თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე კობა ჩაგუნავამ „მედიაჩეკერის“ ჟურნალისტის, ნინია კაკაბაძის წინააღმდეგ „გზის ხელოვნურად გადაკეტვის“ საქმე შეწყვიტა. მოსამართლემ გადაწყვეტილება დღეს, 21 აპრილს გამოაცხადა. 

შინაგან საქმეთა სამინისტრო ნინია კაკაბაძეს „გზის ხელოვნურად გადაკეტვას“ რუსთაველის გამზირზე პროფესიული მოვალეობის შესრულებისას ედავებოდა. პოლიციამ ის 2025 წლის 3 ნოემბერს დააკავა და მოგვიანებით გაათავისუფლა. 

ნინია კაკაბაძის ადვოკატის, „მედიაომბუდსმენის“ იურისტის, ილონა დიასამიძის განცხადებით, შსს-მ ძალიან კარგად იცოდა, რომ ოქმს უდგენდა ჟურნალისტს, რომელიც ჟურნალისტურ საქმიანობას ეწეოდა და ეს ფაქტი იდენტიფიცირებადი იყო.

როგორც დიასამიძე აღნიშნავს, ბოლო ერთი წლის განმავლობაში ჟურნალისტების წინააღმდეგ ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმების შედგენა ტენდენციად იქცა:

„შინაგან საქმეთა სამინისტროს წარმომადგენლები მიუხედავად იმისა რომ აიდენტიფიცირებენ, ჟურნალისტური საქმიანობის განხორციელების დროს ჟურნალისტებს უდგენენ ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმებს ან უწერენ ჯარიმებს. ამის მიუხედავად ისინი უკან მაინც არ იხევენ.

მიუხედავად იმისა, რომ როგორც შსს-ში, ისე სასამართლოში უმეტესწილად ჟურნალისტების წინააღმდეგ შედგენილი ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმები წყდება, ეს მაინც არის ჟურნალისტების მიმართ დაწყებული წარმოება, რომელიც აფერხებს მათ საქმიანობას. 

გზის გადაკეტვის საბაბით ჟურნალისტების სასამართლოში დაბარება მხოლოდ და მხოლოდ ერთ რამეზე მიუთითებს - შინაგან საქმეთა სამინისტრო ჟურნალისტების წინააღმდეგ, ჟურნალისტების მიზანმიმართული დევნისათვის იყენებს მის ხელთ არსებულ იმ მექანიზმებს, როგორიცაა: ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმების შედგენა, საჯარიმო ქვითრების გამოწერა თუ ადმინისტრაციული დაკავებები“.

ადმინისტრაციული საქმის შეწყვეტას სამართლიანობასთან კავშირი არ აქვს ნინია კაკაბაძისთვის. ჟურნალისტი მიიჩნევს, რომ ეს პოლიტიკური გადაწყვეტილებაა: 

„დღეს მოსამართლე კობა ჩაგუნავამ გზის გადაკეტვის ბრალდებით, სრულიად უკანონოდ 3-დღიანი პატიმრობა მიუსაჯა ერთ-ერთ აქტივისტს, ზვიად მარიამიძეს. ასე რომ ჩემი საქმის შეწყვეტას არაფერი აქვს საერთო სამართლიანობასთან, ეს პოლიტიკური გადაწყვეტილებაა. ამ ეტაპზე ჟურნალისტის ციხეში გამოკეტვა „ქართულ ოცნებას“ არ უნდა, მას ურჩევნია დაგვაჯარიმოს, დაგვაყადაღოს, შეგვაშინოს და ქვეყნიდან გაქცევა გვაიძულოს“.

27 მარტს გამართულ სასამართლო სხდომაზე კაკაბაძემ თქვა, რომ მისი დაკავების დღეს თბილისის მთავარი სამმართველოს ხელმძღვანელი, გოგა მემანიშვილი პოლიციელებს მასზე მიუთითა. ეს ჟურნალისტს აფიქრებინებს, რომ სწორედ მემანიშვილის მითითებით დააკავეს. 

„მე შეტანილი მქონდა საჩივარიც, რადგან სრულიად უკანონოდ შემეზღუდა თავისუფლება რამდენიმე საათის განმავლობაში. ეს საჩივარი არ მიიღეს წარმოებაში, რასაც აუცილებლად გავასაჩივრებთ. დარწმუნებული ვარ, ადრე თუ გვიან გოგა მემანიშვილი პასუხს აგებს იმ დანაშაულებზე, რაც ყველა უკანონო დაპატიმრებას უკავშირდება“, - ამბობს ნინია კაკაბაძე. 

მოსამართლე თორნიკე კაპანაძემ 2 აპრილს „გზის გადაკეტვის“ საქმე შეწყვიტა ონლაინგამოცემა „ტაბულას“ ჟურნალისტის, მარიამ კუპრავას წინააღმდეგაც. შსს კუპრავას პროფესიული მოვალეობის შესრულებისას, რუსთაველის გამზირზე „გზის ხელოვნურად გადაკეტვას“ 7 თებერვალს ედავებოდა.

მოსამართლე დავით მაკარაძემ 27 მარტს, „ტროტუარის საქმე“ შეწყვიტა ფოტოგრაფ გიორგი თარხნიშვილის წინააღმდეგ. შინაგან საქმეთა სამინისტრო თარხნიშვილს პროფესიული მოვალეობის შესრულებისას, ტროტუარზე დგომით ფეხით მოსიარულეთათვის დაბრკოლების შექმნას 2025 წლის 18 დეკემბერს ედავებოდა.

შსს პროფესიული მოვალეობის შესრულებისას, ტროტუარზე დგომით ფეხით მოსიარულეთათვის დაბრკოლების შექმნას ედავებოდა „რადიო თავისუფლების“ ოპერატორს, ზურაბ (ზუკა) ხიდაშელსაც. მოსამართლე თორნიკე კაპანაძემ ხიდაშელის წინააღმდეგ „ტროტუარის საქმე“ 19 მარტს შეწყვიტა.

სხდომის თარიღის განსაზღვრის გარეშეა გადადებული „ნეტგაზეთის“ ჟურნალისტის, მარიამ ძიძარიას საქმის განხილვა. შსს მასაც პროფესიული მოვალეობის შესრულებისას „გზის ხელოვნურად გადაკეტვას“ ედავება.

„სოციალური სამართლიანობის ცენტრმა“ და ადამიანის უფლებათა დამცველმა საერთაშორისო ორგანიზაციებმა ევროპის საბჭოს გენერალურ მდივანს, ალენ ბერსეს წერილით მიმართეს და ჟურნალისტ აფგან სადიგოვის თბილისიდან ბაქოში იძულებითი დაბრუნების შემდეგ გადაუდებელი რეაგირება მოითხოვეს.

მათ ერთობლივ განცხადებაში აღნიშნულია, რომ აფგან სადიგოვის ქვეყნიდან გაძევება საქართველოში ადამიანის უფლებებისა და სამოქალაქო საზოგადოების სისტემურ და დოკუმენტირებულ გაუარესებას ადასტურებს. 

ორგანიზაციები მიიჩნევენ, რომ სადიგოვის საქმე „ასახავს საქართველოსა და აზერბაიჯანს შორის შეთქმულების ნიმუშს განსხვავებული აზრის ჩახშობის საკითხში“.

დოკუმენტში ასევე ხაზგასმულია, რომ ადამიანის უფლებათა ევროპული სისტემის სანდოობა დამოკიდებულია არა მხოლოდ ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს გადაწყვეტილებებზე, არამედ მათ ეფექტურ განხორციელებასა და წევრი სახელმწიფოების კოლექტიურ ვალდებულებაზე, დაიცვან კონვენციით ნაკისრი ვალდებულებები.

წერილს, რომელიც გენერალური მდივნის ოფისისადმია მიმართული, ხელს 8 ორგანიზაცია აწერს და ოთხ კონკრეტულ მოთხოვნას მოიცავს:

• ევროსაბჭომ გამოიყენოს ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის 52-ე მუხლი და მოითხოვოს აზერბაიჯანის სახელმწიფოსგან განმარტება, თუ როგორ უზრუნველყოფს მისი შიდა სამართალი კონვენციის ეფექტიან იმპლემენტაციას, იმ ფონზე, როდესაც ათწლეულის განმავლობაში დოკუმენტირებულია სისტემური და მასშტაბური დარღვევები, მათ შორის საკუთარი მოქალაქეების ტრანსნაციონალური რეპრესია სხვა წევრი სახელმწიფოების ტერიტორიაზე;

• მოამზადოს დამოუკიდებელი ანგარიში საქართველოს ქმედებების შესახებ აფგან სადიგოვის საქმეში, რათა შეფასდეს, თუ რამდენად შეესაბამება კონვენციით ნაკისრ ვალდებულებებს აფგან სადიგოვის გაძევება, რომელიც განხორციელდა ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს სავალდებულო დროებითი ღონისძიების პირდაპირი უგულებელყოფით; 

• დანიშნოს სპეციალური წარმომადგენელი სამხრეთ კავკასიის საკითხებზე, რომელიც დისიდენტების ტრანსტნაციონალური დევნის გამოცდილებას  შეისწავლის და რითაც უზრუნველყოფილი ამ პრაქტიკასთან დაკავშირებით უფრო კოორდინირებული და მდგრადი რეაგირება, რომლის ეფექტიანად დაძლევაც არსებული მექანიზმებით ვერ ხერხდება;

• მოუწოდოს ევროპის საბჭოს წევრ სახელმწიფოებს, გამოიყენონ ხელმისაწვდომი დიპლომატიური და პოლიტიკური მექანიზმები აფგან სადიგოვის დაცვის მხარდასაჭერად, მათ შორის, მისი ოჯახის გაერთიანების უფლების უზრუნველყოფის გზით, განსაკუთრებით იმის გათვალისწინებით, რომ ბაქოში დაბრუნების შემდეგ იგი უკვე ორჯერ იქნა დაბარებული აზერბაიჯანის შესაბამისი ორგანოების მიერ.

