საზოგადოებრივი მაუწყებლის მიერ დახურული გადაცემის - „რეალური სივრცის“ თანამშრომლების: ქეთევან კაპანაძე, იოსებ კაციტაძე, თამარ მშვენიერაძე, ომარ წოწორია, ტუხა კვინიკაძე ტელევიზიიდან გათავისუფლების საქმეზე თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე ლიანა კაჟაშვილი გადაწყვეტილებას ხვალ, 20 აპრილს გამოაცხადებს.
„პირველი არხის“ ყოფილი თანამშრომლები სამსახურიდან
გათავისუფლების შესახებ ბრძანების ბათილად ცნობას და 2022 წლის 30
დეკემბრის უვადო შრომითი ხელშეკრულებების პირობებით გადაცემა „რეალური
სივრცის“ შესაბამის პოზიციებზე აღდგენას მოითხოვენ. სასარჩელო
მოთხოვნებში ასევე მითითებულია, რომ თუ სასამართლო მიიჩნევს, რომ
პირვანდელ სამუშაოზე მათი აღდგენა შეუძლებელია, მოპასუხეს უნდა
დაევალოს ტოლფასი, მათივე კვალიფიკაციისა და სატელევიზიო გამოცდილების
შესაბამისი სამუშაოთი უზრუნველყოფა. ხოლო, თუ აღდგენა ან ტოლფასი
სამუშაოთი უზრუნველყოფა შეუძლებელია, მოითხოვენ თითოეული
მოსარჩელისთვის კომპენსაციის დაკისრებას 36 თვის ხელფასის
ოდენობით.
საზოგადოებრივი
მაუწყებლის პოზიცია
საზოგადოებრივი მაუწყებლის წარმომადგენლის, ანდრო კიკნაველიძის განმარტებით, ტოქშოუ „რეალურ სივრცეს“ საპროექტო ვადა 2025 წლის 1 მაისს ამოეწურა, ხოლო ამ ვადის ამოწურვამდე განვითარებული მოვლენების, მათ შორის გადაცემის წამყვანისა და სახის სამუშაოდან გათავისუფლების გათვალისწინებით, მოპასუხემ მიიღო გადაწყვეტილება, რომ „რეალური სივრცის“ საპროექტო ვადა აღარ გაგრძელებულიყო. გადაცემის დახურვამ და შესაბამისად მის ფარგლებში სამუშაოს შესრულების საჭიროების არარსებობამ კი წარმოქმნა ორგანიზაციული ცვლილებების აუცილებლობა, რომელიც გულისხმობდა ამ გადაცემაში დასაქმებულ თანამშრომელთა სხვა, ალტერნატიულ პოზიციაზე გადაყვანას. მას შემდეგ კი, „რაც მოსარჩელეებმა უარი განაცხადეს შეთავაზებაზე, მოპასუხემ მიიღო მათთან შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტის გადაწყვეტილება“.
კიკნაველიძემ 6 აპრილის სასამართლო სხდომაზე „რეალური სივრცის“ თანამშრომლების მიერ შრომის დისციპლინის შესაძლო დარღვევის ფაქტების დადგენის მიზნით დაწყებულ წარმოებასა და იმ განცხადებებსა და ინტერვიუებზეც ისაუბრა, რომლებიც „მნიშვნელოვნად ლახავდა სახოგადოებრივი მაუწყებლის საქმიან რეპუტაციას და კითხვის ნიშნის ქვეშ აყენებდა მის დამოუკიდებლობასა და მიუკერძოებლობას და ასევე, ობიექტურობას“.
მისი თქმით, ამ დისციპლინური წარმოების ფარგლებში „დადასტურდა, რომ ხსენებულ პირთა მხრიდან ადგილი ჰქონდა დამსაქმებლის საქმიანი რეპუტაციის შემლახავი ცნობების გავრცელებას. შესაბამისად, მათ მიმართ სამუშაო პოზიციისა და გავრცელებულ ცნობათა სიმძიმის გათვალისწინებით, გატარებულ იქნა შესაბამისი დისციპლინური ღონისძიებები“. 2025 წლის 11 აპრილს გადაცემის წამყვანი, ნინო ზაუტაშვილი სამსახურიდან გაათავისუფლეს, თამარ მშვენიერაძესა და იოსებ კაციტაძეს კი საყვედური გამოუცხადეს.
