შედეგად 2018 წელს „მედიაჩეკერზე“ „რუსთავი 2-ის“ შესახებ 24, „იმედის“ შესახებ - 13 და საზოგადოებრივი მაუწყებლის შესახებ - 19 სტატია მომზადდა.

ამ მონაცემებში არ შედის ისეთი მასალები, რომლებიც სამივე არხს შეეხებოდა. მაგალითად, როგორი აქცენტებით შუქდებოდა ქვეყანაში მიმდინარე სხვადასხვა მოვლენა (აქციები თბილისში ღამის კლუბებში ჩატარებული სპეცოპერაციის შემდეგ; ხორავას ქუჩის საქმე; სარალიძისა და მაჩალიკშვილის აქციები; პრეზიდენტის ინაუგურაცია და ა.შ.). ამ სტატისტიკაში არც მაუწყებლების საავტორო გადაცემებზე მომზადებული ანალიზი მოხვდა. ასეთი ტექსტებიც თითქმის ყველა მაუწყებელზე იძებნება. (მაგ.: პირველი არხის გადაცემა „აქტუალურ თემაზე“, „კვირის აქცენტებზე“, რომელიც „რუსთავი 2-ის“ ეთერში გადის).

„მედიაჩეკერზე“ გამოქვეყნებული მასალების მიხედვით დგინდება, რომ „რუსთავი 2-ის“ მასალები კრიტიკას უმეტესად დაუსაბუთებელი ბრალდებების, დაუდასტურებელი ფაქტების, დაუბალანსებლობისა  და მანიპულაციის გამო იმსახურებდა. იყო მსხვერპლ არასრულწლოვანთა იდენტიფიცირების შემთხვევებიც.

„რუსთავი 2-ისგან“ განსხვავებით, „იმედი“ „მედიაჩეკერის“ მონიტორების ფოკუსში მეტწილად მანიპულაციური მასალების, სამთავრობო უწყებებისა და ჩინოვნიკების პოზიტიური კუთხით გაშუქებისა და კრიტიკული კითხვების ნაკლებობის გამო ხვდებოდა.

საზოგადოებრივ მაუწყებელზე მომზადებული 19 მასალიდან, 10 შეეხება იმას, როგორ არ გააშუქა „მოამბემ“ ესა თუ ის კრიტიკული თემა, მათ შორის ისეთი ამბებიც, რაც თავად საზოგადოებრივ მაუწყებელს შეეხებოდა (მაგალითად, თანამშრომელთა რეორგანიზაციისა და სამეურვეო საბჭოსთან დაკავშირებული ამბები). საზოგადოებრივი მაუწყებლის შესახებ მომზადებულ სტატიებში ასევე გვხვდება კრიტიკა გადაცემებსა და ინტერვიუებში კრიტიკული კითხვების ნაკლებობის გამო.

2018 წელს „მედიაჩეკერის“ ყურადღების ქვეშ „რადიო თავისუფლებაც“ მოექცა, სტატიისთვის „ღამე ერთი წელივით გაიწელა“. აგვისტოს ომის თემაზე მომზადებულ მასალაში ცხინვალში მცხოვრები მილენა გოგიჩევა ახლო წარსულში მომხდარ ტრაგიკულ ამბებზე ჰყვება ამბებს.  სტატია მძიმე ბრალდებებს შეიცავდა და იგი ისე გამოქვეყნდა, რომ არ ახლდა განმარტება, რა მიზანს ემსახურებოდა მასალა. 