განცხადებაზე ხელმომწერი ორგანიზაციები არიან: Campaign to End Repression in Azerbaijan; European Human Rights Advocacy Centre; European Platform for Democratic Elections; Freedom Now; FIDH within the framework of the Observatory for the Protection of Human Rights Defenders; Norwegian Helsinki Committee; Social Justice Center; OMCT within the framework of the Observatory for the Protection of Human Rights Defenders.

„სოციალური სამართლიანობის ცენტრის“ განცხადებით, წერილი აფგან სადიგოვის საქმეს უფრო ფართო კონტექსტში განიხილავს, რომელიც ასახავს საქართველოსა და აზერბაიჯანს შორის დისიდენტების რეპრესირების მიზნით ორმხრივი კოორდინაციის ტენდენციას. 

„საქართველოში ახლახან მიღებული კანონმდებლობა, რომელიც უცხოურ დაფინანსებას ეხება, ჰგავს იმ პრაქტიკებს, რომლებიც აზერბაიჯანმა დიდი ხანია იყენებს დამოუკიდებელი სამოქალაქო საზოგადოების დასასუსტებლად. აზერბაიჯანის პრეზიდენტის, ილჰამ ალიევის, 6 აპრილს თბილისში ვიზიტი კი, აფგან სადიგოვის დეპორტაციის მომდევნო დღეს, აძლიერებს ეჭვებს მიზანმიმართული კოორდინაციის შესახებ, რომელიც მიმართულია ადამიანის უფლებებისა და ძირითადი თავისუფლებების შეზღუდვისკენ, რაც პირდაპირ ეწინააღმდეგება ორივე სახელმწიფოს ვალდებულებებს, როგორც ევროპის საბჭოს წევრებს.

ეს ტენდენცია თანხვედრაშია Freedom House-ის კვლევებთან, რომლებიც საქართველოს იმ ქვეყნებს შორის ასახელებს, სადაც ტრანსნაციონალური რეპრესიის რისკებია. ორგანიზაციის შეფასებით, მსგავსი ავტორიტარული თანამშრომლობა ხელს უწყობს ტრანსნაციონალური რეპრესიების ზრდას.

წერილში მკაფიოდ არის აღნიშნული, რომ აფგან სადიგოვის საქმე არ წარმოადგენს იზოლირებულ შემთხვევას. იგი წარმოადგენს აზერბაიჯანში ათწლეულის განმავლობაში მიმდინარე რეპრესიული პოლიტიკის მორიგ გამოვლინებას, რომელიც არაერთხელ იქნა დაგმობილი როგორც ადამიანის უფლებათა ორგანიზაციების, ისე ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს მიერ, თუმცა ევროპის საბჭოს ხელმძღვანელობის მხრიდან მიღებული პასუხი ხშირად რჩებოდა ზომიერ და შემრიგებლურ ჩარჩოში“, - წერს სადიგოვის ინტერესების დამცველი ორგანიზაცია. 

თბილისში მცხოვრები აზერბაიჯანელი ჟურნალისტი, აფგან სადიგოვი 4 აპრილის ღამეს დააკავეს, შსს მას სოციალურ ქსელში პოლიციელის შეურაცხყოფას ედავებოდა. სადიგოვის წინააღმდეგ სასამართლო სხდომა თბილისის საქალაქო სასამართლოში ნაშუაღამევს დაინიშნა, მისი ქვეყნიდან გაძევების შესახებ გადაწყვეტილება კი მოსამართლე თორნიკე ქოჩქიანმა გამთენიისას, დაახლოებით 04:00 საათზე, გამოაცხადა. სასამართლომ მას შეუფარდა 2000 ლარის ოდენობით ჯარიმა და საქართველოში შემოსვლის აკრძალვაც 3 წლის ვადით.

აფგან სადიგოვი თბილისში, აზერბაიჯანის მოთხოვნით 2024 წელს დააკავეს. ის საექსტრადიციო პატიმრობაში თითქმის 9 თვე იმყოფებოდა. სადიგოვმა პროტესტის ნიშნად 161 დღე იშიმშილა. ის 2025 წელს, „გზის ხელოვნურად გადაკეტვის“ საბაბით ორჯერ იყო დაკავებული.

საზოგადოებრივი მაუწყებლის მიერ დახურული გადაცემის - „რეალური სივრცის“ თანამშრომლების: ქეთევან კაპანაძე, იოსებ კაციტაძე, თამარ მშვენიერაძე, ომარ წოწორია, ტუხა კვინიკაძე ტელევიზიიდან გათავისუფლების საქმეზე თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე ლიანა კაჟაშვილი გადაწყვეტილებას ხვალ, 20 აპრილს გამოაცხადებს.

„პირველი არხის“ ყოფილი თანამშრომლები სამსახურიდან გათავისუფლების შესახებ ბრძანების ბათილად ცნობას და 2022 წლის 30 დეკემბრის უვადო შრომითი ხელშეკრულებების პირობებით გადაცემა „რეალური სივრცის“ შესაბამის პოზიციებზე აღდგენას მოითხოვენ. სასარჩელო მოთხოვნებში ასევე მითითებულია, რომ თუ სასამართლო მიიჩნევს, რომ პირვანდელ სამუშაოზე მათი აღდგენა შეუძლებელია, მოპასუხეს უნდა დაევალოს ტოლფასი, მათივე კვალიფიკაციისა და სატელევიზიო გამოცდილების შესაბამისი სამუშაოთი უზრუნველყოფა. ხოლო, თუ აღდგენა ან ტოლფასი სამუშაოთი უზრუნველყოფა შეუძლებელია, მოითხოვენ თითოეული მოსარჩელისთვის კომპენსაციის დაკისრებას 36 თვის ხელფასის ოდენობით. 

საზოგადოებრივი მაუწყებლის პოზიცია

საზოგადოებრივი მაუწყებლის წარმომადგენლის, ანდრო კიკნაველიძის განმარტებით, ტოქშოუ „რეალურ სივრცეს“ საპროექტო ვადა 2025 წლის 1 მაისს ამოეწურა, ხოლო ამ ვადის ამოწურვამდე განვითარებული მოვლენების, მათ შორის გადაცემის წამყვანისა და სახის სამუშაოდან გათავისუფლების გათვალისწინებით, მოპასუხემ მიიღო გადაწყვეტილება, რომ „რეალური სივრცის“ საპროექტო ვადა აღარ გაგრძელებულიყო. გადაცემის დახურვამ და შესაბამისად მის ფარგლებში სამუშაოს შესრულების საჭიროების არარსებობამ კი წარმოქმნა ორგანიზაციული ცვლილებების აუცილებლობა, რომელიც გულისხმობდა ამ გადაცემაში დასაქმებულ თანამშრომელთა სხვა, ალტერნატიულ პოზიციაზე გადაყვანას. მას შემდეგ კი, „რაც მოსარჩელეებმა უარი განაცხადეს შეთავაზებაზე, მოპასუხემ მიიღო მათთან შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტის გადაწყვეტილება“.

კიკნაველიძემ 6 აპრილის სასამართლო სხდომაზე „რეალური სივრცის“ თანამშრომლების მიერ  შრომის დისციპლინის შესაძლო დარღვევის ფაქტების დადგენის მიზნით დაწყებულ წარმოებასა და იმ განცხადებებსა და ინტერვიუებზეც ისაუბრა, რომლებიც „მნიშვნელოვნად ლახავდა საზოგადოებრივი მაუწყებლის საქმიან რეპუტაციას და კითხვის ნიშნის ქვეშ აყენებდა მის დამოუკიდებლობასა და მიუკერძოებლობას და ასევე, ობიექტურობას“.

მისი თქმით, ამ დისციპლინური წარმოების ფარგლებში „დადასტურდა, რომ ხსენებულ პირთა მხრიდან ადგილი ჰქონდა დამსაქმებლის საქმიანი რეპუტაციის შემლახავი ცნობების გავრცელებას. შესაბამისად, მათ მიმართ სამუშაო პოზიციისა და გავრცელებულ ცნობათა სიმძიმის გათვალისწინებით, გატარებულ იქნა შესაბამისი დისციპლინური ღონისძიებები“. 2025 წლის 11 აპრილს გადაცემის წამყვანი, ნინო ზაუტაშვილი სამსახურიდან გაათავისუფლეს, თამარ მშვენიერაძესა და იოსებ კაციტაძეს კი საყვედური გამოუცხადეს.

საზოგადოებრივი მაუწყებლის წარმომადგენლის განმარტებით, „რეალური სივრცის“ თანამშრომლებმა საჯარო განცხადებებით თავი საზოგადოების წინაშე მიმდინარე საპროტესტო აქციების აქტიურ მხარდამჭერებად წარმოაჩინეს, რამაც გადაცემის დისკრედიტაცია მოახდინა და გადაცემის ობიექტურობის საკითხი კითხვის ნიშნის ქვეშ დააყენა.