საზოგადოებრივი მაუწყებლის წარმომადგენლის განმარტებით, „რეალური სივრცის“ თანამშრომლებმა საჯარო განცხადებებით თავი საზოგადოების წინაშე მიმდინარე საპროტესტო აქციების აქტიურ მხარდამჭერებად წარმოაჩინეს, რამაც გადაცემის დისკრედიტაცია მოახდინა და გადაცემის ობიექტურობის საკითხი კითხვის ნიშნის ქვეშ დააყენა.
„ამ გარემოებების გათვალისწინებით, ობიექტურობასთან დაკავშირებით არსებული კითხვების და ა.შ. გადაწყდა საზოგადოებრივი მაუწყებლის მენეჯმენტის მიერ, რომ ასეთი სახის გადაცემა ვერ უზრუნველყოფდა საზოგადოებრივი მაუწყებლის კანონით განსაზღვრული მიზნების შესრულებას და მის მიმართ საზოგადოებრივი ნდობის გამყარებას. გამომდინარე აქედან, საზოგადოებრივი ნდობის შენარჩუნებისა და კანონით განსაზღვრული მიზნების შესასრულებლად, მაუწყებლის წინაშე დადგა ორგანიზაციული ცვლილების განხორციელების გარდაუვალი საჭიროება, რომლის ფარგლებშიც მაუწყებლის მიერ მიღებული იქნა გადაწყვეტილება, რომ ამ საჯარო განცხადებათა შედეგად დისკრედიტირებული და რეპუტაციაშელახული გადაცემისთვის აღარ გაეგრძელებინათ საეთერო ვადა. ვინაიდან ხსენებული გადაცემის საპროექტო ვადა აღარ გაგრძელდა, შესაბამისად დღის წესრიგში დადგა ამავე გადაცემაში დასაქმებულ თანამშრომელთა შემცირების ან მათთვის ალტერნატიული სამუშაოს შეთავაზების საკითხი. ვინაიდან მოცემულ შემთხვევაში, დამსაქმებლის მთავარ ინტერესს მოსარჩელეებთან შრომითი ურთიერთობის შენარჩუნება წარმოადგენდა, მათ მიეცათ შესაძლებლობა, რომ მუშაობა გაეგრძელებინათ საზოგადოებრივ მაუწყებელში არსებულ სხვა, მათი კვალიფიკაციისა და გამოცდილების შესაბამის თანამდებობებზე, რის უზრუნველსაყოფადაც მათ გაეგზავნათ შესაბამისი შეთავაზებები…
მოსარჩელეებმა საკუთარი ნებით უარი განაცხადეს
შეთავაზებული პოზიციების დაკავებაზე. მოსარჩელეთა უარი არ ყოფილა
განპირობებული იმით, რომ შეთავაზება არ შეესაბამებოდა მათ ცოდნას ან
გამოცდილებას. მათი უარი შეიძლება ითქვას, რომ წარმოადგენდა ერთგვარ
სოლიდარობას გადაცემის იმ წამყვანის მიმართ, რომელიც სამუშაოდან იქნა
გათავისუფლებული. ამდენად, ამ ვითარებაში, როდესაც ერთის მხრივ,
მხარეთა შორის გაფორმებული შრომითი ხელშეკრულებით განსაზღვრული
სამუშაო როლები აღარ არსებობდა, მეორე მხრივ, მოსარჩელეები უარს
აცხადებდნენ ალტერნატიული, ტოლფასი პოზიციის დაკავებაზე, ერთადერთი
ლოგიკური და ლეგიტიმური გადაწყვეტილება, რაც შესაძლებელი იყო
დამსაქმებელს მიეღო, ეს იყო მათთან შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტის
გადაწყვეტილება“, - განაცხადა კიკნაველიძემ სასამართლო სხდომაზე.