"მედიაჩეკერის" ფოკუსში მიმდინარე წელს რამდენიმე სხვა პასუხისმგებლიანი და კვალიფიციური მედიაც მოექცა გადაუმოწმებელი ინფორმაციის გამოქვეყნებისთვის.  16 აგვისტოს გამოცემა On.ge-მ გამოაქვეყნა საქართველოს ნაკრების მწვრთნელისა და მოჭიდავეების ფოტო, რომელზეც მათ რუსეთის დროშის ფერების ფონზე მოჭიდავის გამოსახულებიანი მაისური აცვიათ. იგივე ფოტო და მსგავსი ინფორმაცია არაერთმა მედიამ გაავრცელა, მათ შორის: რადიო თავისუფლება, ლიბერალი, ტაბულა, რეგინფო, ინტერპრესნიუსი... ამბავი გამოქვეყნდა პირველი არხისა და რუსთავი 2-ის ვებსაიტებზეც. იდენტური ინფორმაცია გაავრცელა „მაესტრომაც“. მედიასაშუალებები წერდნენ, რომ მაისურზე დე ფაქტო ოსეთის პარლამენტის დეპუტატი ჯამბულატ თედეევი იყო გამოსახული. მოგვაინებით კი გაირკვა, რომ პირი ჩრდილოეთ ოსეთის დეპუტატი იყო.

2018 წელს იყო ყალბი ამბების გამოქვეყნების შემთხვევებიც.  ასეთი იყო საზოგადოებრივი მაუწყებლის ბორდის წევრის, ნინია კაკაბაძის ხუმრობა პატრიარქთან შეხვედრის შესახებ, რომელიც ონლაინ მედიის ნაწილმა გადამოწმების გარეშე გამოაქვეყნა.  გაცილებით მასშტაბური იყო სხვა ტიპის ყალბი ამბები, მაგალითად, ხაშურში ასფალტის დაგებაზე,  პრეზიდენტ გიორგი მარგველაშვილის დაჯარიმებასა და  "პირველი ქართველი ჯაშუში ქალის შესახებ". 

აღსანიშნავია, რომ ამგვარი შემთხვევების დროს პასუხისმგებლიანი მედიები ყოველთვის ასწორებდნენ ინფორმაციას. მაგალითად, On.ge-მ მკითხველს ბოდიშიც მოუხადა მოჭიდავეების ფოტოსთან დაკავშირებული ამბის გამო.
 
მიუხედავად იმისა, რომ ქარტიას მომზადებული აქვს სახელმძღვანელო წესები, როგორ უნდა მოიქცეს მედია ტრაგედიების გაშუქების დროს, 2018 წელს მედიასაშუალებებმა ამ თემებზე მომზადებულ მასალებში სერიოზული ეთიკური დარღვევების გამო კრიტიკა ისევ დაიმსახურეს. 25 ოქტომბერს ქალაქ გორში 9 წლის გოგონა სასტიკად მოკლეს. ქართული მედიის ნაწილმა კი კვლავაც ვერ გაუძლო ცდუნებას, რომ ტრაგედიის გაშუქება სენსაციურობისაგან დაეცალა.

2018 წელს „მედიაჩეკერის“ ფოკუსში განსაკუთრებულად ხშირად ხვდებოდა „რეზონანსის“ ვებპორტალი. გამოცემის ვებგვერდზე ხშირად გვხვდებოდა დაუდასტურებელი ინფორმაციები, ჰომოფობიური   და ქსენოფობიური ტექსტები, დაუბალანსებელი სტატიები, შეინიშნებოდა ანტიმუსლიმური განწყობა და კამპანია მარიხუანის წინააღმდეგ. „რას ვკითხულობთ რეზონანსზე"  - ამ სათაურით „მედიაჩეკერზე“ გამოცემის შესახებ მომზადებულ ვრცელ ანალიზსაც შეხვდებით. 

იგივე ტიპის პრობლემების გამო უხდებოდა წერა „მედიაჩეკერს“ სხვა საიტების შესახებაც. მათი რაოდენობა საკმაოდ მოცულობითია. „რეზონანსის“ მსგავსად ფოკუსში ხშირად ექცეოდნენ ისეთი პორტალები, როგორიცაა: Alia.ge, Primetime.ge, Newposts.ge, Dianews.ge, itv.ge, Inforustavi.ge

ონლაინ მედიაში კვლავ პრობლემურია სარედაქციო და სარეკლამო ტექსტების გამიჯვნა. ამ თემაზე „მედიაჩეკერმა“ ვრცელი მასალაც მოამზადა, რომელშიც საუბარია არჩევნების მეორე ტურის წინ ცესკოს მიერ დაფინანსებული ტექსტებისთვის შესაბამისი მინიშნების გარეშე გამოქვეყნებაზე.

