საზოგადოებრივი მაუწყებლის აჭარის ტელევიზიისა და რადიოს დირექტორი მრჩეველთა საბჭომ მესამე ცდაზეც ვერ აირჩია და მეორე ტური გამოაცხადა.  

კონკურსში 8 კანდიადტი მონაწილეობდა. ხმები ასე გადანაწილდა:

თინათინ ცისკარიძე: 1 ხმა;
გიორგი კოხრეიძე: 2 ხმა

მრჩეველთა საბჭო კენჭისყრაში არასრული შემადგენლობით მონაწილეობს, საბჭოს ხუთი წევრიდან დირექტორს მხოლოდ სამი ირჩევს -  ბეჟან გობაძემ  ხმის მიცემაზე უარი თქვა,  გიორგი ირემაძე კი სხდომას საერთოდ არ  ესწრება. ხმის მიცემის პროცესში მხოლოდ ნატა იმედაიშვილი, გიგა ჩხარტიშვილი და ირაკლი დარცმელიძე მონაწილეობენ. იმისათვის, რომ დირექტორი აირჩიონ მინიმუმ 3 ხმაა საჭირო. 

მესამე მცდელობაზე აჭარის ტელევიზიისა და რადიოს დირექტორის შესარჩევ კონკურსში 8 კანდიდატი დარეგისტრირდა.  მათმა ნაწილმა გასაუბრების ეტაპს კომიკური უწოდა, იმ მოტივით, რომ 8 კანდიდატიდან 7 მინიმუმ მეორედ მონაწილეობდა ამ კონკურსში და მრჩეველთა საბჭოც მეორე ესაუბრებოდა მათ.  

აჭარის ტელევიზიისა და რადიოს დირექტორის თანამდებობის დასაკავებლად კონკურსი მას შემდეგ გამოცხადდა, რაც მრჩეველთა საბჭომ ყოფილი დირექტორი ნათია კაპანაძე 19 აპრილს იმპიჩმენტის წესით გადაირჩია.   მას შემდეგ  4 თვის განმავლობაში არხს დირექტორის მოადგილე, ნათია ზოიძე ხელმძღვანელობდა. 

21 აგვისტოს მთელი დღის განმავლობაში ტელეკომპანია "რუსთავი 2-ის"  ეთერში საინფორმაციო გადაცემა "კურიერის" არც ერთი გამოშვება არ გავიდა, მის ნაცვალად ფილმები გადის ეთერში. ამის მიზეზი გახდა არხის ჟურნალისტების პროტესტი, რომელიც საინფორმაციო სამსახურის უფროსის და სხვა გადაცემების წამყვანების სამსახურიდან გათავისუფლებას მოჰყვა.  

უკვე საღამოს "კურიერის" ჟურნალისტებმა ერთობლივად განაცხადეს, რომ ძირითადმა გუნდმა არხიდან წასვლის გადაწყვეტილება მიიღო. მათი თქმით, მიუღებელია სარედაქციო პოლიტიკის ცვლილება და  არ აპირებენ ხელისუფლებისადმი მაამებლური სიუჟეტების კეთებას.  "ბიძინა ივანიშვილის ოკუპირებულ ტელევიზიაში ვერ გავაგრძელებდით მუშაობას", - უთხრა ჟურნალისტებს თამარ ბაღაშვილმა. მასთან ერთად არხი დატოვეს "კურიერის" სხვა რეპორტიორებმა. მათ შორისაა - დავით ქაშიაშვილი, ნათია გოგსაძე, ნინო სამყურაშვილი, ნინო გაზდელიანი, თამთა დოლენჯაშვილი, ქეთა ციცქიშვილი, თეა ადეიშვილი, გიგლა თუმანიშვილი, ეკო მაღრაძე, სოფო ზურაბიანი, მაია ლომიძე, ქეთი ნადიბაიძე, მარიამ გაფრინდაშვილი და სხვები.

წინა დღეს ტელეკომპანია პირდაპირ ეთერში დატოვეს საინფორმაციო გადაცემის წამყვანებმა დიანა ჯოჯუამ და მიხეილ სესიაშვილმა. წასვლის შესახებ განაცხადა პაატა იაკობაშვილმაც, რომელსაც დიანა ჯოჯუასთან ერთად "კურიერის" მთავარი გამოშვება მიჰყავდა.

წამყვანის გარეშე დარჩა პოლიტიკური ტოქშოუებიც "არჩევანი" და "კვირის აქცენტები", რომლებიც გიორგი გაბუნიას და ეკა კვესიტაძეს მიჰყავდათ. ისინი სასახურიდან გენერალურმა დირექტორმა 20 აგვისტოს გაათავისუფლა.  

გასართობი გადაცემა "ნანუკას შოუ" ახალი სატელევიზიო სეზონიდან სავარაუდოდ აღარ იქნება ეთერში, რადგან მისი წამყვანი ნანუკა ჟორჟოლიანი ასევე გათავისუფლებულია სამსახურიდან.  ცნობილია, რომ "რუსთავი 2-ის" მაყურებელი ვეღარ ნახავს "ფორმულა კრეატივის" მიერ მომზადებულ სერიალს "ჩემი ცოლის დაქალები" და გადაცემას "სამზარეულოს ომები". ისინი ახალ არხს აკეთებენ და საკუთარ პროდუქტებს სწორედ ამ არხზე გაუშვებენ. ამის შესახებ ჯერ კიდევ 1 აგვისტოს გაავრცელეს ინფორმაცია.




"დილა მშვიდობისა საქართველო", "ვანოს შოუ" და "კომედი შოუ" იმ გამონაკლის გადაცემებს შორისაა, რომელთა შესახებ განცხადება არ გაუკეთებიათ და უცნობია ისინიც დატოვებენ თუ არა არხს. 

პაატა სალიას მოუწევს როგორც საინფორმაციო სამსახურის პრაქტიკულად ხელახლა დაკომპლექტება, ასევე განახლებული სეზონისთვის ახალ სამაუწყებლო ბადის შევსებაზე ზრუნვა.  ჟურნალისტების წასვლის შემდეგ მას კომენტარი არ გაუკეთებია. გააუქმა დაანონსებული ბრიფინგიც. ერთადერთი რაც მან 20 აგვისტოს დაადასტურა ის არის, რომ დირექტორის მოადგილის პოსტზე მოლაპარაკებებს აწარმოებდა ნინო შუბლაძესთან, რომელმაც შეთავაზების მიღება დაადასტურა, თუმცა თქვა, რომ ჯერ არ დათანხმებია ამ პოსტზე დანიშვნას.  ის წლების განმავლობაში "რუსთავი 2-ში" იკავებდა სხვდასხვა პოზიციას, შემდეგ კი მმართველი პარტიის, "ქართული ოცნების" პიარ სამსახურში მუშაობდა. 

"რუსთავი 2-დან" წასულმა ჟურნალისტებმა უკვე მიიღეს შეთავაზება არხის ყოფილი გენერალური დირექტორის, ნიკა გვარამიასგან, რომელიც ახალ ტელევიზიას აკეთებს სახელწოდებით "მთავარი არხი". უკვე ცნობილია, რომ ამ არხზე იმუშავებენ გიორგი გაბუნია, ეკა კვესიტაძე, ნანუკა ჟორჟოლიანი.  როგორც ნიკა გვარამიამ თქვა, ახალი არხისთვის უკვე  მოძიებულია ინვესტიციები და ტელეკომპანიის მთავარ არხად ქცევის ამბიციური გეგმა აქვს. კონკრეტულად ვინ აფინანსებს ახალ არხს ჯერ არ გაუმჟღავნებია. 

"ფორმულა კრეატივის" ახალ არხზე იმუშავებს გიორგი ლაფერაშვილი, "რუსთავი 2-ის" პროდიუსერი, რომელიც ასევე 20 აგვისტოს გაუშვა სამსახურიდან პაატა სალიამ.  გადავა თუ არა "კურიერიდან" წამოსული ჟურნალისტების ნაწილი ამ არხზე, მალე გაირკვევა. "ფორმულა კრეატივის" არხს ბიზნესმენი დავით კეზერაშვილი დააფინანსებს, რომელიც მიხეილ სააკაშვილის პრეზიდენტობის დროს თავდაცვის მინისტრის პოსტს იკავებდა. ის საერთაშორისო ჟურნალისტურ გამოძიება  Panama Papers-შიც ფიგურირებს იმ ბიზნესმენებს შორის, რომლებიც ოფშორულ ზონებში ფლობენ კომპანიებს.

***
"რუსთავი 2-ში" ცვლილებები მას შემდეგ დაიწყო, რაც 18 ივნისს სტრასბურგის სასამართლოს გადაწყვეტილება გახდა ცნობილი, რომლის მიხედვითაც ტელეკომპანიასთან დაკავშირებით წარმართულ სასამართლო პროცესში არც ერთი სადავო უფლების დარღვევა არ დადგინდა. შესაბამისად, იმავე დღეს აღსრულდა უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილება და არხის მფლობელადაც ქიბარ ხალვაში დარეგისტრირდა, რომელმაც თავის მხრივ თანამდებობიდან გადააყენა გენერალური დირექტორი ნიკა გვარამია. მისი ადგილი პაატა სალიამ დაიაკავა.  