მოსარჩელეების
პოზიცია
„რეალური სივრცის“ ყოფილი კორესპონდენტის, თამარ მშვენიერაძის თქმით, ისინი არათუ ბღალავდნენ საზოგადოებრივი მაუწყებლის რეპუტაციას, არამედ ასრულებდნენ მათ პროფესიულ მოვალეობას და იცავდნენ მანდატს, რომელიც საზოგადოებრივ მაუწყებელში მომუშავე ყველა ადამიანს აქვს. მისი შეფასებით, მენეჯმენტის გადაწყვეტილება დისკრიმინაციულია.
„ერთ-ერთ შეხვედრაზე, რომელსაც მოპასუხე მხარეც ესწრებოდა, მე დამისვეს ასეთი კითხვა: ვგრძნობ თუ არა, რომ ვნებ და ვღალავ საზოგადოებრივი მაუწყებლის რეპუტაციას? მე მაშინ გავეცი ძალიან მარტივი პასუხი და ახლაც ასე მჯერა: არ არსებობს ჩემს ხელთარსებული, ჩემამდე მოსული, მიუხედავად იმისა, რომ დაინტერესებული თანამშრომელი ვიყავი და არ მგონია, რომელიმე ჩემმა კოლეგამ გაიხსენოს, თვისობრივი ან რაოდენობრივი კვლევა, რომელიც გვეტყვის როგორია საზოგადოების ნდობის მაჩვენებელი ან რეპუტაციის აღქმა საზოგადოებაში. ჩვენ ვერ ვისაუბრებთ ზეპირად იმაზე, ჩვენი საჯაროობით შევბღალეთ თუ არა საზოგადოებრივი მაუწყებლის რეპუტაცია. თუ ასეთი კვლევა ჩატარდება და თუ ამის გამოკვლევით მართლა დაინტერესდებით, ჩემი სურვილი იქნებოდა, რომ გაანალიზდეს 2024 წლიდან 2026 წლის ჩათვლით საზოგადოებრივი მაუწყებლის მიმართ მაყურებლის დამოკიდებულება და დაისვას შეკითხვა, უნდოდა თუ არა საზოგადოებას მაშინ, რომ ეხილა ერთმანეთზე გადამტერებული, აბსოლუტურად პოლარიზების და რადიკალიზების პიკში, ერთმანეთთან დაპირისპირებული საზოგადოების ერთ სტუდიაში ხილვა და იმის ნახვა, რომ საზოგადოებრივი მაუწყებელი ხმარობს ყველა ღონეს იმისთვის, რომ ამ ადამიანებს შორის დიალოგი შედგეს. ეს არის ის, რაც შემიძლია ვთქვა“.
ქეთევან კაპანაძემ, „რეალური სივრცის“ ყოფილმა პროდიუსერმა კი სასამართლო პროცესის მიმდინარეობისას თქვა, რომ გადაცემის დახურვის შემდეგ, ადამიანური რესურსების მართვის სამსახურმა მათ მრავალწლიანი სატელევიზიო გამოცდილებისა და კვალიფიკაციისთვის სრულიად შეუსაბამო პოზიციები (ვებგვერდზე, რადიოსა და პრომოციის ჯგუფში) შესთავაზეს:
„მიღებული შემოთავაზებების შინაარსი ასეთი იყო: ან ამას მოაწერთ ხელს, ან თქვენთან წყდება ხელშეკრულება… „საღამო მშვიდობისას“ უმცროსი რედაქტორობიდან დავიწყე, სულ ცოტახანი ვიმუშავე სხვა არხზე, შემეცნებითი მიმართულების 8 გადაცემას ვხელმძღვანელობდი, ყველა ტიპის გადაცემა მიკეთებია: სამედიცინო, სოციალური, პოლიტიკური, კულინარიული, ლიტერატურული, BBC-ის რამდენიმე პროექტის პროდიუსერიც ვიყავი და ჩემმა მენეჯმენტმა გამომიგზავნა შეთავზება, რომ შენი კვალიფიკაციის და ცოდნის შესაბამისი არისო, გთავაზობთო პრომოუშენში გადასვლას. გლეხურად რომ გითხრათ, ეს არის სხვა გადაცემების, არხზე რაც გადის, იმის რეკლამირება. ეს იყო სრულად მიზანმიმართული შემოთავაზებები, რომელზეც იცოდნენ, რომ ჩვენ უარს ვეტყოდით. არც ჩვენი კვალიფიკაციის შესაბამისი არ იყო, პასუხშიც მივუთითე და მივწერე, რომ ძალიან დიდი ბოდიში, მაგრამ შესაბამისი წინადადება ვერ გამომიგზავნეთ-მეთქი. ჩვენთან კავშრიში არაა ეს შემოთავაზებები“.