„ამ გარემოებების გათვალისწინებით, ობიექტურობასთან დაკავშირებით არსებული კითხვების  და ა.შ. გადაწყდა საზოგადოებრივი მაუწყებლის მენეჯმენტის მიერ, რომ ასეთი სახის გადაცემა ვერ უზრუნველყოფდა საზოგადოებრივი მაუწყებლის კანონით განსაზღვრული მიზნების შესრულებას და მის მიმართ საზოგადოებრივი ნდობის გამყარებას. გამომდინარე აქედან, საზოგადოებრივი ნდობის შენარჩუნებისა და კანონით განსაზღვრული მიზნების შესასრულებლად, მაუწყებლის წინაშე დადგა ორგანიზაციული ცვლილების განხორციელების გარდაუვალი საჭიროება, რომლის ფარგლებშიც მაუწყებლის მიერ მიღებული იქნა გადაწყვეტილება, რომ ამ საჯარო განცხადებათა შედეგად დისკრედიტირებული და რეპუტაციაშელახული გადაცემისთვის აღარ გაეგრძელებინათ საეთერო ვადა. ვინაიდან ხსენებული გადაცემის საპროექტო ვადა აღარ გაგრძელდა, შესაბამისად დღის წესრიგში დადგა ამავე გადაცემაში დასაქმებულ თანამშრომელთა შემცირების ან მათთვის ალტერნატიული სამუშაოს შეთავაზების საკითხი. ვინაიდან მოცემულ შემთხვევაში, დამსაქმებლის მთავარ ინტერესს მოსარჩელეებთან შრომითი ურთიერთობის შენარჩუნება წარმოადგენდა, მათ მიეცათ შესაძლებლობა, რომ მუშაობა გაეგრძელებინათ საზოგადოებრივ მაუწყებელში არსებულ სხვა, მათი კვალიფიკაციისა და გამოცდილების შესაბამის თანამდებობებზე, რის უზრუნველსაყოფადაც მათ გაეგზავნათ შესაბამისი შეთავაზებები…

მოსარჩელეებმა საკუთარი ნებით უარი განაცხადეს შეთავაზებული პოზიციების დაკავებაზე. მოსარჩელეთა უარი არ ყოფილა განპირობებული იმით, რომ შეთავაზება არ შეესაბამებოდა მათ ცოდნას ან გამოცდილებას. მათი უარი შეიძლება ითქვას, რომ წარმოადგენდა ერთგვარ სოლიდარობას გადაცემის იმ წამყვანის მიმართ, რომელიც სამუშაოდან იქნა გათავისუფლებული. ამდენად, ამ ვითარებაში, როდესაც ერთის მხრივ, მხარეთა შორის გაფორმებული შრომითი ხელშეკრულებით განსაზღვრული სამუშაო როლები აღარ არსებობდა, მეორე მხრივ, მოსარჩელეები უარს აცხადებდნენ ალტერნატიული, ტოლფასი პოზიციის დაკავებაზე, ერთადერთი ლოგიკური და ლეგიტიმური გადაწყვეტილება, რაც შესაძლებელი იყო დამსაქმებელს მიეღო, ეს იყო მათთან შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტის გადაწყვეტილება“, - განაცხადა კიკნაველიძემ სასამართლო სხდომაზე.

მოსარჩელეების პოზიცია

„რეალური სივრცის“ ყოფილი კორესპონდენტის, თამარ მშვენიერაძის თქმით, ისინი არათუ ბღალავდნენ საზოგადოებრივი მაუწყებლის რეპუტაციას, არამედ ასრულებდნენ მათ პროფესიულ მოვალეობას და იცავდნენ მანდატს, რომელიც საზოგადოებრივ მაუწყებელში მომუშავე ყველა ადამიანს აქვს. მისი შეფასებით, მენეჯმენტის გადაწყვეტილება დისკრიმინაციულია.

„ერთ-ერთ შეხვედრაზე, რომელსაც მოპასუხე მხარეც ესწრებოდა, მე დამისვეს ასეთი კითხვა: ვგრძნობ თუ არა, რომ ვნებ და ვღალავ საზოგადოებრივი მაუწყებლის რეპუტაციას? მე მაშინ გავეცი ძალიან მარტივი პასუხი და ახლაც ასე მჯერა: არ არსებობს ჩემს ხელთარსებული, ჩემამდე მოსული, მიუხედავად იმისა, რომ დაინტერესებული თანამშრომელი ვიყავი და არ მგონია, რომელიმე ჩემმა კოლეგამ გაიხსენოს, თვისობრივი ან რაოდენობრივი კვლევა, რომელიც გვეტყვის როგორია საზოგადოების ნდობის მაჩვენებელი ან რეპუტაციის აღქმა საზოგადოებაში. ჩვენ ვერ ვისაუბრებთ ზეპირად იმაზე, ჩვენი საჯაროობით შევბღალეთ თუ არა საზოგადოებრივი მაუწყებლის რეპუტაცია. თუ ასეთი კვლევა ჩატარდება და თუ ამის გამოკვლევით მართლა დაინტერესდებით, ჩემი სურვილი იქნებოდა, რომ გაანალიზდეს 2024 წლიდან 2026 წლის ჩათვლით საზოგადოებრივი მაუწყებლის მიმართ მაყურებლის დამოკიდებულება და დაისვას შეკითხვა, უნდოდა თუ არა საზოგადოებას მაშინ, რომ ეხილა ერთმანეთზე გადამტერებული, აბსოლუტურად პოლარიზების და რადიკალიზების პიკში, ერთმანეთთან დაპირისპირებული საზოგადოების ერთ სტუდიაში ხილვა და იმის ნახვა, რომ საზოგადოებრივი მაუწყებელი ხმარობს ყველა ღონეს იმისთვის, რომ ამ ადამიანებს შორის დიალოგი შედგეს. ეს არის ის, რაც შემიძლია ვთქვა“.

ქეთევან კაპანაძემ, „რეალური სივრცის“ ყოფილმა პროდიუსერმა კი სასამართლო პროცესის მიმდინარეობისას თქვა, რომ გადაცემის დახურვის შემდეგ, ადამიანური რესურსების მართვის სამსახურმა მათ მრავალწლიანი სატელევიზიო გამოცდილებისა და კვალიფიკაციისთვის სრულიად შეუსაბამო პოზიციები (ვებგვერდზე, რადიოსა და პრომოციის ჯგუფში) შესთავაზეს: 

„მიღებული შემოთავაზებების შინაარსი ასეთი იყო: ან ამას მოაწერთ ხელს, ან თქვენთან წყდება ხელშეკრულება… „საღამო მშვიდობისას“ უმცროსი რედაქტორობიდან დავიწყე, სულ ცოტახანი ვიმუშავე სხვა არხზე, შემეცნებითი მიმართულების 8 გადაცემას ვხელმძღვანელობდი, ყველა ტიპის გადაცემა მიკეთებია: სამედიცინო, სოციალური, პოლიტიკური, კულინარიული, ლიტერატურული, BBC-ის რამდენიმე პროექტის პროდიუსერიც ვიყავი და ჩემმა მენეჯმენტმა გამომიგზავნა შეთავზება, რომ შენი კვალიფიკაციის და ცოდნის შესაბამისი არისო, გთავაზობთო პრომოუშენში გადასვლას. გლეხურად რომ გითხრათ, ეს არის სხვა გადაცემების, არხზე რაც გადის, იმის რეკლამირება. ეს იყო სრულად მიზანმიმართული შემოთავაზებები, რომელზეც იცოდნენ, რომ ჩვენ უარს ვეტყოდით. არც ჩვენი კვალიფიკაციის შესაბამისი არ იყო, პასუხშიც მივუთითე და მივწერე, რომ ძალიან დიდი ბოდიში, მაგრამ შესაბამისი წინადადება ვერ გამომიგზავნეთ-მეთქი. ჩვენთან კავშრიში არაა ეს შემოთავაზებები“.

მოსარჩელეების ადვოკატის, გიორგი იასაშვილის განცხადებით, ეს საქმე რიგითი შრომითი დავის ფარგლებს  სცდება და წარმოადგენს საქართველოს კონსტიტუციით გარანტირებული ფუნდამენტური უფლებებისა და საქართველოს შრომის კოდექსის იმპერატიული დანაწესების უხეში, მიზანმიმართული ხელყოფის კლასიკურ პრეცედენტს. ის მიიჩნევს, რომ მოსარჩელეთა მიმართ ჩადენილი ქმედება არის არა სამართლებრივი პროცედურა, არამედ სამართლებრივი ფიქციაა, რომელიც ემსახურება ერთადერთ მიზანს: „განსხვავებული აზრისა და გამოხატვის თავისუფლების დასჯას ე.წ. რეორგანიზაციის თვალთმაქცური საბაბით“.

იასაშვილმა სასამართლო სხდომაზე განაცხადა, რომ საქმეში „რამდენიმე იურიდიული აბსურდია“. მისი თქმით, აქტის პრეამბულაში ტოქშოუ „რეალური სივრცის“ საპროექტო ვადის ამოწურვაა მითითებული, ხოლო სარეზოლუციო ნაწილში გათავისუფლების საფუძვლად - საქართველოს შრომის კოდექსის 47-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტი, რაც გულისხმობს ეკონომიკურ, ტექნოლოგიურ ან ორგანიზაციულ ცვლილებებს და სამუშაო ძალის შემცირებას.