9 აგვისტოს  არხის  9% -ის  უკვე ყოფილი მლობელის, ნინო ნიჟარაძის საჩივრის გამო დაწყებული გამოძიების  საფუძველზე პროკურატურამ ნიკა გვარამიას უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებაში დასდო ბრალი და აღკვეთი ღონისძიების სახით გირაო შეუფარდა. გვარამია ბრალს არ აღიარებს და გირაოს გადახდასაც არ აპირებს.

14 აგვისტოს კი ქიბარ ხალვაშმა ტელეკომპანიის გაყიდვის სურვილი გამოთქვა და პოტენციურ მყიდველებს ერთი კვირის ვადა მისცა, თუმცა, რადგანაც მსურველი არ გამოჩნდა,  19 აგვისტოს განაცხადა, რომ ტელეკომპანიას არ ყიდის, არ გააკოტრებს და "რუსთავი 2 "იქნება "პოლიტიკურად დამოუკიდებელი".

ტელეკომპანია რუსთავი 2-ის საინფორმაციო გადაცემა "კურიერის" წამყვანებმა  დიანა ჯოჯუამ და მიხეილ სესიაშვილმა დატოვეს. ამის შესახებ მათ 20 აგვისტოს პირდაპირ ეთერში განაცხადეს.

"ერავითარი გამართლებით ვერ დავჯდები იმ ეთერში, რომელიც ამ ქვეყანაში კრემლის მთავარი მოსამსახურის ბიძინა ივანიშვილისაა. დღეს მე იძულებული ვარ გითხრათ ნახვამდის. ჩვენ ვიომეთ თუმცა დღეს ბიძინა ივანიშვილმა საბოლოოდ მოახდინა არხის ოკუპაცია. ჩვენ წაგვართვეს თავისუფალი სიტყვა. მე არ ვიმუშავებ ტელევიზიაში საიდანაც ვეღარ გეტყვით რეალურად რა ხდება ქვეყანაში, რომელიც უფსკრულისკენ მიექანება. ამიტომაც ვტოვებ ადგილს, რომელიც იყო ჩემი მეორე სახლი", - თქვა დიანა ჯოჯუამ.

წამყვანების ტექსტის შემდეგ საინფორმაციო გამოშვება აღარ გაგრძელებულა.

ამ საინფორმაციო გამოშვებამდე  გენერალურმა დირექტორმა პაატა სალიამ სამსახურიდან გაუშვა "რუსთავი 2-ის" საინფორმაციო სამსახურის უფროსი ნოდარ მელაძე.  აგრეთვე წამყვანები ეკა კვესიტაძე, გიორგი გაბუნია, ნანუკა ჟორჟოლიანი და პროდიუსერი გიორგი ლაფერაშვილი.

***
"რუსთავი 2-ში" ცვლილებები მას შემდეგ დაიწყო, რაც 18 ივნისს სტრასბურგის სასამართლოს გადაწყვეტილება გახდა ცნობილი, რომლის მიხედვითაც ტელეკომპანიასთან დაკავშირებით წარმართულ სასამართლო პროცესში არც ერთი სადავო უფლების დარღვევა არ დადგინდა. შესაბამისად, იმავე დღეს აღსრულდა უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილება და არხის მფლობელადაც ქიბარ ხალვაში დარეგისტრირდა, რომელმაც თავის მხრივ თანამდებობიდან გადააყენა გენერალური დირექტორი ნიკა გვარამია. მისი ადგილი პაატა სალიამ დაიაკავა.  

9 აგვისტოს  არხის  9% -ის  უკვე ყოფილი მლობელის, ნინო ნიჟარაძის საჩივრის გამო დაწყებული გამოძიების  საფუძველზე პროკურატურამ ნიკა გვარამიას უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებაში დასდო ბრალი და აღკვეთი ღონისძიების სახით გირაო შეუფარდა. გვარამია ბრალს არ აღიარებს და გირაოს გადახდასაც არ აპირებს.

14 აგვისტოს კი ქიბარ ხალვაშმა ტელეკომპანიის გაყიდვის სურვილი გამოთქვა და პოტენციურ მყიდველებს ერთი კვირის ვადა მისცა, თუმცა, რადგანაც მსურველი არ გამოჩნდა,  19 აგვისტოს განაცხადა, რომ ტელეკომპანიას არ ყიდის, არ გააკოტრებს და "რუსთავი 2 "იქნება "პოლიტიკურად დამოუკიდებელი".

ტელეკომპანია რუსთავი 2-ის გენერალური დირექტორის განცხადებით არხს დატოვებენ საინფორმაციო სამსახურის უფროსი ნოდარ მელაძე, საზოგადოებრივ პოლიტკური გადაცემების წამყვანები ეკა კვესიტაძე და გიორგი გაბუნია, ასევე პროდიუსერი გიორგი ლაფერაშვილი. 

პაატა სალიას განმარტებით, მათი განთავისუფლების მიზეზი გახდა "ინტერესთა კონფლიქტი", ვინაიდან მათ წინააღმდეგ სამოქალაქო დავის დაწყებას აპირებს  კომპანიისადმი მიყენებული ფინანსური ზარალის გამო. ამასთან ის ეკა კვესიტაძესთან დაკავშირებით აკონკრეტებს, რომ სამსახურიდან განთავისუფლების  მიზეზი გახდა მისი სურვილი ნიკა გვარამიასთან ერთად გააკეთოს ახალი არხი.  "არ შეიძლება ადამიანი, რომელიც ეწინააღმდეგება არხს, ეწინააღმდეგება მის მესაკუთრეს, იყოს დასაქმებული", - აღნიშნა "რუსთავი 2-ის" გენერალურმა დირექტორმა.

პაატა სალიას თქმით, ეკა კვესიტაძე, გიორგი გაბუნია და გიორგი ლაფერაშვილი შვებულებაში იმყოფებიან და მათ შვებულების დასრულების შემდეგ გაუშვებს სამსახურიდან . 

მას არ დაუკონკრეტებია ვინ შეცვლის ნოდარ მელაძეს, თქვა, რომ გუნდისთვის მიუღებელ კადრს არ მოიყვანენ.  ამასთან დაადასტურა, რომ დირექტორის მოადგილის პოსტზე ერთ-ერთ კანდიდატად განიხილება ნინო შუბლაძე, თუმცა სხვა პირებთანაც მიმდინარეობს მოლაპარაკება. 

პაატა სალიას უპასუხა ნოდარ მელაძემ, რომელმაც "ბოდვა" უწოდა გენერალური დირექტორის  განცხადებას  მის მიერ არხისთვის მიყენებულ ფინანსურ ზიანთან დაკავშირებით. მან თქვა, რომ წლიური ბონუსი მიიღო იმდროინდელი დირექტორისგან, ნიკა გვარამიასგან, იმ სამუშაოსთვის, რომელსაც ასრულებდა. 

ნოდარ მელაძის  თქმით, მისი გათავისუფლება "შეთანხმებულია ბიძინა ივანიშვილთან".  მან განაცხადა, რომ ჰქონდა შეხვედრა ივანიშვილთან დაახლოებულ პირთან, რომელმაც უთხრა, რომ "არ უნდათ რუსთავი 2-გან "იმედის" გაკეთება და უნდათ კრიტიკის გარკვეული დოზის დატოვება. მე დამტოვებდნენ თანამდებობაზე, იქნებოდა კონკრეტული ადამიანი, რომელსაც ექნებოდა ჩემთან კომუნიკაცია... კონკრეტული თემატიკა ამ ადამიანთან ერთად უნდა დამეგეგმა. მარტივი გამოსავალი ექნებოდათ თუ მე დავთანხმდებოდი მათ. ჩამოიწეოდა ტემპერატურა დ კრიტიკულობის ხარისხი, რაზეც უარი ვთქვი", - თქვა ნოდარ მელაძემ და აღნიშნა, რომ აქვს რამდენიმე შემოავაზება და სად გააგრძელებს მუშაობას ერთი კვირის შემდეგ გახდება ცნობილი. ის სასამართლოში ჩივილს გეგმავს, მისი თქმით, სამართლებრივ დახმარებას საერთაშორისო გამჭვირვალობა-საქართველო გაუწევს.

შედარებით ბუნდოვანი იყო პაატა სალიას განცხადება გადაცემის წამყვან ნანუკა ჟორჟოლიანთან დაკავშირებით, მან პირდაპირ არ თქვა, რომ სამსახურიდან მასაც უშვებს, თუმცა გენერალური დირექტორისთვის მიუღებელია ნანუკა ჟორჟოლიანის განცხადება, რომლის მიხედვითაც  მას სურს არხის მფლობელის შეცვლა. "ესეთ ვითარებაში ერთად მუშაობა, თანამოზარეობა და ერთი საქმის კეთება, როგორ წარმოგიდგენიათ? ეს არის წმინდა წყლის ინტერესთა კონფლიქტი", - თქვა პაატა სალიამ.

ნანუკა ჟორჟოლიანმა კი მის საპასუხოდ განაცხადა, რომ პირდაპირ ეთერში გაიგო სამსახურიდან გათავისუფლების შესახებ. "მე კონტრაქტში არ მიწერია რომ რომელიმე მფლობელი უნდა მიყვარდეს, მე კონტრაქტში მიწერია, რომ უნდა ვაკეთებდე რეიტინგულ გადაცემას ", - აღნიშნა ნანუკა ჟორჟალიანმა.