მოსარჩელეების ადვოკატის, გიორგი იასაშვილის განცხადებით, ეს საქმე რიგითი შრომითი დავის ფარგლებს სცდება და წარმოადგენს საქართველოს კონსტიტუციით გარანტირებული ფუნდამენტური უფლებებისა და საქართველოს შრომის კოდექსის იმპერატიული დანაწესების უხეში, მიზანმიმართული ხელყოფის კლასიკურ პრეცედენტს. ის მიიჩნევს, რომ მოსარჩელეთა მიმართ ჩადენილი ქმედება არის არა სამართლებრივი პროცედურა, არამედ სამართლებრივი ფიქციაა, რომელიც ემსახურება ერთადერთ მიზანს: „განსხვავებული აზრისა და გამოხატვის თავისუფლების დასჯას ე.წ. რეორგანიზაციის თვალთმაქცური საბაბით“.
იასაშვილმა სასამართლო სხდომაზე განაცხადა, რომ საქმეში „რამდენიმე იურიდიული აბსურდია“. მისი თქმით, აქტის პრეამბულაში ტოქშოუ „რეალური სივრცის“ საპროექტო ვადის ამოწურვაა მითითებული, ხოლო სარეზოლუციო ნაწილში გათავისუფლების საფუძვლად - საქართველოს შრომის კოდექსის 47-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტი, რაც გულისხმობს ეკონომიკურ, ტექნოლოგიურ ან ორგანიზაციულ ცვლილებებს და სამუშაო ძალის შემცირებას.
„საქართველოს შრომის კოდექსის მე-12 მუხლის მე-4 და მე-5 პუნქტების თანახმად, მოსარჩელეები 2022 წლის 30 დეკემბრიდან ფლობენ უვადო შრომით ხელშეკრულებებს. სამართლის დოგმატიკის თანახმად, იურიდიულად შეუძლებელია უვადო შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტა „პროექტის ვადის ამოწურვის“ საფუძვლით. დამსაქმებელმა ხელოვნურად მოახდინა ორი სრულიად შეუთავსებელი ინსტიტუტის: ვადიანი ხელშეკრულების გასვლისა და ორგანიზაციული ცვლილების ჰიბრიდიზაცია. ეს არ არის უბრალო პროცედურული ხარვეზი, ეს არის კანონის ბოროტად გამოყენება დასაქმებულთა უკანონო დათხოვნის ლეგიტიმაციის მიზნით“.
ადვოკატის თქმით, კიდევ ერთ იურიდიულ აბსურდს წარმოადგენს საშტატო განრიგის გარეშე სამუშაო ძალის შემცირება: „მოპასუხე ორგანიზაციას არასდროს ჰქონია და არც ამჟამად გააჩნია დამტკიცებული საშტატო ნუსხა. შეუძლებელია სამართლებრივად შეამცირო ის, რაც იურიდიულ ბუნებაში არ არსებობს. შესაბამისად, ბრძანებაში მითითებული „სამუშაო ძალის შემცირება“ არის დოგმატური სიყალბე და მოკლებულია ყოველგვარ მატერიალურ-სამართლებრივ საფუძველს“.
გარდა ამისა, გიორგი იასაშვილის შეფასებით, მოპასუხის პოზიცია და სასამართლო სხდომაზე გაჟღერებული არგუმენტაცია, სადაც დაწვრილებით არის აღწერილი მოსარჩელეთა მიერ მენეჯმენტის კრიტიკა, უტყუარად ადასტურებს, რომ დათხოვნის რეალური მიზეზი არა ორგანიზაციული ცვლილება, არამედ კრიტიკული ხმების ჩახშობაა:
„დამსაქმებელმა სრულად გააცნობიერა, რომ დისციპლინური წარმოების გზით მოსარჩელეთა გათავისუფლების შემთხვევაში, სასამართლოს წინაშე ვერ შეძლებდა გადაცდომის უტყუარი მტკიცებულებებით დასაბუთებას. ამ მტკიცების ტვირთისთვის თავის არიდების მიზნით, მან გამოიყენა 47-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტი, როგორც შენიღბული, თვალთმაქცური და რეპრესიული მექანიზმი. ეს არის შრომითი ურთიერთობის ინსტრუმენტალიზაცია ცენზურის დასამკვიდრებლად“.