„საქართველოს შრომის კოდექსის მე-12 მუხლის მე-4 და მე-5 პუნქტების თანახმად, მოსარჩელეები 2022 წლის 30 დეკემბრიდან ფლობენ უვადო შრომით ხელშეკრულებებს. სამართლის დოგმატიკის თანახმად, იურიდიულად შეუძლებელია უვადო შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტა „პროექტის ვადის ამოწურვის“ საფუძვლით. დამსაქმებელმა ხელოვნურად მოახდინა ორი სრულიად შეუთავსებელი ინსტიტუტის: ვადიანი ხელშეკრულების გასვლისა და ორგანიზაციული ცვლილების ჰიბრიდიზაცია. ეს არ არის უბრალო პროცედურული ხარვეზი, ეს არის კანონის ბოროტად გამოყენება დასაქმებულთა უკანონო დათხოვნის ლეგიტიმაციის მიზნით“.

ადვოკატის თქმით, კიდევ ერთ იურიდიულ აბსურდს წარმოადგენს საშტატო განრიგის გარეშე სამუშაო ძალის შემცირება: „მოპასუხე ორგანიზაციას არასდროს ჰქონია და არც ამჟამად გააჩნია დამტკიცებული საშტატო ნუსხა. შეუძლებელია სამართლებრივად შეამცირო ის, რაც იურიდიულ ბუნებაში არ არსებობს. შესაბამისად, ბრძანებაში მითითებული „სამუშაო ძალის შემცირება“ არის დოგმატური სიყალბე და მოკლებულია ყოველგვარ მატერიალურ-სამართლებრივ საფუძველს“.

გარდა ამისა, გიორგი იასაშვილის შეფასებით, მოპასუხის პოზიცია და სასამართლო სხდომაზე გაჟღერებული არგუმენტაცია, სადაც დაწვრილებით არის აღწერილი მოსარჩელეთა მიერ მენეჯმენტის კრიტიკა, უტყუარად ადასტურებს, რომ დათხოვნის რეალური მიზეზი არა ორგანიზაციული ცვლილება, არამედ კრიტიკული ხმების ჩახშობაა:

„დამსაქმებელმა სრულად გააცნობიერა, რომ დისციპლინური წარმოების გზით მოსარჩელეთა გათავისუფლების შემთხვევაში, სასამართლოს წინაშე ვერ შეძლებდა გადაცდომის უტყუარი მტკიცებულებებით დასაბუთებას. ამ მტკიცების ტვირთისთვის თავის არიდების მიზნით, მან გამოიყენა 47-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტი, როგორც შენიღბული, თვალთმაქცური და რეპრესიული მექანიზმი. ეს არის შრომითი ურთიერთობის ინსტრუმენტალიზაცია ცენზურის დასამკვიდრებლად“.

იასაშვილმა ყურადღება გაამახვილა დისციპლინური წარმოების ფონზე ალტერნატიული შეთავაზებების აბსურდულობაზეც: „ერთი მხრივ, დამსაქმებელი ამტკიცებს, რომ მოსარჩელეები ლახავდნენ მაუწყებლის რეპუტაციას, მეორე მხრივ კი, აცხადებს, რომ მათ შესთავაზა ალტერნატიული პოზიციები იმავე ორგანიზაციაში. ეს პარადოქსი ამხელს დამსაქმებლის ქმედების ფორმალურ და მოჩვენებით ხასიათს. შეუძლებელია კეთილსინდისიერი დამსაქმებელი  პოზიციებზე ნიშნავდეს პირებს, რომლებსაც ორგანიზაციის დისკრედიტაციაში ადანაშაულებს. აღნიშნული ადასტურებს, რომ ე.წ. ალტერნატიული შეთავაზებები იყო მხოლოდ სამართლებრივი ფასადი შრომის კოდექსით გათვალისწინებული ფორმალური მოთხოვნების ილუზიის შესაქმნელად და საბოლოოდ ამტკიცებს, რომ თავად ორგანიზაციული ცვლილება იყო ფიქტიური. მტკიცებულებები და სამართლებრივი ანალიზი ცხადყოფს, რომ ჩვენ საქმე გვაქვს არა კანონიერ გათავისუფლებასთან, არამედ უფლების ბოროტად გამოყენებასთან. სადავო ბრძანება პირდაპირ ეწინააღმდეგება საქართველოს კონსტიტუციის უზენაეს პრინციპებსა და საქართველოს შრომის კოდექსის მატერიალურ ნორმებს“.

თბილისის საქალაქო სასამართლში საზოგადოებრივი მაუწყებლის წინააღმდეგ არხის 5 ყოფილი თანამშრომლის საჩივრის განხილვა 6 აპრილს გაიმართა. 

საზოგადოებრივი მაუწყებლის წინააღმდეგ არხიდან გათავისუფლებული წამყვანის, ნინო ზაუტაშვილის საჩივარი არ დააკმაყოფილა თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე ეკატერინე ელიაძემ. ხოლო თბილისის სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლე გია ბერაიამ „პირველი არხიდან“ გათავისუფლებული წამყვანის, ვასილ ივანოვ-ჩიქოვანის საჩივარზე, რომლითაც ის საზოგადოებრივი მაუწყებლიდან გათავისუფლების შესახებ ბრძანების ბათილად ცნობას ითხოვდა, საქალაქო სასამართლოს გადაწყვეტილება ძალაში დატოვა.

2024 წლის ნოემბერიდან დაწყებული პროევროპული პროტესტის პარალელურად, საზოგადოებრივ-პოლიტიკური დისკუსიებისთვის სატელევიზიო ეთერის გახსნას ითხოვდნენ საზოგადოებრივი მაუწყებლის თანამშრომლებიც. არხის სარედაქციო პოლიტიკას ღიად აკრიტიკებდა გადაცემა „რეალური სივრცის“ გუნდიც. მათ შექმნეს პლატფორმაც - „საზოგადოებრივი მაუწყებლის მცველები“. 

2025 წლის 11 აპრილს საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა სამსახურიდაან გაათავისუფლა „რეალური სივრცის“ წამყვანი ნინო ზაუტაშვილი და „მოამბის“ წამყვანი ვასილ ივანონ-ჩიქოვანი. 1 მაისიდან დახურა გადაცემა „რეალური სივრცე“, მისი გუნდის წევრებს კი, რომლებმაც ახალ შეთავაზებებზე უარი თქვეს, ხელშეკრულებები შეუწყვიტა. 

სახალხო დამცველის 2025 წლის ანგარიშში, რომელშიც საქართველოში ადამიანის უფლებათა და თავისუფლებათა დაცვის მდგომარეობაა მიმოხილული, ჟურნალისტურ საქმიანობაში ხელშეშლისა და მედიის წარმომადგენლების დევნის შემთხვევებიც მოხვდა. ანგარიშში საუბარია მედიის შემზღუდავ საკანონმდებლო ცვლილებებზეც.

არასათანადო მოპყრობა გაზაფხულისა და შემოდგომა-ზამთრის აქციებზე


ომბუდსმენის გასული წლის ანგარიშში აღნიშნულია, რომ ჟურნალისტების წინააღმდეგ ჩადენილი შესაძლო დანაშაულებრივი ფაქტები 2024 წლის მსგავსად, 2025 წელსაც გამოვლინდა:

„კერძოდ, 2025 წლის 12 მაისს მასობრივი ინფორმაციის საშუალებებით გავრცელდა ინფორმაცია, რომ „TV პირველის“ ჟურნალისტსა და ამავე ტელეკომპანიის ოპერატორს თავს დაესხა და ტექნიკა წაართვა ქვემო ქართლში სახელმწიფო რწმუნებულის ყოფილი მოადგილის მამამ… ასევე, საანგარიშო პერიოდში იყო შემთხვევა, როდესაც „მედია ომბუდსმენის“ დირექტორი მიუთითებდა „ტელეკომპანია პირველის” ჟურნალისტებისა და ოპერატორებისთვის პროფესიული საქმიანობისთვის ხელის შეშლის, ასევე, ჟურნალისტ თ.დ.-ზე ძალადობის; ჟურნალისტ ნ.ქ.-სა და ოპერატორ ს.ბ.-სთან დაპირისპირების შესახებ. ამ ფაქტთან დაკავშირებით, თავდაპირველად პროკურატურამ აპარატს აცნობა, რომ მიმდინარეობდა გარემოებების შესწავლა, ხოლო მოგვიანებით მიღებული პასუხის მიხედვით, შესწავლის შედეგად დანაშაულის ნიშნები არ გამოკვეთილა და არც გამოძიება დაწყებულა“. 

ასევე, ანგარიშში მოხვდა 2025 წლის 8 სექტემბერს თბილისში, მელიქიშვილის გამზირზე, კახა კალაძის საარჩევნო შტაბთან მომხდარი ჯგუფური ძალადობის ფაქტიც, რომლის დროსაც „ქართული ოცნების“ მხარდამჭერები ფიზიკურად დაუპირისპირდნენ აქციის მონაწილეებსა და ჟურნალისტებს. ამ შემთხვევაში ჟურნალისტებისთვის პროფესიულ საქმიანობაში უკანონოდ ხელის შეშლის ფაქტზე გამოძიება მიმდინარეობს.

დოკუმენტში აღნიშნულია ის გარემოებაც, რომ მიუხედავად იმისა, რომ 2024 წლის როგორც გაზაფხულის, ისე შემოდგომა-ზამთრის აქციებზე არაერთი ჟურნალისტი გახდა ფიზიკური თავდასხმის მსხვერპლი, სამართალდამცავი უწყების არცერთი თანამშრომლის მიმართ ამ დრომდე სისხლისსამართლებრივი დევნა არ დაწყებულა. 