2018 წელს, მთელი წლის განმავლობაში, მედიაში პერიოდულად აქტიურდებოდა ე.წ. საშიში ინტერნეტ თამაშების თემა, რომელსაც პირდაპირ აკავშირებდნენ მოზარდთა სუიციდთან. ამგვარი თემებიც სენსაციური სათაურებით, დაუდასტურებელ ფაქტებზე დაყრდნობით მზადდებოდა. ასეთი შემთხვევები იყო არამხოლოდ სხვადასხვა პორტალებზე, არამედ „რუსთავი 2-ზეც“. რამდენიმე გამოცემამ, თითქოსდა მშობლების გაფრთხილების მიზნით მომზადებულ ერთ-ერთ ასეთ სტატიაში, თამაშების სახელწოდებები და მათი გაადმოწერის გზებიც გაასაჯაროვა.

ამ შემთხვევების გარდა, 2018 წელს დარღვევებით გაშუქდა სუიციდის შემთხვევებიც. რამდენიმე ვებსაიტი არ მოერიდა სუიციდის გზების აღწერას. ინფო რუსთავმა სუიციდის მცდელობის შემთხვევა აუდიტორიას პირდაპირი ეთერის რეჟიმში, Facebook Live-თ მიაწოდა,  მთელმა რიგმა პლატფორმებმა კი ახალგაზრდა ქალის სუიციდის მცდელობის ამსახველი ვიდეოჩანაწერი გაავრცელეს.

„მედიაჩეკერი“, რომელიც საქართველოში მოქმედი ერთადერთი მედიაკრიტიკის პლატფორმაა, მხოლოდ ამ თემებზე არ წერს. 2018 წლის არქივში არაერთი ანალიზი იძებნება საქართველოს და არამხოლოდ საქართველოს მედიაგარემოში მომხდარ მნიშვნელოვან მოვლენებსა და ტენდენციებზე. 2018 წელს „მედიაჩეკერის“ავტორებმა ჟურნალისტებისთვის საჭირო ბევრი საერთაშორისო მასალა თარგმნეს სხვადასხვა გამოცემების მიერ გადაჭრილ ეთიკურ დილემებსა თუ გამოწვევებზე. აქვე ნახავთ არაერთ საინტერესო წიგნსა თუ ფილმს, რაც 2018 წელს გამოიცა და მედიასა და ჟურნალისტიკას შეეხება.


ავტორი : ნინო ნარიმანიშვილი;
კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას, სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ

ასევე იხილეთ

ძალადობის სავარაუდო  მსხვერპლი ქალის პირადი მონაცემებისა და არასრულწლოვნების ირიბი იდენტიფიცირება “კურიერში”
15 მარტს, ტელეკომპანია “რუსთავი 2-ის” მთავარი საინფორმაციო გამოშვების ერთ-ერთი სიუჟეტი ოჯახურ კონფლიქტს ეხებოდა. კერძოდ, 23 წლიანი თანაცხოვრების შემდეგ, ცოლ-ქმარი ერთმანეთს ურთიერთბრალდებებს უყენებს. 5 შვილის დედა ქმარს ფსიქოლოგიურ, ფიზიკურ და სექსუალურ ძალადობაში ადანაშაულებს. თავის მხრივ, ძალადობაში დადანაშაულებული ქმარი ბრალდებებს უარყოფს და მის მეუღლეს შვილებზე და დედამთილზე ძალადობაში სდებს ბრალს.