"რუსთავი 2-ში" ცვლილებები მას შემდეგ დაიწყო, რაც 18 ივნისს სტრასბურგის სასამართლოს გადაწყვეტილება გახდა ცნობილი, რომლის მიხედვითაც ტელეკომპანიასთან დაკავშირებით წარმართულ სასამართლო პროცესში არც ერთი სადავო უფლების დარღვევა არ დადგინდა. შესაბამისად, იმავე დღეს აღსრულდა უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილება და არხის მფლობელადაც ქიბარ ხალვაში დარეგისტრირდა, რომელმაც თავის მხრივ თანამდებობიდან გადააყენა გენერალური დირექტორი ნიკა გვარამია. მისი ადგილი პაატა სალიამ დაიაკავა.  

9 აგვისტოს  არხის  9% -ის  უკვე ყოფილი მლობელის, ნინო ნიჟარაძის საჩივრის გამო დაწყებული გამოძიების  საფუძველზე პროკურატურამ ნიკა გვარამიას უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებაში დასდო ბრალი და აღკვეთი ღონისძიების სახით გირაო შეუფარდა. გვარამია ბრალს არ აღიარებს და გირაოს გადახდასაც არ აპირებს.

14 აგვისტოს კი ქიბარ ხალვაშმა ტელეკომპანიის გაყიდვის სურვილი გამოთქვა და პოტენციურ მყიდველებს ერთი კვირის ვადა მისცა, თუმცა, რადგანაც მსურველი არ გამოჩნდა,  19 აგვისტოს განაცხადა, რომ ტელეკომპანიას არ ყიდის, არ გააკოტრებს და "რუსთავი 2 "იქნება "პოლიტიკურად დამოუკიდებელი".

სამაუწყებლო კომპანია "რუსთავი 2-ის" მფლობელის, ქიბარ ხალვაშის განცხადებით, ვადის ამოწურვის მიუხედავად ტელევიზიის შეძენის რეალური მსურველი არ გამოჩდა. შესაბამისად, რუსთავი 2 ვერ გაიყიდა.   მის განცხადებას თავად რუსთავი 2 ავრცელებს.

"ახლა მე ასეთი არჩევანის წინაშე ვდგავარ: ან უნდა დავიწყო კომპანიის გაკოტრების პროცესი ან ვცადო მისი გადარჩენა. მე მივიღე გადაწყვეტილება, რომ "რუსთავი 2" არ გაკოტრდეს, რისთვისაც გამოვიყენებ ყველა ჩემს რესურსს და შესაძლებლობას. რუსთავი 2 უნდა გახდეს კომერციულად გამართული და მომგებიანი ტელევიზია, რომელიც არ იქნება დამძიმებული პოლიტიკური თუ სხვა სახის ვალდებულებებით და ამ ვალდებულებებს არ გადააყოლებს ტელეკომპანიის ინტერესებს", - აღნიშნავს ქიბარ ხალვაში და იმედი აქვს, რომ არსებულ პრობლემებთან გამკლავებას შეძლებს.  ის დარწმუნებულია, რომ "რუსთავი2" უახლოეს მომავალში იქნება "როგორც ფინანსურად, ასევე პოლიტიკურად დამოუკიდებელი ტელეკომპანია, ხოლო რეალურად დამოუკიდებელი ჟურნალისტები და პოლიტიკური ინტერესებისგან თავისუფალი, მძლავრი მედია საზოგადოების საუკეთესო ინტერესებს მოემსახურება."

არხის გაყიდვის შესახებ  ქიბარ ხალვაშმა 12 აგვისტოს განაცხადა. მან კომპანიაში წილები სტრასბურგის სასამართლოს 18 ივლისის გადაწყვეტილების შემდეგ დაიბრუნა.

ამავე თემაზე: “რუსთავი 2” მორიგი არაკეთილსინდისიერი მყიდველის მოლოდინში

ტელეკომპანია იმედის ეთერში აგვისტოს ომის შესახებ მომზადებული ფილმის გასვლიდან 4 დღეში საზოგადოებისა და ოპოზიციური პოლიტიკური სპექტრის მხრიდან წამოსული კრიტიკის შემდეგ, ტელეკომპანია „იმედის“ ჟურნალისტების ნაწილი სოციალური ქსელის საშუალებით იდენტური შინაარსის ტექსტს ავრცელებს და აცხადებს, რომ მასალის ერთ-ერთ მთავარ ხაზს არ იზიარებს.

„არ ვიზიარებ რუსეთ-საქართველოს ომის შესახებ მომზადებული მასალის ერთ-ერთ მთავარ ხაზს. მიუღებელია რუსეთის ჯარის საქართველოში იძულებით შემოჭრის თაობაზე გამოთქმული ვერსია და ამას წლების განმავლობაში ომის თემაზე ჩვენ მიერ მომზადებული რეპორტაჟები ადასტურებს!“, - წერენ ისინი.

„იმედის“ ეთერში რუსეთ-საქართველოს ომის შესახებ დაახლოებით 40 წუთიანი, უავტორო ფილმი სახელწოდებით - „ჩვენ მშვიდობით მოვიგებთ სხვის დაწყებულ ომს“ 11 აგვისტოს გავიდა. ფილმის სიუჟეტი 2008 წლის აგვისტოს ომში სრულად ნაციონალური მოძრაობისა და მაშინდელი პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილი ბრალეულობაზეა აგებული და განვითარებულ მოვლენებში რუსეთის პასუხისმგებლობა მინიმუმამდეა დაყვანილი.

ფილმის შესახებ „მედიაჩეკერის“ მიერ მასალის გამოქვეყნების შემდეგ ფილმი საზოგადოების ნაწილმა და ოპოზიციურმა პოლიტიკურმა სპექტრმა მწვავედ გააკრიტიკა. მათ ტელეკომპანია „იმედი“ რუსეთ-საქართველოს ომის შესახებ რუსული ნარატივის გამეორებაში დაადანაშაულეს და მაუწყებლისგან ფილმის ავტორების გასაჯაროება მოითხოვეს.

მიუხედავად იმისა, რომ თემა 14 აგვისტოს ერთ-ერთ მთავარ ამბად იქცა. დღის განმავლობაში ტელეკომპანია „იმედს“ ფილმის შესახებ არც განმარტება გაუკეთებია და საკითხი არც მის საინფორმაციო ბადეში მოხვდა. მაუწყებელი დღის ბოლოს, არხის გენერალური დირექტორის მოადგილის ნიკოლოზ ლალიაშვილი იმედის მიერვე ჩაწერილი კომენტარის გავრცელებით შემოიფარგლა, ისიც მხოლოდ კონკურენტი ტელევიზიების მიმართვის შემდეგ.

ლალიაშვილმა ფილმზე სრული პასუხისმგებლობა საკუთარ თავზე აიღო და განაცხადა, რომ რეპორტაჟი მისი პროდიუსინგის ქვეშ მომზადდა. რაც შეეხება ფილმის უშუალო ავტორებს იგი შემდეგი განმარტებით შემოიფარგლა:

„ფილმის ავტორი არის მერაბ მამარდაშვილი, რომელიც ბულინგით მოკლეს, იმის გამო, რომ სიმართლეს აყენებდა ყველაფერზე მაღლა, ფილმის ავტორი არის ის ასეულობით ჩვენი ჯარისკაცი, რომელიც გმირულად შეეწირა სააკაშვილი ანატურას, ამ ფილმის ავტორები არიან დევნილები, რომლებიც არიან მსხვერპლნი ამ ავანტურის და ბოლოს, ამ ფილმის ავტორი არის ქართული საზოგადოება, რომელმაც მშვენივრად იცის ყველაფერი და რომელსაც 11 წელი უბრალოდ უკრძალავდნენ სიმართლის თქმას“.

საზოგადოებრივი მაუწყებლის აჭარის ტელევიზიისა და რადიოს დირექტორის თანამდებობის დასაკავებლად 8 კანდიდატი დარეგისტრირდა. მაუწყებლის დირექტორის შესარჩევად, ეს უკვე მესამედ გამოცხადებული კონკურსია. წინა ორი მცდელობა ისე დასრულდა, რომ  დირექტორობისთვის საკმარისი ხმები ვერცერთმა კანდიდატმა ვერ დააგროვა, მრჩეველთა საბჭომ არჩევანი ვერ გააკეთა. ამჯერად კონკურსში მონაწილეობენ:

• ირაკლი კიკვაძე
• მერაბ წულუკიძე - საზოგადოებრივი მაუწყებლის კორესპონდენტი აჭარის რეგიონში;
• თინათინ ცისკარიძე - ჟურნალისტი, “დოიჩე ველეს აკადემიის” ტრენერი;
• გიორგი კოხრეიძე - იყო საზოგადოებრივი მაუწყებლის სამეურვეო საბჭოს წევრი. ამ პოზიციაზე ის სწორედ აჭარის უმაღლესი საბჭოს კვოტით იყო წარდგენილი;
• ირმა ზოიძე - ბათუმში მოქმედი საგამოძიებო სტუდია "REC-ის" ჟურნალისტი;
• ფირუზ ბოლქვაძე - აჭარის ტელევიზიისა და რადიოს ჟურნალისტი;
• ბაჩო გურაბანიძე - საზოგადოებრივი მაუწყებლის აჭარის ტელევიზიის გადაცემა "დილის ტალღის" ხელმძღვანელი;
• შოთა ზოიძე - ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი. 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნებში იყო "ქართული ოცნების" მაჟორიტარობის კანდიდატი შუახევში;

მესამე კონკურსზე დარეგისტრირებული 8 კანდიდატიდან 7 წინა ორ კონკურსშიც მონაწილეობდა. მხოლოდ ირაკლი კიკვაძემ გამოთქვა დირექტორობის სურვილი პირველად

აჭარის ტელევიზიისა და რადიო-ს დირექტორის თანამდებობაზე დანიშვნის (არჩევის) წესის მიხედვით, კანდიდატების განაცხადები მაუწყებლის მრჩეველთა საბჭომ მომდევნო სამი დღის განმავლობაში უნდა განიხილოს. შემდგომი ეტაპი კანდიდატებთან გასაუბრებაა. ამის შემდეგ კი საბჭო, ფარული კენბჭისყრით, ხმათა უმრავლესობით ახალ დირექტორს აირჩევს.