სახალხო დამცველი საქართველოს პროკურატურას მოუწოდებს, რომ ე.წ. შავნიღბიანი მოძალადე ჯგუფების მიერ ჟურნალისტებზე თავდასხმის ფაქტზე ჩატარდეს ეფექტიანი გამოძიება.

გამოხატვის თავისუფლება - მედიის წარმომადგენელთა დაცულობა და ხელშემწყობი გარემო მათი საქმიანობისთვის 

სახალხო დამცველის გასული წლის ანგარიშში აღნიშნულია, რომ 2025 წლის განმავლობაში მედიის წარმომადგენელთა მიმართ ჩადენილი დანაშაულებრივი ქმედების 10 შემთხვევაზე დაიწყო გამოძიება, რაც მოიცავდა პროფესიულ საქმიანობაში უკანონოდ ხელის შეშლას, ძალადობას და სამართალდამცავი ორგანოების წარმომადგენლების მხრიდან სამსახურებრივი უფლებამოსილების ძალადობით გადამეტებას. დოკუმენტის თანახმად, დასახელებული 10 საქმიდან, სისხლისსამართლებრივი დევნა მხოლოდ 4 საქმეში წარიმართა.

„საქართველოს სახალხო დამცველის აპარატი მედიის წარმომადგენლების წინააღმდეგ 2024 წელს დაწყებული გამოძიების მიმდინარეობითაც დაინტერესდა. მათგან 12 სისხლის სამართლის საქმეზე დაწყებული გამოძიების შედეგად, დამნაშავის პასუხისმგებლობის საკითხის დაყენება მხოლოდ ერთ შემთხვევაში მოხერხდა. საგულისხმოა, რომ დევნა არც მოცემული ეტაპისთვის დაწყებულა სამართალდამცავი ორგანოების წარმომადგენლების მხრიდან სამსახურებრივი უფლებამოსილების ძალადობით გადამეტების არცერთ შემთხვევაზე. 

ამასთანავე, პასუხისმგებლობის საკითხი არ დამდგარა დედაქალაქში 2023 წლის 2 და 7-9 მარტს, ასევე 2020 წლის 8 ნოემბერს გამართული საპროტესტო აქციების მიმდინარეობისას, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს ცალკეული თანამშრომლების მხრიდან უფლებამოსილების ძალადობით გადამეტების ფაქტებთან დაკავშირებით. რაც შეეხება საქართველოს პარლამენტთან 2019 წლის 20-21 ივნისს ჩატარებული შეკრების მონაწილეების მიმართ სამართალდამცავთა მიერ სამსახურებრივი უფლებამოსილების ძალადობით/იარაღით გადამეტებისა და ორი ან მეტი პირის მიმართ ჯანმრთელობის განზრახ მძიმე დაზიანების ორგანიზების ფაქტებზე მიმდინარე გამოძიებას, სისხლისსამართლებრივი დევნა დაიწყო ერთი პირის მიმართ“.

მედიის წარმომადგენლების მიმართ ჩადენილი დანაშაულების გარდა, დოკუმენტში მოხვდა ჟურნალისტური საქმიანობის ხელშეშლის სხვაგვარი შემთხვევაც. საუბარია 2025 წლის 12 თებერვალს ბათუმის მერიაში „ბათუმელების“ ჟურნალისტის არ შეშვების ფაქტზე, მაშინ, როდესაც ასეთი შესაძლებლობით ისარგებლეს აჭარის საზოგადოებრივი მაუწყებლის წარმომადგენლებმა: 

„საქმის შესწავლის შედეგად, გამოვლინდა რეგულირების სისტემური პრობლემა, რადგან მუნიციპალურ ორგანოში არ მოქმედებდა შიდა წესი, რომელიც მედიასაშუალებათა თანაბარი დაშვებისა და პროფესიული საქმიანობის განხორციელების პროცედურას მოაწესრიგებდა“.

„მაუწყებლობის შესახებ“ საქართველოს კანონში შესული ცვლილებები და კომუნიკაციის ეროვნული კომისიის პრაქტიკა

სახალხო დამცველის ანგარიშში მოხვდა „ქართული ოცნების“ პარლამენტის მიერ მიღებული ის საკანონმდებლო ცვლილებაც, რომლითაც კომუნიკაციების კომისიას, საჩივრის მიმართვის საფუძველზე, 1 ივნისამდე თვითრეგულირების სფეროში მოქცეული საკითხების განხილვისა და მაუწყებლების დასანქცირების შესაძლებლობა მიეცა. ცვლილებები „მაუწყებლობის შესახებ“ კანონის იმ მუხლებსაც შეეხო, რომელიც ფაქტის ჯეროვან სიზუსტესა და პასუხის უფლებას, სამართლიანობასა და მიუკერძოებლობას, ახალ ამბებსა და საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ პროგრამებს, პროგრამულ შეზღუდვებს, საჩივრებსა და წინასაარჩევნო დებატებს არეგულირებს. 

„განხორციელებული ცვლილებების შემდეგ, სახალხო დამცველი საანგარიშო წელს გაეცნო კომუნიკაციების ეროვნული კომისიის პრაქტიკას. როგორც გამოიკვეთა, სამ შემთხვევაში, მაუწყებლების მიერ ხელისუფლებისადმი კრიტიკული შინაარსის გამოხატვის გამო სამართლიანობისა და მიუკერძოებლობის მოთხოვნის დარღვევა დაადგინა იმგვარად, რომ სათანადოდ არ შეუფასებია, თუ რამდენად აკმაყოფილებდა თითოეული სადავო გამონათქვამის აკრძალვა უფლებაში ჩარევის „აუცილებლობის“ მოთხოვნას. კერძოდ, გადაწყვეტილებებში დამოუკიდებლად და დეტალურად არ შეფასებულა, რამდენად გავრცელებული იყო თითოეული სადავო ფრაზა (ან მისი ნაწილი), მათ შორის, სალაპარაკო ენაში, მედიასა და საერთაშორისო ორგანიზაციების ოფიციალურ დოკუმენტებში და ამ ფონზე, შეეძლო თუ არა თითოეული მათგანის გამოყენებას მომეტებულად დაეზიანებინა „ხარისხიანი და ობიექტური მაუწყებლობა“. გარდა ამისა, კომისიას სიღრმისეულად არ უმსჯელია, ექცეოდა თუ არა თითოეული სადავო გამონათქვამი მედიის წარმომადგენლებისთვის მინიჭებული გამოხატვის თავისუფლების განსაკუთრებულად მაღალ სტანდარტს მიღმა, რაც ჟურნალისტებს მოვლენების გარკვეული დონით გაზვიადებულად ან, თუნდაც, პროვოკაციულად აღწერის უფლებას ანიჭებს და რამდენად სცილდებოდა ის ხელისუფლების და თანამდებობის პირების დასაშვები კრიტიკის ფარგლებს…

სხვა შემთხვევებში, კომისიამ დასახელებული მოთხოვნის დარღვევად არ შეაფასა მაუწყებლის მიერ კრიტიკული შინაარსის გამოხატვა საზოგადოებრივი ორგანიზაციების წარმომადგენლების მიმართ. აღნიშნული დასკვნის დასაბუთებისთვის, კომისიამ მიუთითა, რომ სადავო ფრაზები ვერ შეფასდებოდა პოზიციის გამოხატვად, ვინაიდან ამ ფრაზებს საფუძვლად ედო და წინ უსწრებდა ამავე მაუწყებლის საგამოძიებო სიუჟეტი ან წარმოაჩენდა ჟურნალისტური გამოძიების შედეგებს. აღნიშნული საქმეები კიდევ ერთხელ ადასტურებს, რამდენად რთულია აზრისა და ფაქტის ერთმანეთისგან გამიჯვნა, რაც არაერთხელ გამხდარა როგორც ეროვნული, ისე საერთაშორისო სასამართლოების მსჯელობის საგანი და აღნიშნავს, რომ ამ საკითხზე სწორი შეფასების გაკეთება შეუძლებელია იმ გარემოებების სათანადოდ გამოუკვლევლად, რასაც სადავო განცხადებები ეფუძნება. გარდა იმისა, რომ კომისიის დასახელებული გადაწყვეტილება ამგვარი სტანდარტის დასაბუთებას არ შეიცავს, ის კარგად წარმოაჩენს, ერთი მხრივ, 1 აპრილის ცვლილებებით დაწესებული რეგულირების თაობაზე თანმიმდევრული, დასაბუთებული და არგუმენტირებული ერთიანი პრაქტიკის ჩამოყალიბების საჭიროებას, ხოლო, მეორე მხრივ, თავად საკანონმდებლო ცვლილებების ბუნდოვანებასა და მისი ფართო ინტერპრეტაციის საშუალებას“.

ასევე, მიღებული ცვლილებებით მაუწყებლებს „უცხოური ძალისგან“ პირდაპირი ან არაპირდაპირი დაფინანსების (ფულადი თანხის ან ქონებრივი ღირებულების სხვა სახის მატერიალური სიკეთის) მიღება აეკრძალათ, დაუშვებელი გახდა სოციალური რეკლამის განთავსების სანაცვლოდ პირდაპირი ან არაპირდაპირი დაფინანსების მიღებაც. აიკრძალა „უცხოური ძალის“ მიერ მაუწყებლის მომსახურების შესყიდვა (გარდა კომერციული რეკლამისა და პროდუქტის განთავსებისა) ან/და პროგრამის მომზადების ან/და ეთერში გადაცემის პირდაპირი ან ირიბი დაფინანსება ან თანადაფინანსებაც. 