მიუხედავად იმისა, რომ ძალადობის სავარაუდო მსხვერპლი ქალი სიუჟეტში დაფარულია [დიდი ალბათობით, არასრულწლოვანი შვილების იდენტიფიცირების თავიდან ასაცილებლად], ერთ-ერთი დოკუმენტით მისი პირდაპირი იდენტიფიცირება ხდება. მასში სრულად იკითხება ქალის საახელი და გვარი, ასევე პირადი ნომერი. ეს კი, თავის მხრივ, მისი არასრულწლოვანი შვილების [სიუჟეტიდან ირკვევა, რომ 5 შვილიდან 3 არასრულწლოვანია] ირიბ იდენტიფიცირებასაც ახდენს.

ამასთან, დედის მხრიდან შვილზე სავარაუდო ძალადობის ნიშნების საილუსტრაციოდ, სიუჟეტში ერთ-ერთი არასრულწლოვნის ფოტოც არის ნაჩვენები, საიდანაც მიუხედავად იმისა, რომ ის დაფარულია, ახლობლებისთვის მისი ამოცნობა მაინც არის შესაძლებელი. ამასთან, ნაჩვენებია იმ სახლის შიდა კადრებიც, სადაც ამჟამად არასრულწლოვნები ცხოვრობენ. შესაბამისად, ნაცნობები სავარაუდო ძალადობის მსხვერპლი ბავშვების იდენტიფიცირებას სიუჟტიდან მარტივად შეძლებენ.

საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიის “ბავშვთა საკითხების გაშუქების” სახელმძღვანელო წესებში ვკითხულობთ, რომ ნებისმიერი ფორმის ძალადობის შემთხვევაში, არასრულწლოვნის როგორც პირდაპირი, ისე ირიბი იდენტიფიცირება დაუშვებელია, მიუხედავად იმისა “ბავშვი მოძალადის როლშია, მსხვერპლის თუ მოწმის”.

“უფრო მეტად ნუღარ მოახდენთ ბავშვის სტიგმატიზებას. თავი აარიდეთ კატეგორიზაციას ან სიუჟეტის ისეთ აღწერას, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ბავშვისათვის სამაგიეროს გადახდა - დამატებითი ფიზიკური ან ფსიქოლოგიური ზიანის მიყენება, დამცირება, დისკრიმინაცია ან საზოგადოების მიერ გარიყვა”, - ვკითხულობთ სახელმძღვანელოში.
დაინტერესებული პირი წარმატებული ბიზნესმენის სტატუსით საპენსიო რეფორმის გასამართლებლად „იმედის“ გადაცემაში
12 მარტს, ტელეკომპანია „იმედის“ გადაცემა „პირისპირ“ საპენსიო რეფორმას ეხებოდა. მიწვეულ სტუმრებს შორის წარმატებული ბიზნესმენის სტატუსით კომპანია „კავკასიის ავტოიმპორტის“ დირექტორი დავით(დევი) გულაშვილი იყო, რომელიც საპენსიო რეფორმის სიკეთეებზე საუბრობდა. გულაშვილი მუშაობს კომპანიებში, რომლებიც საპენსიო სააგენტოს დირექტორის სახელთანაა დაკავშირებული, თუმცა, სტუმრის წარდგენისას გადაცემის წამყვანს აუდიტორიისთვის ამ კავშირების შესახებ არაფერი უთქვამს.

უფრო კონკრეტულად, კომპანია „კავკასიის ავტოიმპორტი“, რომლის აღმასრულებელი დირექტორი დავით გულაშვილია, საპენსიო სააგენტოს დირექტორის, ლევან სურგულაძის ოჯახის საკუთრებაში არსებული კომპანიაა. საჯარო რეესტრის მონაცემებით, კომპანია „კავკასიის ავტოიმპორტის“ ერთ-ერთი მფლობელი რევაზ სურგულაძე იყო, რომლის გარდაცვალების შემდეგაც მისი კუთვნილი წილი მის შვილებს - ლევან სურგულაძესა და გიორგი სურგულაძეს გადაეცათ. თუმცა, ამ ცვლილების რეგისტრაცია რეესტრში შეჩერებულია.