აჭარის მაუწყებლის მრჩეველთა საბჭოში 5 წევრია. საბჭო უფლებამოსილია მიიღოს გადაწყვეტილება, თუ სხდომას წევრების უმეტესობა ესწრება. მრჩეველთა საბჭოს წევრები არიან: ნატა იმედაიშვილი, გიორგი ირემაძე, ბეჟან გობაძე, გიგა ჩხარტიშვილი და ირაკლი დარცმელიძე. საბჭომ ახალი დირექტორი სამი წლის ვადით უნდა აირჩიოს.

აჭარის ტელევიზიისა და რადიოს დირექტორის თანამდებობის დასაკავებლად კონკურსი მას შემდეგ გამოცხადდა, რაც მრჩეველთა საბჭომ ყოფილი დირექტორი ნათია კაპანაძე იმპიჩმენტის წესით გადაირჩია.

დირექტორის შესარჩევად გამოცხადებული კონკურსის პირველ ორ მცდელობაზე მოვლენები ერთნაირი სცენარით ვითარდებოდა, ორივე შემთხვევაში კენჭისყრა ორ ტურად იმართებოდა და კანდიდატები ორივე ტურში ხმების ერთსა და იმავე რაოდენობას აგროვებდნენ. მერაბ წულუკიძე და შოთა (ბაჩო) გურაბანიძე არიან ის კანდიდატები, რომელებიც ორივე კონკურსში მონაწილოებდნენ, ორივე შემთხვევაში გადადიოდნენ მეორე ტურშიც, თუმცა, საბოლოოდ ვერ იმარჯვებდნენ. ჯამში, პირველ ორ მცდელობაზე, კონკურსში უკვე მონაწილოებდა 20 კანდიდატი.

უფრო კონკრეტულად,

პირველ კენჭისყრაში 8 კანდიდატი მონაწილეობდა და მათგან მეორე ტურში 4 კანდიდატი გადავიდა. კონკურსის ორივე ტურში ხმები ერთნაირად გადანაწილდა: მერაბ წულუკიძე - 2 ხმა და შოთა გურაბანიძე, ირმა ზოიძე და ნათია ზოიძე - თითო ხმა. კონკურსი ჩაიშალა.

მეორე კონკურსზე 12 კანდიდატი მონაწილეობდა, პირველ ტურში სამი კანდიდატი გამოვლინდა, მერაბ წულუკიძე და თინათინ ცისკარაძე - 2 -2 ხმით და შოთა გურაბანიძე - 1 ხმით, კვლავ 2-2 ხმა მიიღეს მეორე ტურში მერაბ წულუკიძემ და თინათინ ცისკარაძემ, მეხუთე ბიულეტენზე კი ტელევიზიის ყოფილი დირექტორის, ნათია კაპანაძის სახელი და გვარი ეწერა. კონკურსი ისევ ჩაშლილად გამოცხადდა.  

აჭარის ტელევიზიისა და რადიოს დირექტორის შესარჩევი კონკურსი მესამედ 15 ივლისს გამოცხადდა. 

„ვიქნებით ლოიალური წარსულ დავალიანებასთან, მაგრამ პრინციპული მიმდინარე ვალებთან“, - მაუწყებლებს, რომლებსაც სახელმწიფოს წინაშე მსხვილი დავალიანებები აქვთ, ფინანსთა სამინისტრო სთავაზობს, უახლოესი ორი კვირის ვადაში, ამ ვალის დაფარვის მათთვის მოსახერხებელი პირობები შესთავაზონ.

საქართველოს ფინანსთა მინისტრის, ივანე მაჭავარიანის განცხადებით, ყველაზე მსხვილი დავალიანება სამ ტელეკომპანიას აქვს, ესენია: „რუსთავი 2“ – 28 მლნ დავალიანებით, „იმედი“ – 19 მლნ და „მაესტრო“ დაახლოებით 8 მლნ ლარით.

მინისტრი ამ მაუწყებლებს ორკვირიან ვადას აძლევს, წინადადებების წარსადგენად: „მოვიდნენ შეთავაზებით, როგორ ხედავენ ძველი ვალის რესტრუქტურიზაციას, შეთანხმებას, გრაფიკს, სხვადასხვა მოდელები არსებობს საგადასახადო ტვირთის ბიზნესზე გადანაწილების, ან ნაწილობრივ შემსუბუქების კუთხით. თუმცა, რაც არის ყველაზე მთავარი და დღეიდანვე უნდა მოხდეს, მიმდინარე დავალიანებები უნდა გადაიხადოს ყველამ და აღარ მოახდინოს ვალის დაგროვება“. რამდენად პასუხისმგებლობით მოეკიდებიან მაუწყებლები მიმდინარე საგადასახადო ვალდებულების შესრულებას (საუბარია იმ ვალდებულებებზე, რომლებიც ამ წუთიდან წარმოეშვებათ ტელეკომპანიებს), ეს იქნება იმის განმსაზღვრელი, რა შემხვედრ ნაბიჯს გადადგამს ფინანსთა სამინისტრო.

„მიმდინარე დავალიანებას რამდენად პასუხისმგებლიანად მოეკიდება გადამხდელი, ეს იქნება ის ნიშანი, რითიც ვიხელმძღვანელებთ“, - განაცხადა მინისტრმა.

ჟურნალისტის კითხვაზე, მოსალოდნელია თუ არა ვალის ჩამოწერა, თუ მაუწყებელი დაასაბუთებს, რომ არ არის გადახდისუნარიანი, მინისტრმა განაცხადა, რომ შემოსავლების სამსახურს შესწევს უნარი დაადგინოს, ნამდვილად უჭირს ბიზნესს თუ თავხედობასთან გვაქვს საქმე: „ვიქნებით ლოიალური წარსულ ვალებთან, მაგრამ პრინციპული მიმდინარე ვალებთან“.

კითხვაზე, რატომ დადგა ეს საკითხი დღის წესრიგში ახლა, მაშინ როცა „რუსთავი 2-ის“ საქმე და მისი გაყიდვა დგას დღის წესრიგში, ივანე მაჭავარიანმა განაცხადა, რომ ამ კითხვას ელოდა და შეიძლება ამ შემთხვევაში „რუსთავი 2-ის“ მაგალითიც მოვიყვანოთ:

„ყველამ ვიცით პოლიტიკური კონტექსტი, ვიცით, რომ უმნიშვნელოვანესია მედიამ იფუნქციონიროს, ტელეკომპანიებმა იარსებონ. უბრალოდ, ის რაც არის არსებობისთის აუცილებელი, ეს არის ერთი ნაწილი, მანდ ყოველთვის შეხვალ მდგომარეობაში და შეეცდები გადაუნაწილო, შეღავათი მისცე. მაგრამ არის მეორე, დაუსჯელობის სინდრომია, ეს არსებობისთვის არ არის აუცილებელი, უბრალოდ, ძალა მაქვს და გამდის, იმიტომ, რომ ყოველთვის შეიძლება სპეკულაცია იმაზე, რომ მედიას ებრძვი. აქედან გამომდინარე ბოროტად გამოყენება ხდებოდა და ხდება და იცით თქვენ ეს ჩემზე კარგად. შესაბამისად, ეს ამბავი მე მგონი, ამას უნდა დაედოს ბოლო“.

საქართველოს ფინანსთა მინისტრის განცხადებით, საქართველოში არსებობდა ვალების დაგროვების და შემდეგ ამ დავალიანების ჩამოწერის, ამნისტიის მავნე პრაქტიკა, რაც უნდა დასრულდეს.

შეგახსენებთ, მაუწყებლების საგადასახადო დავალიანებებზე „მედიაჩეკერი“ ჯერ კიდევ წლის დასაწყისში წერდა.

როგორც მაშინ გავარკვიეთ, „რუსთავი 2-ის“ საგადასახადო დავალიანება 2016 წლიდან მოყოლებული იზრდებოდა და 2019 წლის 1-ლი იანვრისათვის ტელეკომპანიას ბიუჯეტის 20 მილიონ ლარზე მეტი მართებდა. ტელეკომპანია იმედმა კი საგადასახადო დავალიანებების დაგროვება 2017 წლის შემდეგ დაიწყო და 2019 წლის პირველი იანვრისათვის ტელეკომპანიას 13 მილიონი ლარი ჰქონდა დავალიანება. პარალელურად, ვალების დაგროვების ფუფუნება არ ჰქონდათ მცირე მაუწყებლებს, რომლებსაც ასეთ დროს სახელმწიფო ინკასოს ადებდა.