სახალხო დამცველის შეფასებით, ამდაგვარი ბლანკეტური აკრძალვის დაწესებით იზღუდება არა მხოლოდ დემოკრატიული საზოგადოებისთვის პოტენციურად საზიანო, არამედ იმგვარი გარე დაფინანსებაც, რომლის მიზანია საზოგადოებისათვის მნიშვნელოვანი ჟურნალისტური საქმიანობის მხარდაჭერა: „მოცემულ ეტაპზე, უცხოური დაფინანსების მიღების შეწყვეტა კომუნიკაციების ეროვნულ კომისიას არაერთი რადიომაუწყებლის და ტელემაუწყებლისთვის აქვს მოთხოვნილი. შესაბამისად, არსებული საკანონმდებლო მოწესრიგების პირობებში, მსგავსი გადაწყვეტილებები, შესაძლოა, უფლებაში არაპროპორციულ ჩარევას უტოლდებოდეს“.

სხვა საკანონმდებლო ცვლილებები

ანგარიშშია აღნიშნულია, რომ გამოხატვის თავისუფლებით სრულფასოვნად სარგებლობაზე უარყოფითი გავლენა მოახდინა „საერთო სასამართლოების შესახებ“ საქართველოს ორგანულ კანონში 2025 წლის 26 ივნისს შეტანილმა ცვლილებებმაც, რომლითაც მნიშვნელოვნად შეიზღუდა სასამართლო პროცესების გაშუქება და აიკრძალა მასალის გადაღება როგორც სასამართლოს შენობაში, ისე მის ეზოში. 

ომბუდსმენის შეფასებით, სასამართლოში საქმეთა განხილვის საქვეყნოობის უზრუნველმყოფი გარანტიების გაუქმება საგრძნობლად გააუარესებს როგორც მართლმსაჯულების გამჭვირვალობის ხარისხს, ისე მედიის ხელმისაწვდომობას მართლმსაჯულების განხორციელების პროცესზე.  

დასაქმებულების გამოხატვის თავისუფლება

სახალხო დამცველი ყურადღებას ამახვილებს შრომის თავისუფლებაში გაუმართლებელი ჩარევის ფაქტებზეც და მიიჩნევს, რომ ამ თვალსაზრისით, განსაკუთრებით საყურადღებო იყო საზოგადოებრივი მაუწყებლიდან გადაცემა „რეალური სივრცის“ წამყვანის, ნინო ზაუტაშვილისა და საინფორმაციო გადაცემა „მოამბის“ წამყვანის, ვასილ ივანოვ-ჩიქოვანის გათავისუფლების საქმეები.

„დაკავებული პოზიციებიდან განმცხადებლების გათავისუფლების ზემოხსენებული საქმეები განსხვავდება სტანდარტული შრომითსამართლებრივი დავებისგან და მათი სათანადო გადაწყვეტა დამატებით მოითხოვს კომპლექსურ მსჯელობას დასაქმებულის გამოხატვის თავისუფლების სტანდარტებთან დაკავშირებით, რომელთა შორის ექცევა საზოგადოებრივი მაუწყებლის თანამშრომლების მიერ დამსაქმებლის მიმართ ლოიალურობის გამოჩენის ვალდებულების ფარგლები. შესაბამისად, მას შემდეგ, რაც ჟურნალისტებმა მათი გათავისუფლების შესახებ მიღებული გადაწყვეტილებები გაასაჩივრეს, მსგავს საქმეებთან დაკავშირებით კარგი პრაქტიკის ჩამოყალიბების ხელშესაწყობად, სახალხო დამცველმა 2025 წლის 2 ოქტომბერს საქმის განმხილველ სასამართლოში სასამართლოს მეგობრის მოსაზრება წარადგინა. დოკუმენტში გაწერილია ის გარემოებები, რომლებიც, ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს პრაქტიკის შესაბამისად, მხედველობაში უნდა მიიღებოდეს, როდესაც დასაქმებულის გამოხატვის თავისუფლება ბალანსდება დამსაქმებლის მიერ მენეჯერული უფლებამოსილების განხორციელების საპირწონედ. სასამართლოს მეგობრის მოსაზრებაში აგრეთვე განხილულია ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს ცალკეული გადაწყვეტილებები, რომლებშიც უფლებადარღვევა დადგინდა სახელმწიფო ტელეკომპანიაში დასაქმებული ჟურნალისტების გათავისუფლების ან/და მათი სხვაგვარი სანქცირების შედეგად, რაც მათ მიერ დამსაქმებლის საჯარო კრიტიკას მოჰყვა“. 

ომბუდსმენი პარლამენტს მოუწოდებს, ახლებურად ჩამოყალიბდეს საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 154-ე მუხლი, რათა მოიცვას ფიზიკური და იურიდიული პირის მიმართ ჩადენილი ყველა დანაშაულებრივი ქმედება, რომელიც მათ ჟურნალისტურ საქმიანობას უკავშირდება და გამკაცრდეს ამ დანაშაულისთვის გათვალისწინებული სასჯელი.

ინფორმაციის თავისუფლება

დოკუმენტში საუბარია საჯარო ინფორმაციის ხელმისაწვდომობასთან დაკავშირებულ გამოწვევებზეც. სახალხო დამცველი მიიჩნევს, რომ პრობლემურია ინფორმაციის გაცემისთვის დადგენილი ვადების გამოთვლის და ამ ვადებში ინფორმაციის გაცემის საკითხი, რაც „საფრთხეს უქმნის მედიასაქმიანობის ეფექტიანობას და საზოგადოებრივი მეთვალყურის ფუნქციის განმახორციელებელი პირების საქმიანობას, ვინაიდან დაგვიანებით გაცემულმა ინფორმაციამ შესაძლოა დაკარგოს თავდაპირველი ღირებულება“.

საქართველოს სახალხო დამცველის შეფასებით, დასაკონკრეტებელია, თუ რას გულისხმობს საჯარო ინფორმაციის დამუშავების ფარგლები: „არ არსებობს ინფორმაციის პროაქტიულ გამოქვეყნებასთან დაკავშირებით არსებული ვალდებულების სათანადო შესრულების საზედამხედველო მექანიზმი. პრობლემურია შიდაუწყებრივი ხასიათის დოკუმენტის ცნებაც და ასევე, მისი მეტი სიცხადით გაწერა. საქართველოს სახალხო დამცველი მიიჩნევს, რომ უკიდურესად მნიშვნელოვანია საჯარო ინფორმაციის ხელმისაწვდომობის უფლების ეფექტიანი საზედამხედველო მექანიზმის შემუშავება, რომელიც შესაბამისი უფლებამოსილებით უზრუნველყოფს უფლების დროულ და ეფექტიან დაცვას“. 

ომბუდსმენი მიიჩნევს, რომ მოქმედი კანონმდებლობით გათვალისწინებული საჯარო ინფორმაციის გაუცემლობაზე გადაწყვეტილების სასამართლოში გასაჩივრების შესაძლებლობა ინფორმაციის მიღებით დაინტერესებული პირისთვის არ არის ეფექტიანი მექანიზმი, ვინაიდან „სასარჩელო წარმოება ხანგრძლივ დროს მოითხოვს და არ არის იაფი პროცედურა. ასევე, უმნიშვნელოვანესი კომპონენტია ინფორმაციის დროულად მიღება, რასაც ვერ უზრუნველყოფს მართლმსაჯულების განმახორციელებელი ორგანო“.

საარჩევნო უფლება - სავარაუდო დანაშაულებრივი ქმედებები და მათი გამოძიება

ანგარიშის თანახმად, საჯარო წყაროებიდან მოპოვებული ინფორმაციის შედეგად, 2025 წლის თვითმმართველობის არჩევნების პერიოდში ჯამში 12 სავარაუდო დანაშაულებრივი ფაქტი გამოვლინდა, საიდანაც ერთ შემთხვევაში გამოძიება ჟურნალისტებისთვის პროფესიულ საქმიანობაში ძალადობის მუქარით ხელშეშლის ფაქტზე მიმდინარეობს. 

„დაზარალებულად ცნობილია ოთხი პირი. სისხლისსამართლებრივი დევნა დაწყებული არ არის. აღსანიშნავია, რომ ამავე ფაქტთან დაკავშირებით, იკვეთება საქმეზე მინიჭებული კვალიფიკაციის პრობლემურობა. ჟურნალისტები მიუთითებდნენ არა მხოლოდ საქმიანობაში ხელშეშლის, არამედ, ფიზიკური ძალადობისა და ტელეფონის წართმევის ფაქტებზეც. კვალიფიკაცია არასრულია და საჭიროა, საქმეზე, გამოძიებამ, დამატებით ძალადობისა და ეკონომიკური დანაშაულის შესაბამისი მუხლებით (ძარცვა ან ყაჩაღობა) კვალიფიკაციის შესახებაც იმსჯელოს“.

დისკრიმინაციის წახალისება და დისკრიმინაციული პრაქტიკები, მათ შორის, ჟურნალისტების მიმართ 

როგორც დოკუმენტში აღნიშნულია, საანგარიშო პერიოდში დისკრიმინაციის წახალისება და სიძულვილის ენის გამოყენება კვლავ მნიშვნელოვანი გამოწვევა იყო. საქმისწარმოების ფარგლებში გამოვლინდა სიძულვილისა და დისკრიმინაციის წამახალისებელი მიმართვების გამოყენება სქესის, სექსუალური ორიენტაციის, ეთნიკური წარმომავლობის, ასევე, რელიგიური კუთვნილების გამო. 