გარდა ამ კომპანიისა, საპენსიო სააგენტოს დირექტორთან იკვეთება მეორე კომპანიაც - „კავკასიის ბიზნეს ჯგუფი“, რომლის წევრიცაა "კავკასიის ავტოიმპორტი". დავით გულაშვილი ამ კომპანიის გენერალური დირექტორის მოადგილეა, ლევან სურგულაძე კი - სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი. საპენსიო ფონდის პრესსსამსახურის ცნობით, სულგულაძემ სამეთვალყურეო საბჭო სექტემბერში დატოვა, თუმცა, ეს ცვლილება არ ასახულა არც საჯარო რეესტრში და მის მიერ 2018 წლის ნოემბერში შევსებული დეკლარაციაშიც მითითებულია, რომ ჯერ კიდევ სამეთვალყურეო საბჭოს წევრია.

დავით გულაშვილი რომ ნამდვილად მუშაობს ორივე კომპანიაში, „მედიაჩეკერმა” მასთანაც გადაამოწმა. იგი ადასტურებს, რომ კომპანია „კავკასიის ავტოიმპორტი”, რომელშიც აღმასრულებელი დირექტორია, ნამდვილად რევაზ სურგულაძის კომპანიაა. თუმცა, ამბობს, რომ არ აქვს ინფორმაცია ვის მფლობელობაში გადავიდა „კავკასიის ავტოიმპორტი” რევაზ სურგულაძის გარდაცვალების შემდეგ.

გადაცემა „პირისპირ” არ იყო პირველი შემთხვევა, როდესაც დაგროვებითი პენსიის შესახებ სასაუბროდ დავით გულაშვილი „იმედის“ ეთერში მიიწვიეს. ამავე არხსა და ამავე თემაზე, იგი 10 მარტს, “იმედის კვირაშიც” საუბრობდა. დავით გულაშვილი დაგროვებითი პენსიის დადებით მხარეებზე ამახვილებდა ყურადღებას. ამბობდა, რომ ეს ბიზნესისთვის მძიმე ტვირთი არ არის და მაგალითად მოჰყავდა საკუთარი კომპანია „კავკასიის ავტოიმპორტი“, რომელიც დასაქმებულებს თავად უხდის საპენსიო გადასახადს.

საპენსიო რეფორმა საქართველოში 2019 წლის იანვრიდან ამოქმედდა. ნაწილობრივ სავალდებულო დაგროვებითი პენსიის სქემაში ავტომატურად ერთვება ყველა მოქალაქე, ვინც ანაზღაურებას გაფორმებული კონტრაქტის შედეგად იღებს. 40 წელზე უფროსებს არჩევანი აქვთ, გაწევრიანდნენ თუ არა სისტემაში, 40 წლამდე პირები კი ვალდებულნი არიან. სქემის მიხედვით, დასაქმებულის საპენსიო ანგარიშზე ყოველთვიურად დაუბეგრავი ხელფასის 6% გროვდება, - დამსაქმებელიც, დასაქმებულიც და სახელმწიფოც, ფონდში ხელფასის 2-2%-ს რიცხავენ.

რეფორმა მასზე საუბრის დაწყებიდან დღემდე საზოგადოების კრიტიკის საგანია. დაგროვებითი პენსია საკონსტიტუციო სასამართლოშია გასაჩივრებული.
ძალადობის  სავარაუდო მსხვერპლი არასრულწლოვნის ირიბი იდენტიფიცირება “კურიერში”
8 მარტს ტელეკომპანია “რუსთავი 2-ის” მთავარ საინფორმაციო გამოშვებაში ერთ-ერთი სიუჟეტი პოლიციის მხრიდან 15 წლის მოზარდზე განხორციელებულ სავარაუდო ძალადობას ეხებოდა, რომლის შედეგადაც არასრუწლოვანი ფიზიკურად დაშავდა. მიუხედავად იმისა, რომ სიუჟეტში თავად მოზარდი დაფარულია, მისი ამოცნობა ნაცნობებს არ გაუჭირდებათ, ვინაიდან იდენტიფიცირებულია დედა და ჩანს მისი საცხოვრებელი სახლი.