დეტალები იხილეთ სტატიაში: რაც ეპატიება იუპიტერს, არ ეპატიება ხარს - ტელევიზიების საგადასახადო დავალიანებები

შედგება თუ არა მორიგი ამორალური გარიგება სამაუწყებლო კომპანია “რუსთავი 2”-თან მიმართებაში და დაადგება თუ არა სფეროშიც “ოცნება” წინამორბედი ხელისუფლების მანკიერ გზას, რამდენიმე დღეში გაირკვევა.

“რუსთავი 2”-ის ამჟამინდელმა მფლობელმა ქიბარ ხალვაშმა, რომელმაც კომპანიაში წილები სტრასბურგის სასამართლოს 18 ივლისის გადაწყვეტილების შემდეგ დაიბრუნა, 12 აგვისტოს განაცხადა, რომ არხს ყიდის.

„ოცნების ხელისუფლება მისი წინამორბედის გზას დაადგა”, - ასე გამოეხმაურნენ რუსთავი 2-ის დამფუძნებლები დავით დვალი და ჯარჯი აქიმიძე კომპანიის მორიგი გადაყიდვის მცდელობას. მათ გააფრთხილეს პოტენციური მყიდველები, რომ ისინი ვერ გახდებიან კეთილსინდისიერი შემძენები, ვინაიდან “ტელევიზია უკანონოდ წაართვეს მის დამფუძნებლებს, რომლებიც მის დასაბრუნებლად იბრძვიან”.

2015 წელს, როდესაც ქიბარ ხალვაშმა სასამართლოს მიმართა “რუსთავი 2”-ის წილებთან დაკავშირებით, ის ცდილობდა დაემტკიცებინა, რომ მას წილები ამორალური გარიგების საფუძველზე დაათმობინეს და არაკეთილსინდისიერი შემძენები იყვნენ ისინი, ვინც მომდევნო წლებში დაისაკუთრეს “რუსთავი 2”.

საქართველოში სამივე ინსტანციის სასამართლომ გაიზიარა ხალვაშის არგუმენტები, რის შედეგად რუსთავი 2-ის მესაკუთრედ აღიარებული იქნა სწორედ ქიბარ ხალვაში. იგივე დადასტურდა სტრასბურგის სასამართლოს გადაწყვეტილებითაც.

თუმცა პარალელურად საქართველოს მთავარ პროკურატურაში 2012 წლიდან მოყოლებული მიმდინარეობს სისხლის სამართლის საქმის გამოძიება “რუსთავი 2“-ის დამფუძნებლების - დავით დვალისა და ჯარჯი აქიმიძის ქონებრივი უფლების იძულებით გადაცემის ფაქტზე.

გადავხედოთ ქრონოლოგიას:

• სამაუწყებლო კომპანია “რუსთავი 2” 1994 წელს შეიქმნა. რეგისტრაციის მომენტისთვის მფლობელებზე წილები ასე იყო გადანაწილებული: ჯარჯი აქიმიძე - 33.3%, დავით დვალი - 33.3% და ეროსი კიწმარიშვილი 33.3%;
• 2001 წლის ნოემბერში სამივე დამფუძნებელმა თანაბრად ჩამოიკლეს და გაყიდეს წილები ნიკოლოზ ტაბატაძეზე. შედეგად 30-30 პროცენტი დარჩათ დვალს, აქიმიძეს და კიწმარიშვილს, ხოლო 10%-ის მფლობელი გახდა ნიკა ტაბატაძე;
• 2004 წლის 16 ივნისს ნასყიდობის ხელშეკრულება გაფორმდა, რომლის მიხედვით პაატა კარსანიძემ შეიძინა აქიმიძის და დვალის 30-30 პროცენტიანი წილები. ხელშეკრულების მიხედვით, აქიმიძემ და დვალმა 100-100 ათას დოლარად გაყიდეს წილები. აქიმიძე და დვალი აცხადებენ, რომ წინა ხელისუფლება მათ დაემუქრა და ამ გზით აიძულა წილების დათმობა. კარსანიძე ნომინალური მყიდველი იყო;
• იმავე დღეს, 2004 წლის 16 ივნისს, კარსანიძისგან ეს 60%-ანი წილი იყიდა ქიბარ ხალვაშმა. ნასყიდობის ხელშეკრულების მიხედვით, ხალვაშმა 60%-ში 200 ათასი დოლარი გადაიხადა. თუმცა მოგვიანებით, ასევე, იკისრა აქიმიძესთან და დვალთან მიმართებაში 1 მლნ 200 ათასი დოლარის ღირებულების საკრედიტო ვალდებულების დაფარვა;
• 2004 წლის 22 ივნისს ეროსი კიწმარიშვილის 30%-ანი წილი შპს “პანორამამ” იყიდა, რომლის დამფუძნებელი ასევე ქიბარ ხალვაში იყო. დოკუმენტების მიხედვით, კიწმარიშვილს “პანორამამ” 50 ათასი დოლარი გადაუხადა. მოგვიანებით, როდესაც ქიბარ ხალვაშმა რუსთავი 2-ის საქმეზე სამართლებრივი დავა დაიწყო, ხალვაში ირწმუნებოდა, რომ ეროსი კიწმარიშვილს 6 მილიონი დოლარი გადაუხადა დამატებით, რასაც კიწმარიშვილი არ ადასტურებდა. უფრო მეტიც, კიწმარიშვილს სამართლებრივი დავა ჰქონდა ქიბარ ხალვაშთან იმაზე, რომ არც იმ 30%-ის გაყიდვისთვის გადასახდელი 50 ათასი დოლარი მიუღია. ამჟამად ამ 30%-ის დაბრუნებისთვის სამართლებრივ დავაში გარდაცვლილი ეროსი კიწმარიშვილის მეუღლე - ია კიწმარიშვილი ჩაერთო;
• 2004 წლის ოქტომბერში ნიკოლოზ ტაბატაძემ 10%-ანი წილი დათმო “პანორამას” სასარგებლოდ 200 ლარად და შედეგად “რუსთავი 2”-ის 100%-ის წილი მფლობელი გახდა ქიბარ ხალვაში. ტაბატაძე ამ 10%-ან წილზე რაიმე პრეტენზიას არ აცხადებს.
• 2012 წლის 8 დეკემბერს დავით დვალის და ჯარჯი აქიმიძის განცხადების საფუძველზე საქართველოს გენერალურმა პროკურატურამ გამოძიება დაიწყო სამაუწყებლო კომპანია რუსთავი 2-ის დამფუძნებლების მიერ 2004 წლის 16 ივნისს ქონებრივი უფლების იძულებით გადაცემის ფაქტზე. გამოძიება მიმდინარეობს საქართველოს სსკ-ის 333-ე მუხლის მე-3 ნაწილის ,,ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული დანაშაულის ნიშნებით, რაც გულისხმობს სამსახურებრივი უფლებამოსილების გადამეტებას ძალადობით ან იარაღის გამოყენებით
• 2015 წლის 14 თებერვალს დავით დვალს და ჯარჯი აქიმიძეს დაზარალებულის სტატუსი მიენიჭათ. გამოძიება ამ დრომდე არ დასრულებულა.

დოკუმენტების მიხედვით, ხალვაშის სრულ მფლობელობაში რუსთავი 2 რჩებოდა 1 წელზე ცოტა მეტ ხანს. 2005 წლის 26 დეკემბერს ქიბარ ხალვაშმა “რუსთავი 2”-ის წილის 22% მიყიდა შპს “საქცემენტს”, ხოლო მოგვიანებით დარჩენილი 78% - შპს “გეო-ტრანსს”.

ხალვაშის ცნობით, იმ დროს, როცა მას რუსთავი 2-ის წილების 100% დაათმობინეს 268 997 დოლარად, სასაქონლო ექსპერტიზის დასკვნით, ეს ქონება 7 მილიონზე მეტი ღირდა. ამასთან, ხალვაშის მხარის ცნობით, მას არც ეს 268 997 დოლარი მიუღია.

პაატა სალიას განცხადებით, ქიბარ ხალვაშმა ჯერ კიდევ 2008 წელს მიმართა პროკურატურას რუსთავი 2-ის იძულებით ჩამორთმევის საქმის გამოძიების მოთხოვნით. მან იგივე მოითხოვა 2012 წელს, როცა ხელისუფლება ქართულმა ოცნებამ გადაიბარა. აქიმიძის და დვალისგან განსხვავებით, რომლებიც დღემდე პროკურატურის გამოძიების შედეგებს ელიან, ხალვაშმა სასამართლოს ამორალური გარიგების მუხლით მიმართა, რომელიც საპროცესო კოდექსის შესაბამისად, ბათილია.