ანგარიშის მიხედვით, სატელევიზიო სივრცეში ჰომოფობიასთან ბრძოლის საკითხზე სახალხო დამცველმა ზოგადი წინადადებით „საზოგადოებრივი მაუწყებლის აჭარის ტელევიზიასა და რადიოს“ მიმართა:

„სახალხო დამცველის წინადადების საფუძველზე, თანასწორუფლებიანობის პრინციპების დაცვისა და სიძულვილის ენის პრევენციის უზრუნველსაყოფად, მაუწყებელმა შეიმუშავა სპეციალური დოკუმენტი – „გამოხატვის თავისუფლება, თანასწორობა და მაუწყებლის როლი სიძულვილის ენის პრევენციაში“. ამასთანავე, მედიასაშუალების თანამშრომლები გადამზადნენ სიძულვილის ენის გამოვლენისა და პრევენციის საკითხებზე. აღნიშნულ საქმეში, სახალხო დამცველის გადაწყვეტილების საფუძველზე ტელევიზიის მხრიდან გატარებული ღონისძიებები, დადებითად იქნა შეფასებული“.

დოკუმენტში მოხვდა 2025 წლის 10 ივნისს, პრორუსული ტელეკომპანია „სეზონი ტვ“-ის პირდაპირ ეთერში „TV პირველის“ ქალი ჟურნალისტების მიმართ გაჟღერებული სექსისტური გამონათქვამებიც.

როგორც ომბუდსმენი წერს, საანგარიშო წელსაც გამოვლინდა ჟურნალისტებისთვის ადმინისტრაციული ბარიერების შექმნის შემთხვევები, როგორც საქართველოს პარლამენტში, ისე ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოში. 

„სახალხო დამცველის აპარატში კვლავ შენარჩუნდა მომართვიანობა ჟურნალისტებისთვის საპარლამენტო აკრედიტაციის შეჩერების საკითხთან დაკავშირებით. პრობლემურია, რომ აკრედიტაციის წესი არსებითი მნიშვნელობის გარემოებების გათვალისწინების გარანტიებს და უფლების დაცვის პროცედურულ საშუალებებს არ უზრუნველყოფს“. 

მედიის ხელმისაწვდომობა

სახალხო დამცველის შეფასებით, მიუხედავად იმისა, რომ „საზოგადოებრივი მაუწყებელი განაგრძობს პირველი არხის მთავარი საინფორმაციო გამოშვების – „მოამბე 21:00 საათზე“ – სინქრონულ თარგმანს აზერბაიჯანულ და სომხურ ენებზე. ასევე, ყოველდღიურად ამზადებს ოთხ საინფორმაციო გამოშვებას ამავე ენებზე, რომლებიც ხელმისაწვდომია პირველი არხის ვებგვერდზე და უსასყიდლოდ გადაეცემა ქვემო ქართლისა და სამცხე-ჯავახეთის რეგიონულ ტელევიზიებს“, ეროვნული უმცირესობებისთვის შექმნილი მედიაპროდუქტის პოპულარიზაცია კვლავ გამოწვევად რჩება.

დოკუმენტის თანახმად, სახალხო დამცველის აპარატის მიერ ეროვნული უმცირესობებით კომპაქტურად დასახლებულ მუნიციპალიტეტებში ჩატარებულმა სამუშაო შეხვედრებმა ასევე აჩვენა, რომ მოსახლეობის ნაწილს საზოგადოებრივი მაუწყებლის მიერ შეთავაზებული შესაძლებლობების შესახებ ინფორმაცია არ აქვს ან არასრულად ფლობს. 

ომბუდსმენი საზოგადოებრივ მაუწყებელს მოუწოდებს, გააძლიეროს ეროვნული უმცირესობების ენებზე მომზადებული მთავარი საინფორმაციო და ანალიტიკური გამოშვებების შესახებ ინფორმაციის მიზნობრივი და სისტემური გავრცელება ეროვნული უმცირესობებით კომპაქტურად დასახლებულ ყველა ადმინისტრაციულ ერთეულში, მათ შორის, აღნიშნული პროდუქტის ხელმისაწვდომობის კონკრეტული მექანიზმების (სინქრონული თარგმანი, ვებგვერდი, რეგიონული მაუწყებლები და სხვ.) შესახებ საზოგადოების სრულყოფილი ინფორმირების უზრუნველყოფით.

მზია ამაღლობელის ადმინისტრაციული საქმე

სახალხო დამცველის 2025 წლის ანგარიშის მიხედვით, კონსტიტუციითა და ევროპული კონვენციით ორჯერ მსჯავრდების აკრძალვის პრინციპი (non bis in idem) დაირღვა „ბათუმელები“/„ნეტგაზეთის“ დამფუძნებლისა და დირექტორის, მზია ამაღლობელის მიმართ ადმინისტრაციული სამართალწარმოების პროცესში.

„პოლიციელებმა მზია ამაღლობელი დააკავეს ასკ-ის 173-ე მუხლის პირველი ნაწილის საფუძველზე, იმ მოტივით, რომ 2025 წლის 11 იანვარს, ბათუმში, პოლიციის შესასვლელთან ფასადზე აკრავდა სტიკერს, ასევე, პოლიციელებს აყენებდა სიტყვიერ შეურაცხყოფას, ხოლო არაერთი მოწოდების მიუხედავად, შეეწყვიტა კანონსაწინააღმდეგო ქმედება, არ გაუთვალისწინებია. დაკავების ოქმის მსგავსი შინაარსისაა 2025 წლის 11 იანვარს შედგენილი პოლიციელის პატაკიც. სამართალდარღვევის ოქმი შედგენილია 2025 წლის 14 თებერვალს, მზია ამაღლობელის მიერ 2025 წლის 11 იანვარს აქციაზე პოლიციის თანამშრომლებისთვის სიტყვიერი შეურაცხყოფისა და სხვა პირების დაკავებისას, პოლიციისთვის ხელის შეშლის გამო. ამ საქმეზე, სასამართლოში ადვოკატები ამტკიცებდნენ, რომ მან მხოლოდ სტიკერი გააკრა (სხვა ქმედება არ ჩაუდენია), და ამის გამო მისი დაკავებისა და პასუხისგებაში მიცემის კომპეტენცია პოლიციას არ ჰქონდა. თუმცა, სასამართლომ მისი მხრიდან დაუმორჩილებლობა, რომელიც „სტიკერის“ გაკვრაში გამოიხატა, ასკ-ის 173-ე მუხლის ქვეშ სამართალდარღვევად განიხილა და სამართალდარღვევად ცნობას ერთ-ერთ საფუძვლად დაუდო. 

რამდენიმე თვეში, პოლიციამ კვლავ დაიწყო მზია ამაღლობელის მიმართ სამართალწარმოება, ამჯერად, ასკის 150-ე მუხლით, იმავე საფუძვლით, იმავე თარიღზე, ადგილზე, ფაქტსა და მოქმედებაზე მითითებით, რისთვისაც ის უკვე გასამართლებული იყო. კერძოდ, 2025 წლის 30 აპრილს შედგენილი სამართალდარღვევის ოქმის თანახმად, 2025 წლის 11 იანვარს, აქციაზე, მზია ამაღლობელმა არ გაითვალისწინა პოლიციის მოთხოვნა და პოლიციის შენობის გარე ფასადზე გააკრა სტიკერი. ხსენებულ საქმეზე, სახალხო დამცველმა სასამართლოს მეგობრის (Amicus Curiae) მოსაზრება წარადგინა, სადაც ორჯერ მსჯავრდების აკრძალვის პრინციპის შესაძლო დარღვევის რისკსა და მშვიდობიანი პროტესტის ფორმის სამართალდარღვევად გაუმართლებლად კვალიფიკაციის საშიშროებაზე მიუთითა“, - წერია ანგარიშში.

„საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტია“ შინაგან საქმეთა სამინისტროს მოუწოდებს, შეწყვიტოს ჟურნალისტების შევიწროება გამოგონილი ბრალდებებით და მეტი გულმოდგინებითა და გაბედულებით ებრძოლოს კრიმინალსა და საზოგადოებისათვის საფრთხის შემცველ პირებსა და გარემოებებს.  

ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიის განცხადებით, შსს ჟურნალისტების დასაშინებლად და დასასჯელად ახალ პრაქტიკას ამკვიდრებს:

„მათ ყოველგვარი წინასწარი შეტყობინების გარეშე უყადაღებენ საბანკო ანგარიშებს ჯარიმების გამო, რომელიც თვეების წინ გამოუწერეს „გზის ხელოვნურად გადაკეტვის“ საბაბით, და რომლის შესახებაც ჟურნალისტებმა არაფერი იცოდნენ. შსს იმედოვნებს, რომ ფინანსური წნეხის მეშვეობით და ყოფითი პრობლემების შექმნით ჟურნალისტებს პროტესტის გაშუქებაზე ხელს ააღებინებს.  