მასალიდან ცნობილი ხდება, რომ ბოლნისის პოლიციაში ქურდობაში ბრალდებულ მოზარდს 8 საათის განმავლობაში სავარაუდოდ, გაუპატიურებით ემუქრებოდნენ და მასზე მორალურად ძალადობდნენ, ბოლოს კი მას ფიზიკურად გაუსწორდნენ, რა დროსაც არასრულწლოვანს ხელი მოსტყდა და საავადმყოფოში გადაყვანა გახდა საჭირო.

სიუჟეტში სავარაუდო მსხვერპლი არასრულწლოვნის დედა კამერის წინ სამართალდამცველების მხრიდან განხორციელებულ ფსიქოლოგიურ ზეწოლაზე ღიად საუბრობს. ამასთან, სიუჟეტში კარგად ჩანს სავარაუდო მსხვერპლის სახლი და ეზო. კადრში ასევე ხვდება ქუჩის სახელწოდება და ნომერი, სადაც სახლი მდებარეობს.
საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიის “ბავშვთა საკითხების გაშუქების” სახელმძღვანელო წესებში ვკითხულობთ, რომ ნებისმიერი ფორმის ძალადობის შემთხვევაში, არასრულწლოვნის როგორც პირდაპირი, ისე ირიბი იდენტიფიცირება დაუშვებელია, მიუხედავად იმისა “ბავშვი მოძალადის როლშია, მსხვერპლის თუ მოწმის”.

“უფრო მეტად ნუღარ მოახდენთ ბავშვის სტიგმატიზებას. თავი აარიდეთ კატეგორიზაციას ან სიუჟეტის ისეთ აღწერას, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ბავშვისათვის სამაგიეროს გადახდა - დამატებითი ფიზიკური ან ფსიქოლოგიური ზიანის მიყენება, დამცირება, დისკრიმინაცია ან საზოგადოების მიერ გარიყვა”, - ვკითხულობთ სახელმძღვანელოში.
გერმანელი ენათმეცნიერის სახელით ცრუ ინფორმაცია გავრცელდა
2-3 მარტს სოციალურ ქსელსა და ვებგვერდებზე presa.ge, geotimes.ge, progressnews.ge, for.ge გერმანელი ენათმეცნიერის, კავკასიოლოგისა და ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორის, იოსტ გიპერტის სახელით ყალბი ინფორმაცია გავრცელდა. ვებსაიტები წერდნენ, თითქოს გიპერტი ამბობდა, რომ ქართველები კულტურულად შეუმდგარი ერია და უფრო დიდი ერების მონობისკენ აქვთ მოთხოვნილება.

„ეს ვლინდება ყველაფერში. მაგალითად, ერს, რომელსაც საკუთარი ენა და სამი უნიკალური ანბანი აქვს, დამოუკიდებლობის შემდეგაც გზებსაც კი უცხო ენაზე ნიშნავს. მე ასეთ ფენომენს კოლონიურ ქვეყნებში ვხვდები, როგორიც ინოეთი და აფრიკის ქვეყნებია“, - ეს ციტატა გამოცემებმა იოსტ გიპერტის ნათქვამად გამოაქვეყნეს, წყაროდ კი სოციალური ქსელის მომხმარებელი მიუთითეს.