შედეგიც სწორედ ამ სარჩელმა გამოიღო და არა პროკურატურაში დაკონსერვებულმა გამოძიებამ. მედიის სპეციალისტების ნაწილი ფიქრობს, რომ ეს მოქმედი ხელისუფლების და კონკრეტულად, ქართული ოცნების მოქმედი თავმჯდომარის, ბიძინა ივანიშვილის ერთგვარი ხრიკი იყო, რომ “რუსთავი 2” მისთვის ადვილად კონტროლირებად მფლობელს გადასცემდა, რაც დვალი-აქიმიძის შემთხვევაში გართულდებოდა. ამის დადასტურებად შეგვიძლია მივიჩნიოთ ის ფაქტიც, რომ თავდაპირველად ხალვაში აცხადებდა, რომ 50%-ან წილს და მენეჯმენტს გადასცემდა აქიმიძე-დვალს, ხოლო მოგვიანებით მათ მხოლოდ 40%-ანი წილი შეთავაზა, რასაც ისინი არ დათანხმდნენ.

დვალისა და აქიმიძის შეფასებით, ის ფაქტი, რომ ქიბარ ხალვაშმა ტელევიზიის გაყიდვის შესახებ განაცხადა, ადასტურებს ხელისუფლების მიზანს, რომელიცაა „რუსთავი 2”-ის ივანიშვილთან დაახლოებულ, მისთვის უფრო საიმედო მფლობელისთვის გადაცემა”.

აღმოჩნდება თუ არა საბოლოოდ ტელეკომპანია რუსთავი 2 “ივანიშვილისთვის უფრო საიმედო მფლობელის” ხელში, ეს 19 აგვისტომდე უნდა გაირკვეს. სწორედ ამ დღეს იწურება ქიბარ ხალვაშის მიერ დადგენილი ერთკვირიანი ვადა, რომელმაც ღია კონკურსის წესით უნდა გამოავლინოს ტელევიზიის ახალი მფლობელების ვინაობა.

ხალვაში აცხადებს, რომ არხს მწვავე ფინანსური კრიზისის გამო ყიდის, ხოლო ამ კრიზისის განზრახ შექმნაში ყოფილ გენერალურ დირექტორს - ნიკა გვარამიას ადანაშაულებს, რასაც არ ეთანხმება გვარამია. მოქმედი გენერალური დირექტორის თქმით, არხის გაკოტრების თავიდან ასაცილებლად იქნა გაყიდვის გადაწყვეტილება მიღებული.

უცნობია, რა თანხის სანაცვლოდ გაყიდის ქიბარ ხალვაში “რუსთავი 2”-ს. ჯერ რაც მისგან შევიტყვეთ არის ის, რომ არხს 70 მილიონი ლარის დავალიანება აქვს, აქედან 27 მილიონი საბიუჯეტო დავალიანებაა. ხალვაშის თქმით, “რუსთავი 2”-ის აქტივები დღეს მისი დავალიანების, ანუ 70 მილიონის მესამედსაც არ შეადგენს. ხალვაში მზადაა რუსთავი 2-ის გაყიდვის საკითხზე გარიგება დადოს ნებისმიერ მყიდველთან, გარდა ქვეყნის მესამე პრეზიდენტის, მიხეილ სააკაშვილისა.

ჯარჯი აქიმიძისა და დავით დვალის გარდა, რუსთავი 2-ის წილზე დავა აქვს გაჩაღებული ეროსი კიწმარიშვილის მეუღლესაც. ისინი პოტენციურ მყიდველებს აფრთხილებენ, რომ თავი შეიკავონ სადავო ქონების შეძენისგან, რადგან ბრძოლას წილების დაბრუნებისთვის ბოლომდე აპირებენ.

„ტელეკომპანია პირველის“ განცხადებით, დღეს დილით, არხის ცენტრალურ სერვერზე კიბერშეტევა განხორციელდა, რამაც „არხის სრული პარალიზება გამოიწვია“.

მაუწყებლის განმარტებით, მომხდარის გამო არხის სრულფასოვანი მაუწყებლობა შეუძლებელია. „ეთერში ვერ გავიდა „საქმიანი დილა“ და ამ დრომდე ვერ გადის არხის საინფორმაციო და პოლიტიკური გადაცემები“, - ნათქვამია „ტვ პირველის“ მიერ გავრცელებულ განცხადებაში.

არხის კომერციულმა დირექტორმა ნანა აბურჯანიძემ „მედიაჩეკერთან“ საუბარში განმარტა, რომ სერვერზე შეტევის მცდელობა გასულ წელსაც იყო, თუმცა მასშტაბების სიმცირიდან გამომდინარე, მაშინ ეს არ გახმაურებულა. მისივე განმარტებით, ახლა გაცილებით მძიმე სიტუაციაა, არხი სრულად პარალიზებულია და სარეზერვო რესურსებზე გადასვლას ცდილობენ, თუმცა ამ დრომდე მაუწყებლობის სრულფასოვნად აღდგენა ვერ ხერხდება. აბურჯანიძის თქმით, მომხდარის შესახებ ინფორმირებულია შინაგან საქმეთა სამინისტრო და ტელევიზიაში საგამოძიებო ჯგუფს ელოდებიან.

“რუსთავი 2-ის” ყოფილ დირექტორს ნიკა გვარამიას, უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებასა და ორგანიზაციის ინტერესის საწინააღმდეგოდ მოქმედებას ედავებიან, რითაც მაუწყებელს 7 მილიონ ლარამდე ზარალი მიადგა. საქმე ეხება 2015 წელს, სარეკლამო კომპანია „ინტერ მედია პლიუსთან“ გაფორმებულ ხელშეკრულებას.

საქართველოს პროკურატურამ ნიკა გვარამიას ბრალი დღეს, 9 აგვისტოს, სისხლის სამართლის კოდექსის 220-ე მუხლით წარუდგინა.

პროკურატურის მიერ გავრცელებული განცხადების მიხედვით, 2015 წლის 16 იანვარს შპს ,,სამაუწყებლო კომპანია რუსთავი 2“-ის სახელით ნიკა გვარამიამ ხელშეკრულება გააფორმა შპს „ინტერ მედია პლიუსთან“, რომლის მფლობელებიც არიან მისი მეგობრები - ზ.გ. და კ.ჯ., ხოლო დირექტორი, ,,სამაუწყებლო კომპანია რუსთავი 2“-ის ყოფილი ფინანსური დირექტორი - ზ.ი. ხელშეკრულების თანახმად, „სამაუწყებლო კომპანია რუსთავი 2“-მა „ინტერ მედია პლიუსს“ დაუთმო საკუთარი არხების (,,რუსთავი 2“-ის, ,,ახალი არხის“ (იგივე ,,კომედი არხის“) და ,,მარაოს“) ეთერში კომერციული რეკლამის განთავსების უფლება.

“მხარეთა შეთანხმებით, კომერციული რეკლამის განთავსების უფლების დათმობისათვის ანაზღაურება, ყოველთვიურად, ,,ინტერ მედია პლიუსის“ მიერ ფაქტობრივად მოხმარებული კომერციული სარეკლამო დროის ოდენობის მიუხედავად, წინასწარ შეთანხმებული ოდენობით უნდა განხორციელებულიყო.

ნიკა გვარამია მოქმედებდა რა შპს. ,,სამაუწყებლო კომპანია რუსთავი 2“-ის კანონიერი ინტერესების საწინააღმდეგოდ და მისი მეგობრების კუთვნილი კომპანიის - შპს. ,,ინტერ მედია პლიუსისათვის“ გამორჩენის მისაღებად, ხელშეკრულებით განსაზღვრულ პერიოდში, კომერციული რეკლამის განთავსების უფლების დათმობისათვის ანაზღაურების შესახებ შპს ,,ინტერ მედია პლიუსთან“ გაფორმებული ყოველთვიური შეთანხმებებით, განზრახ არ მოითხოვა ტელეკომპანიის კუთვნილი 6 763 510 ლარი, რითაც მის მეგობრებს მისცა შესაძლებლობა,შპს. „სამაუწყებლო კომპანია რუსთავი 2“-ზე რეკლამის განთავსების სანაცვლოდ მიღებული დიდი ოდენობით თანხების აკუმულირება მოეხდინათ საკუთარი კომპანიის ანგარიშზე და არ გადაეხადათ ტელეკომპანიისთვის.

შედეგად, 2015 წლის საანგარიშო პერიოდში შ.პ.ს. ,,სამაუწყებლო კომპანია რუსთავი 2“-ის მიერ მიღებულმა დეკლარირებულმა ზარალმა 7 377 230 ლარი შეადგინა, ამავე პერიოდში, შ.პ.ს “ინტერ მედია პლიუსის” დეკლარირებულმა მოგებამ კი - 8 690 664 ლარი”, - ვკითხულობთ განცხადებაში.

ნიკა გვარამია პროკურატურის სპეციალურ ბრიფინგს ფეისბუკის გვერდზე გამოეხმაურა.

“ვალის ხელშეკრულება მაქვს ინტერმედიასთან და ნატურით გადამიხადეს. სახლი გავყიდე და იქიდან აღებული ფული ვასესხე ინტერმედიას, ხელფასები რომ გაგვესტუმრებინა. ყველა დოკუმენტია ინტერმედიაში და ამოღებულია ეგ დოკუმენტები პროკურატურის მიერ. დაკითხვაზე მაინც გეკითხათ რამე ამ საკითხზე. თუ ბრალის საფუძველი იყო, საერთოდ როგორ არ გიხსენებიათ?