იასაშვილმა ყურადღება გაამახვილა დისციპლინური წარმოების ფონზე ალტერნატიული შეთავაზებების აბსურდულობაზეც: „ერთი მხრივ, დამსაქმებელი ამტკიცებს, რომ მოსარჩელეები ლახავდნენ მაუწყებლის რეპუტაციას, მეორე მხრივ კი, აცხადებს, რომ მათ შესთავაზა ალტერნატიული პოზიციები იმავე ორგანიზაციაში. ეს პარადოქსი ამხელს დამსაქმებლის ქმედების ფორმალურ და მოჩვენებით ხასიათს. შეუძლებელია კეთილსინდისიერი დამსაქმებელი პოზიციებზე ნიშნავდეს პირებს, რომლებსაც ორგანიზაციის დისკრედიტაციაში ადანაშაულებს. აღნიშნული ადასტურებს, რომ ე.წ. ალტერნატიული შეთავაზებები იყო მხოლოდ სამართლებრივი ფასადი შრომის კოდექსით გათვალისწინებული ფორმალური მოთხოვნების ილუზიის შესაქმნელად და საბოლოოდ ამტკიცებს, რომ თავად ორგანიზაციული ცვლილება იყო ფიქტიური. მტკიცებულებები და სამართლებრივი ანალიზი ცხადყოფს, რომ ჩვენ საქმე გვაქვს არა კანონიერ გათავისუფლებასთან, არამედ უფლების ბოროტად გამოყენებასთან. სადავო ბრძანება პირდაპირ ეწინააღმდეგება საქართველოს კონსტიტუციის უზენაეს პრინციპებსა და საქართველოს შრომის კოდექსის მატერიალურ ნორმებს“.
თბილისის საქალაქო სასამართლში საზოგადოებრივი მაუწყებლის წინააღმდეგ არხის 5 ყოფილი თანამშრომლის საჩივრის განხილვა 6 აპრილს გაიმართა.
საზოგადოებრივი მაუწყებლის წინააღმდეგ არხიდან გათავისუფლებული წამყვანის, ნინო ზაუტაშვილის საჩივარი არ დააკმაყოფილა თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე ეკატერინე ელიაძემ. ხოლო თბილისის სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლე გია ბერაიამ „პირველი არხიდან“ გათავისუფლებული წამყვანის, ვასილ ივანოვ-ჩიქოვანის საჩივარზე, რომლითაც ის საზოგადოებრივი მაუწყებლიდან გათავისუფლების შესახებ ბრძანების ბათილად ცნობას ითხოვდა, საქალაქო სასამართლოს გადაწყვეტილება ძალაში დატოვა.
2024 წლის ნოემბერიდან დაწყებული პროევროპული პროტესტის პარალელურად, საზოგადოებრივ-პოლიტიკური დისკუსიებისთვის სატელევიზიო ეთერის გახსნას ითხოვდნენ საზოგადოებრივი მაუწყებლის თანამშრომლებიც. არხის სარედაქციო პოლიტიკას ღიად აკრიტიკებდა გადაცემა „რეალური სივრცის“ გუნდიც. მათ შექმნეს პლატფორმაც - „საზოგადოებრივი მაუწყებლის მცველები“.
2025 წლის 11 აპრილს საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა სამსახურიდაან გაათავისუფლა „რეალური სივრცის“ წამყვანი ნინო ზაუტაშვილი და „მოამბის“ წამყვანი ვასილ ივანონ-ჩიქოვანი. 1 მაისიდან დახურა გადაცემა „რეალური სივრცე“, მისი გუნდის წევრებს კი, რომლებმაც ახალ შეთავაზებებზე უარი თქვეს, ხელშეკრულებები შეუწყვიტა.