Presa.ge და Progressnews.ge-ის წყარო გოგა ჩანადირის მიერ სოციალურ ქსელში გამოქვეყნებული პოსტი გახდა. თავად გოგა ჩანადირი ეყრდნობოდა პაატა ვარდანაშვილს, რომლის კედელზეც ეს ინფორმაცია აღარ იძებნება.  For.ge-მ იდენტური მასალა progressnews.ge-ის სტატიაზე დაყრდნობით დაწერა. Geotimes.ge-მ კი, წყაროს მითითების გარეშე, მხოლოდ ციტატა გამოაქვეყნა, რომელიც, თითქოს, პროფესორ იოსტ გიპერტს ეკუთვნოდა. არცერთ მასალაში არ ჩანს ჟურნალისტის მიერ ამბის გადამოწმების მცდელობა, რათა ზუსტი და სანდო ინფორმაცია მიეწოდებინა მკითხველისთვის.

აღმოჩნდა, რომ ეს სიტყვები იოსტ გიპერტს საერთოდ არ უთქვამს. მედიაჩეკერთან საუბრისას, პროფესორმა იოსტ გიპერტმა მისი სახელით გავრცელებული ინფორმაცია კატეგორიულად უარყო: „ეს გამონათქვამი, რომელიც გამოქვეყნდა ჩემი სახელით, მე არ მეკუთვნის და არანაირი კავშირი არ მაქვს ამ ამბავთან. ეს არის ინფორმაციის გაყალბება, ამგვარი ქმედება მიუღებელია და იძულებული ვარ მივმართო სათანადო ორგანოებს რეაგირებისათვის“, - აღნიშნა იოსტ გიპერტმა
პედოფილებისა და სექსუალური მოძალადეების შესახებ დაუდასტურებელი მონაცემი  „ქრონიკა+“-ის სტატიაში
„ახალი ეპიდემია საქართველოში: ასობით პედოფილი, ათასობით განადგურებული ბავშვი“ - ამ სათაურით 2 მარტს „ქრონიკა+“-მა გამოაქვეყნა სტატია, რომელიც არასრულწლოვნების მიმართ ჩადენილ სექსუალური ხასიათის ძალადობას ეხება. მასალაში პედოფილებისა და სექსუალური მოძალადეების რაოდენობის შესახებ არგუმენტების და ოფიციალური სტატისტიკის გარეშე, მტკიცებით ფორმაში დაუდასტურებელი მონაცემებია მოყვანილი.

მაგალითად, სტატიის შესავალში ავტორი პედოფილიას ფსიქიკურ დარღვევად აფასებს, შემდგომ კი აღნიშნავს: „ბევრი ექსპერტის აზრით, საქართველოში ყოველი მე-10 პოტენციური სექსუალური მოძალადეა, ხოლო ყოველი მე-5 - პედოფილი.“ - სტატიაში არ არის მოყვანილი ამ მონაცემების დამადასტურებელი ოფიციალური სტატისტიკა და არსად ჩანს, თუ რომელი „ექსპერტების“ მოსაზრებას ეყრდნობა ავტორი, ან როგორ დადგინდა ვინ არის პოტენციური მოძალადე.

„ქრონიკა+“-ის მასალაში ბოლო პერიოდში არასრულწლოვანთა მიმართ ჩადენილი სექსუალური ხასიათის დანაშაულის ოთხი შემთხვევა და შინაგან საქმეთა სამინისტროს 2018 წლის სტატისტიკაა განხილული.

სტატიის დასკვნით ნაწილში კი ვკითხულობთ: „მიუხედავად იმისა, რომ არსებული ოფიციალური ინფორმაციის მიხედვით, საქართველოში პედოფილების რიცხვი შემაშფოთებლად მაღალია, სტატისტიკა ნახევრადაც არ ასახავს ბავშვის მიმართ სექსუალური ძალადობის რეალურ მდგომარეობას“ - ავტორს არგუმენტად შიშის ან „სხვადასხვა მიზეზების“ გამო დანაშაულის შეუტყობინებლობა მოჰყავს, თუმცა, ამ შემთხვევაშიც უცნობია ინფორმაციის წყარო და მასალაში არ ჩანს, თუ რაზე დაყრდნობით წერს ავტორი, რომ პედოფილების რიცხვი შემაშფოთებლად მაღალია.