ღიად და დაუფარავად: კორუფცია ის თემაა, რომელთან შედარებით, უმძიმესი დანაშაულები მემსუბუქება. ესაა ჩემი წითელი ხაზი და უკვე მეორეჯერ გადაკვეთა ივანიშვილმა”, - წერს ნიკა გვარამია.



ბრალდების შესახებ დადგენილების წარდგენის მიზნით ნიკა გვარამია საქართველოს გენერალურ პროკურატურაში დღეს არის დაბარებული. ბრალის წარდგენის შემდეგ საქართველოს გენერალური პროკურატურა სასამართლოს მიმართავს აღკვეთის ღონისძიების შეფარდების შუამდგომლობით. ბრალის დამტკიცების შემთხვევაში, “რუსთავი 2-ის” ყოფილ დირექტორს ექვსი თვიდან 2 წლამდე ვადით შინაპატიმრობა, ან სამიდან ხუთ წლამდე ვადით თავისუფლების აღკვეთა ელის.

„რუსთავი 2-ის“ ყოფილი დირექტორის წინააღმდეგ გამოძიება მას შემდეგ დაიწყო, რაც 16 ივლისს „რუსთავი 2-ის“ 9%-იანი წილის ყოფილმა მფლობელმა, ნინო ნიჟარაძემ მის წინააღმდეგ პროკურატურაში საჩივარი შეიტანა.

რა საფრთხეს უქმნის გამოხატვისა და მედიის თავისუფლებას ხელისუფლების მიერ საარჩევნო კოდექსში ინიცირებული ცვლილებების პროექტი,  - ამ საკითხებზე "მედიაჩეკერი"  “საერთაშორისო გამჭვირვალობა - საქართველოს” მედია პროგრამების მენეჯერს, მამუკა ანდღულაძეს ესაუბრა.

 -  რატომ ფიქრობთ, რომ საარჩევნო კოდექსში ხელისუფლების მიერ წარმოდგენილი ცვლილებების პროექტი გამოხატვის თავისუფლების წინააღმდეგაა მიმართული?

ეს არის იმ ტენდენციის გაგრძელება, რომელიც ბოლო წლების განმავლობაში მიმდინარეობს გამოხატვის თავისუფლების სტანდარტების შესაზღუდად.

ჯერ იყო და ერთმანეთის მიყოლებით პრეზიდენტმა, პატრიარქმა, პარლამენტის თავმჯდომარემ, ასე ვთქვათ, საკვანძო ფიგურებმა, ერთ ქვაბში მოხარშეს სიძულვილის ენა, ცილისწამება, ყალბი ინფორმაცია და დაიწყეს საუბარი, რომ ჩვენ ეს უნდა შევზღუდოთ. მაშინ არანაირი კანონპროექტი არ ჰქონდათ, ხდებოდა სრულიად არარელევანტური აპელირება ევროპულ გამოცდილებაზე.

ქართული კანონმდებლობა გამოირჩევა როგორც ლიბერალური - ფართოდ იცავს გამოხატვის თავისუფლებას. ამ შემთხვევაში, საარჩევნო პაკეტთან დაკავშირებით მიმდინარე კანონპროექტში არის ჩადებული საკითხები, რომლებიც, სამწუხაროდ, პრაქტიკაში პირდაპირ იქნება მიმართული გამოხატვის თავისუფლების სტანდარტის შეზღუდვისკენ.

ყოველთვის ახლავს ამ საუბარს ხელისუფლების მხრიდან ის არგუმენტები, რომ “ჩვენ გვინდა გარემოს გაუმჯობესება”, “ჩვენ გვინდა სხვისი უფლებები დავიცვათ”, “ეს არ არის აბსოლუტური უფლება” და ა.შ. მაგრამ რეალობაში, თუ გავითვალისწინებთ იმას, რა სასამართლო სისტემაც გვაქვს, რა კითხვებიცაა კომუნიკაციების ეროვნული კომისიის მიკერძოებულობასთან დაკავშირებით, ეს საერთო ჯამში ქმნის ლეგიტიმურ საფუძველს, რომ შეიძლება შეიზღუდოს გამოხატვის თავისუფლება.

-  თუ შეგიძლიათ კონკრეტული მუხლი მიგვითითოთ წარმოდგენილ ცვლილებებში, რომელიც შეზღუდავს გამოხატვის თავისუფლებას.

მაგალითისათვის შეგვიძლია დავასახელოთ ანტირეკლამის შეზღუდვა - 25%-მდე დაყვანა. ფაქტია, რომ 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების მედიაკამპანია იყო ნეგატიურ კონტექსტზე აგებული, მაგრამ უნდა ითქვას, რომ, პირველ რიგში, პოლიტიკოსები და პარტიების წარმომადგენლები არ იყვნენ მოწოდების სიმაღლეზე. არაერთი კვლევა არსებობს იმაზე, რომ რამდენიმე ყალბი ამბავი შეიქმნა კანდიდატების დისკრიმინაციისთვის და რაოდენობრივად ხელისუფლება დომინირებდა.

ხშირად ხელისუფლება რასაც სიძულვილის ენას ეძახის, ეს არის კრიტიკა, რომელიც მისთვის მიუღებელია და საერთაშორისო სტანდარტით არ არის სიძულვილის ენა.

 

⇒   ამ თემაზე იხილეთ: საარჩევნო კანონმდებლობაში დაგეგმილ ცვლილებებში მედიისთვის საფრთხეებს ხედავენ

ამას გარდა, როდესაც საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურის წინ პლაკატები გაიკრა ქუჩებში ოპოზიციური პარტიის წინააღმდეგ, ეს რომ ხელისუფლების წინააღმდეგ გაკეთებულიყო, ისინი ამას მიიჩნევდნენ სიძულვილის ენად. მაგრამ როდესაც თვითონ გააკეთეს, ერთი განცხადება არ გაუკეთებიათ, რომ ეს მიუღებელია. ისინი ამას არა მხოლოდ პოლიტიკური ოპონენტების მიმართ, არამედ სამოქალაქო სექტორის წინააღმდეგაც იყენებენ.

როდესაც ხელისუფლების წარმომადგენელი ხარ, პირველ რიგში, შენ თვითონ უნდა შექმნა სტანდარტი, არ გამოიყენო ის აგრესიული ტონი, რომლის გამოც სხვას უჩივიან და გამოხატვის თავისუფლება არ უნდა შეზღუდო.

-  ხელისუფლების წარმომადგენლები აცხადებენ, რომ სიძულვილის ენის განმარტება მოხდება ევროპის საბჭოს მინისტრთა კომიტეტის რეკომენდაციის შესაბამისად, ანუ მათი არგუმენტია, რომ არ დარჩება კანონით სიძულვილის ენის ფართოდ ინტერპრეტირების შესაძლებლობა. ამ შემთხვევაში მისაღები იქნება სიძულვილის ენის რეგულირება, თუ ის კვლავაც თვითრეგულირების სფეროში უნდა დარჩეს?

ჩვენი კანონი სიტყვისა და გამოხატვის თავისუფლების შესახებ ერთ-ერთი საუკეთესოა. თუმცა ამ შემთხვევაშიც კი, არსებული სასამართლოს პირობებში, თუკი არის პოლიტიკური ინტერესი, გამოხატვის თავისუფლება იზღუდება პოლიტიკურ თემებზე სასამართლოს ქვედა ინსტანციებში. მაგალითად, ეკა გიგაურის შემთხვევაში, პირველი ინსტანციის სასამართლომ ფართოდ დაიცვა გამოხატვის თავისუფლება, თუმცა ეკა ბესელია-ალეკო ელისაშვილის საქმის შემთხვევაში, სხვანაირად მოიქცა.

ამით იმის თქმა მინდა, რომ პრობლემა კანონის და ნორმის ცვლილებაში არ არის. პრობლემა ის არის, რომ ხელისუფლება რასაც ეძახის სიძულვილის ენას, ეს ხშირად არის კრიტიკა და მეორეც - ამ ცვლილებებს პრაქტიკაში სჭირდება განხორციელება და აქ არის ძაღლის თავი დამარხული.

---

ევროპის საბჭოს მინისტრთა კომიტეტის რეკომენდაცია: "სიძულვილის ენა გამოხატვის ნებისმიერ ფორმას მოიცავს, რომელიც რასობრივი სიძულვილის, ქსენოფობიის, ანტისემიტიზმის ან შეუწყნარებლობაზე დაფუძნებული სიძულვილის სხვა ფორმების გავრცელებას, წახალისებას, ხელშეწყობას ან სტიმულირებას ახდენს“ 

---

- პარლამენტის ყოფილმა თავმჯდომარემ ირაკლი კობახიძემ განაცხადა, რომ საარჩევნო კოდექსში სიძულვილის ენის რეგულირების საკითხი OSCE/ODIHR-ის რეკომენდაციის შედეგად აისახა.

 

მიხარია, რომ საერთაშორისო ორგანიზაციების კვლევებს პატივს სცემენ, მაგრამ თავად კობახიძე ფაშისტებს რომ ეძახის არასამთავრობო ორგანიზაციების წარმომადგენლებს, თვითონ რა მაგალითს გვაძლევენ?! არაფერი პრობლემა ამაში არ არის, როდესაც ამბობენ, რომ სიძულვილის ენას უნდა ვებრძოლოთ, მაგრამ იქნებ თავადვე, ხელისუფლებაში შექმნან სტანდარტი, რომ სიძულვილის ენა ცუდია და ამას უნდა ვებრძოლოთ.

 

ამ ფონზე მახსენდება არაერთი შემთხვევა, როდესაც ხელისუფლების არა მხოლოდ ზედა, არამედ ქვედა რგოლშიც აქტიურად იყენებენ სიძულვილის ენას, მახსენდება ამ ბოლოს ინგა გრიგოლიას, სალომე ბარკერის მიმართ გაკეთებული ასეთი განცხადებები. თვითონვე, შიგნით იმსჯელონ ამ პრობლემებზე და მერე მიუთითონ სხვებს. .

-  ანუ თქვენ თვითრეგულირების მომხრე ხართ, როდესაც ვსაუბრობთ იმაზე, თუ როგორ უნდა ვებრძოლოთ სიძულვილის ენას?

ლეგიტიმური ეჭვი ძალიან მაღალია, რომ რეგულირება გამოყენებული იქნება გამოხატვის თავისუფლების წინააღმდეგ.

-  ხელისუფლება ხშირად აპილირებს ევროპულ გამოცდილებაზე, როდესაც ცდილობს დაასაბუთოს სიძულვილის ენის რეგულირების აუცილებლობა. სინამდვილეში რას ეფუძნება ევროპული გამოცდილება და საქართველოში რა საფრთხე შეიძლება წარმოიშვას?

სამწუხაროდ, ხშირად ხელისუფლების მხრიდან ევროპული მაგალითის მოყვანა ხდება, ვიწრო პარტიული ინტერესიდან გამომდინარე, მიკერძოებით. როდესაც დაიწყეს დებატები ცილისწამებაზე, ყალბ ინფორმაციაზე, სიძულვილის ენაზე, მთავარი პრობლემები დაასახელეს, ლოზუნგად ჰქონდათ, რომ ჩვენ ამას ვებრძვით და რეალურად მოტივაციით იგრძნობოდა, რომ აი, არჩევნების დროს ჩვენზე იყო თავდასხმები და ა.შ. კვლევები არსებობს, რომ როცა ტროლები ავრცელებდნენ ასეთ მიუღებელ ინფორმაციას, იმას არ კიცხავდნენ და თვითონვე აზიარებდნენ ხელისუფლების წარმომადგენლები.

როდესაც არსებობს ლეგიტიმური კითხვები ხელისუფლების შტოების მიმართ, კერძოდ სასამართლო ხელისუფლებაზე, პროკურატურაზე ანდა მარეგულირებელზე, ვინც კანონის იმპლემენტირება უნდა მოახდინონ, როდესაც საკითხი დგება გამოხატვის თავისუფლების რაიმე ფორმით შეზღუდვასთან დაკავშირებით და ეს მათ ხელშია, ეს არის ბერკეტი მოახდინონ კრიტიკული გამოხატვის თავისუფლების შეზღუდვა.

სადაც კი მოწყვლადია დემოკრატია, იქ არის ეს ძალიან საშიში და ყოველთვის არის გამოყენებული გამოხატვის თავისუფლების შესაზღუდად. გვაქვს ჩვენ რეალობა, როდესაც პოლიციის, პროკურატურის, მარეგულირებლის, სასამართლოს მიმართ გვაქვს მიკერძოების საკითხებზე კითხვები.

ევროკავშირში ევროპარლამენტის არჩევნების დროს პირველი, რაც გააკეთეს იყო ის, რომ ქსელი შექმნეს, სოციალური ქსელების დიდი კომპანიები ჩართეს თვითრეგულირების მექანიზმში, აქტიური კომუნიკაცია არის, რომ წაიშალოს ყალბი ამბები და ა.შ. არ ვიცი მე ჩვენს ხელისუფლებას რა კომუნიკაცია აქვს სოციალურ მედიებთან, მაგრამ თვითონ ავრცელებენ ყალბ ინფორმაციას, თვითონ არიან წყარო და როგორ დაუპირისპირდებიან ამას?

-  თქვენ საუბრის დასაწყისში ახსენეთ, რომ გამოხატვის თავისუფლების წინააღმდეგ ბრძოლის ტენდენციაა ბოლო წლებში...

დიახ, ეს არის მორიგი მცდელობა. ჩვენ პრაქტიკულად ყოველდღიურად ვართ ყაზარმულ რეჟიმში იმ კუთხით, რომ ნებისმიერი განცხადება, ნებისმიერი დოკუმენტი, რომელიც მზადდება მედიის და გამოხატვის თავისუფლების თემაზე, ხელისუფლების ამოსავალი წერტილი არის, რომ მოხდეს ისეთი ცვლილება, რომელიც მის მიმართ კრიტიკული გამოხატვის თავისუფლებას შეზღუდავს. ქვაკუთხედი იმისა, თუ რატომ იცავს მედია გამოხატვის თავისუფლებას, არის ის, რომ ვოჩდოგის ფუნქცია ჰქონდეს არა მხოლოდ მედიას, ასევე ნებისმიერ მოქალაქეს. მთავარი არსი იმისა, რომ გამოხატვის თავისუფლება, ინფორმაციის მოპოვების და გავრცელების უფლება იყოს დაცული, არის ის, რომ ვაკონტროლოთ და გავაკრიტიკოთ ხელისუფლება. აი, ამ ფუნდამენტს უპირისპირდება ხელისუფლება.

-  როგორ ფიქრობთ, რატომ ამოიღო ხელისუფლებამ მიზანში გამოხატვის თავისუფლების შეზღუდვა, ამ ცვლილებების მიზანი საბოლოო ჯამში რა არის?

გამოხატვის თავისუფლებას, მედიას დიდი ზეგავლენის შესაძლებლობა აქვს საზოგადოებრივი აზრის ფორმირებაზე. ამით უნდათ მანიპულირება მოახდინონ მათ სასარგებლოდ. ეს არის ვიწრო პარტიული, არადემოკრატიული მცდელობა. ფაქტობრივი კვლევები ადასტურებს, თუ რა მიმართულებით მიდის მათი მცდელობები: კვლევების მიხედვით, 72% მიიჩნევს ტელევიზიას ინფორმაციის მთავარ წყაროდ, მეორე ადგილზე ინტერნეტი, ინტერნეტი მზარდია. შესაბამისად, გამოხატვის თავისუფლების კუთხით ნებისმიერი პრობლემა როდესაც იქმნება, ეს პირველ რიგში იქმნება ტელევიზიებში და შემდეგ სოციალურ ქსელებში. სოციალურ ქსელებში ხელისუფლებასთან დაკავშირებული ტროლების რაოდენობა იზრდება. ანუ ის სფერო, რომელიც იძლევა საშუალებას მოახდინო ზეგავლენა საზოგადოებრივი აზრის ფორმირებაზე, საიდანაც ხდება მოსახლეობის ინფორმირება მთავარ საკითხებზე, როგორიცაა არჩევნები, კორუფცია, ნეპოტიზმი, სასამართლო ხელისუფლება და ა.შ. ეს უნდა ხელისუფლებას, რომ შეზღუდოს. ეს არის ვიწრო პარტიული გათვლა, რომელიც არანაირად არ არის დემოკრატიულ თანაცხოვრებასთან თანმხვედრი.

-  ანუ დასავლეთის სახელით რეალურად ხელისუფლების მხრიდან მიდის დემოკრატიასთან ბრძოლა?

რასაც ესენი აკეთებენ, ანუ ამოფარებული, კონტექსტიდან ამოგლეჯილი მაგალითების მოყვანით... როდესაც გერმანიის მაგალითი მოჰყავთ, იქ სასამართლოს მექანიზმიცაა ჩადებული და შეადარონ ქართული და გერმანული სასამართლოების, პროკურატურის მიმართ ნდობა მიკერძოების და პროფესიონალიზმის კუთხით. ასევე კონტექსტი არის უმნიშვნელოვანესი. მაგალითად, ჰოლოკოსტის უარყოფის კუთხით ევროპას თავისი გამოცდილება აქვს და მის რეალურ გამოცდილებას ეყრდნობა ამ საკითხის რეგულირება.

განსხვავებული ვითარებაა ამ მხრივ აშშ-ში. ჩვენთან კი რა ხდება? - თვითონ როცა ავრცელებს ხელისუფლება სიძულვილის ენას და ყალბ ინფორმაციას, ამაზე არ საუბრობენ. პრობლემაც ეს არის: რომ არ იყოს სასამართლოს და მარეგულირებლის მიმართ კითხვები, სიძულვილის ენასთან ბრძოლის რეალური განაზრახვა რომ იყოს, მაშინ სულ სხვა საკითხი იქნებოდა. პროპაგანდის წინააღმდეგ ბრძოლის ერთ-ერთი ხაზი გადის მედიაზე, რომელმაც მოსახლეობის ინფორმირება უნდა მოახდინოს. როცა მედიას აკონტროლებს ხელისუფლება, ერევა მის საქმიანობაში, მოწყვლადს ქმნის მას და მერე რა თქმა უნდა უფრო მაღალი ეფექტურობა ექნება მოსახლეობაში პროპაგანდას, იგივე რუსეთის მხრიდან.