„ტვ პირველის“ გამომძიებელმა ჟურნალისტმა მაკა ჩიხლაძემ დღეს, 2026 წლის 15 აპრილს, საბანკო ანგარიშების დაყადაღების შემდეგ შეიტყო 5,000-ლარიანი ჯარიმის შესახებ, რომელიც მას შსს-მ ამ საბაბით 2025 წლის 15 ოქტომბერს დააკისრა. მაკა ჩიხლაძე ამბობს, რომ კარგად ახსოვს ის დღე - 15 ოქტომბერი, და რეპორტაჟიც, რომელზეც მაშინ მუშაობდა. ის 4 ოქტომბრის მოვლენებთან დაკავშირებით მამხილებელ სიუჟეტს იღებდა და უკვე გადაკეტილ რუსთაველის გამზირზე რესპონდენტებს წერდა. ჟურნალისტი ყადაღას მიიჩნევს შურისძიებად მისი პროფესიული საქმიანობის და ამ კონკრეტული სიუჟეტის გამო. თუ მაკა ჩიხლაძე ჯარიმის შესახებ დროულად შეიტყობდა, ის მალევე შეძლებდა შესაბამისი უწყებებისთვის იმის დამტკიცებას, რომ 15 ოქტომბერს რუსთაველის გამზირზე პროფესიულ მოვალეობას ასრულებდა.

მაკა ჩიხლაძე უკვე მეორე ჟურნალისტია, ვის საბანკო ანგარიშებსაც შსს-ს ჯარიმის გამო ბოლო 10 დღის განმავლობაში ყადაღა დაედო. 

7 აპრილს ანგარიშები დაუყადაღეს ტელეკომპანია „ფორმულას“ ჟურნალისტს ლიზა ციციშვილს 2025 წლის 10 სექტემბერს „გზის ხელოვნურად გადაკეტვის“ გამო. 2025 წლის 5 ნოემბერს ლიზა ციციშვილი რუსთაველის გამზირზე პროფესიული მოვალეობის შესრულებისას მცირე ხნით დააკავეს. არც დაკავებისას, არც მერე, ჟურნალისტისთვის ჯარიმის შესახებ ინფორმაცია შსს-ს არ მიუწოდებია. 

ცალკე საკითხია თავად ჯარიმების კანონიერება და პროპორციულობა. მართალია, ცალკეულ შემთხვევებში ჟურნალისტების მიმართ „გზის ხელოვნულად გადაკეტვის“ საბაბით წარმოებული საქმეები შეწყდა, პოზიტიური გამოსავლის შემთხვევაშიც კი, შსს-ს მსგავსი ქმებებები ჟურნალისტებისთვის დიდ ტვირთს წარმოადგენს და აკარგვინებს მათ დროს გასაჩივრებასა და სასამართლო დარბაზებში სიმართლის მტკიცებაზე. ძნელი დასაჯერებელია, რომ შსს-მ ვერ შეძლო მაღალი ცნობადობის მქონე ტელეჟურნალისტების იდენტიფიცირება. ფაქტი ისაა, რომ შსს-მს მათ დევნაში გაფლანგა საჯარო რესურსი, რაც საზოგადოებისთვის და, მათ შორის ჟურნალისტებისთვის, უსაფრთხო გარემოს შექმნისთვის უნდა მოეხმარებინა. 

შსს-მ დღემდე ვერ შეძლო გამოევლინა და დაესაჯა ის პირები, რომლებიც მაკა ჩიხლაძეს 2024 წლის 7 დეკემბერს დაესხნენ თავს იმ დროს, როცა ის გრიბოედოვის ქუჩიდან პირდაპირ ეთერში მუშაობდა. ამისთვის შსს-ს პოლიტიკური ნება არ ჰყოფნის. გაცილებით ადვილია ჟურნალისტების დევნა, რომლებიც კანონის სრული დაცვით ახორციელებენ პროფესიულ საქმიანობას“. 

ქარტია სოლიდარობას უცხადებს ყველა ჟურნალისტს, „რომელიც შსს-ს მხრიდან უსამართლო და დაუსაბუთებელ დევნას დაექვემდებარა, და მადლობას უხდის მათ პროფესიის ერთგულებისთვის“. 

თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე ეკატერინე ელიაძემ საზოგადოებრივი მაუწყებლის წინააღმდეგ არხიდან გათავისუფლებული წამყვანის, ნინო ზაუტაშვილის საჩივარი არ დააკმაყოფილა.

ზაუტაშვილის ადვოკატის, გიორგი იასაშვილის თქმით, ისინი სამსახურიდან გათავისუფლების შესახებ ბრძანების ბათილად ცნობას და წამყვანის შესაბამის პოზიციებზე აღდგენას მოითხოვენ. სასარჩელო მოთხოვნებში ასევე მითითებული იყო, რომ თუ ნინო ზაუტაშვილის სამსახურში აღდგენა ან ტოლფასი სამუშაოთი უზრუნველყოფა შეუძლებელი იქნებოდა, მომხდარიყო განაცდურის ანაზღაურება.

„საქმეს რომ ბოლომდე მივიყვან, ეს ვიცი და არც დრო და არც ენერგია არ  დამენანება ამისთვის. ზუსტად ვიცი, რომ მართალი ვარ და მოსამართლემაც იცოდა, რომ ჩემსკენ იყო სიმართლე. ამ საშინლად მძიმე დროში, როცა ძალიან ბევრი უსამართლო გადაწყვეტილება იქნა მიღებული, ერთადერთ და  უპირველეს ამოცანად რჩება მართლმსაჯულების ინსტიტუციური დამოუკიდებლობის უზრუნველყოფა“, - თქვა ნინო ზაუტაშვილმა „მედიაჩეკერთან“ საუბრისას.

საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა გადაცემა „რეალური სივრცის“ წამყვანი, ნინო ზაუტაშვილი, ვასილ ივანოვ-ჩიქოვანთან ერთად, სამსახურიდან 2025 წლის 11 აპრილს გაათავისუფლა.

თბილისის საქალაქო სასამართლომ არ დააკმაყოფილა „მოამბის“ ყოფილი წამყვანის საჩივარიც, რომლითაც ვასილ ივანოვ-ჩიქოვანი „პირველი არხიდან“ გათავისუფლების შესახებ ბრძანების ბათილად ცნობას ითხოვდა. ეს გადაწყვეტილება ძალაში დატოვა სააპელაციომაც.

კომუნიკაციების კომისიის წევრი ბრიტანეთის მიერ სანქცირებული, სამთავრობო ტელეკომპანია „იმედის“ იურიდიული დეპარტამენტის უფროსი ანი ვაზაგაშვილი გახდა. „ქართული ოცნების“ პარლამენტმა მის კანდიდატურას მხარი დღევანდელ პლენარულ სხდომაზე 80 ხმით დაუჭირა. 

ვაზაგაშვილი ტელეკომპანია „მაესტროს“ იურიდიული სამსახურის ხელმძღვანელიც არის. 2024 წლამდე, ამ ტელევიზიებში მუშაობის დაწყებამდე, ის შინაგან საქმეთა სამინისტროს საპატრულო პოლიციის დეპარტამენტის სამართლებრივი უზრუნველყოფისა და ადმინისტრაციული საქმისწარმოების სამმართველოს მთავარი სპეციალისტი/იურისტი იყო. 
                                                       

კომისიამდე, 2023 წლიდან, სამთავრობო ტელეკომპანია „იმედში“ ფინანსური მონიტორინგისა და აუდიტორულ-საკონსულტაციო საქმიანობას ეწეოდა კომუნიკაციების კომისიას ახალი თავმჯდომარე გოგა გულორდავა. გულორდავა 2016-2020 წლებში „ქართული ოცნების“ მაჟორიტარი დეპუტატი იყო, 2013-2016 წლებში კი - წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის გამგებელი.    
                                                       

კომუნიკაციების კომისიის წევრობის კანდიდატები ასევე იყვნენ: ტელეკომპანია GDS-ის ფინანსური დირექტორი,  გიორგი ელისაშვილი და „რუსთავი 2“-ის ფინანსური დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, სოლომონ ექვთიმიშვილი. 

ComCom-ის წევრობა სურდა „ღია გული - საუნივერსიტეტო ჰოსპიტალის“ შიდა აუდიტის სამსახურის უფროსს, იოსებ აბულაძეს, თუმცა ის მიხეილ ყაველაშვილის მიერ პარლამენტისთვის წარდგენილ კანდიდატებს შორის ვერ მოხვდა. 

ირაკლი კობახიძის ბრძანებით შექმნილ ComCom-ის წევრობის კანდიდატთა შესარჩევ კომისიაში იყვნენ: ნუგზარ რუხაძე - ჟურნალისტი, POSTV-ის დირექტორი საზოგადოებასთან ურთიერთობის საკითხებში; ზურაბ ტაბიძე - შპს „ალტას“ დამფუძნებელი; თალიკო ჟვანია - სტუ-ს ინფორმატიკსა და მართვის სისტემების ფაკულტეტის დეკანი. ამ კომისიას ComCom-ის წევრობის მსურველების განცხადებებისა და გასაუბრების შედეგების მიხედვით, მთავრობისთვის არანაკლებ 3 კანდიდატის შესახებ უნდა წარედგინა რეკომენდაციას, მთავრობას კანდიდატები უნდა წარედგინა პრეზიდენტისთვის, პრეზიდენტს კი - პარლამენტისთვის. 

ComCom-ის წევრის ერთი ვაკანტური თანამდებობის დასაკავებლად ღია კონკურსი 11 თებერვალს გამოცხადდა და საბუთების მიღების ბოლო ვადა 12 მარტი იყო. ამ პერიოდში განცხადებები და საჭირო დოკუმენტაცია სწორედ  ამ ოთხმა კანდიდატმა წარადგინა.

კომისიის წევრობის ვადა ვახტანგ აბაშიძეს ეწურება. ის 2014-2017 წლებში კომუნიკაციების კომისიის თავმჯდომარე იყო, 2017 წლიდან კი კომისიის წევრია. აბაშიძე ComCom-ის თავმჯდომარე იყო 2000-2004 წლებშიც.  

კომუნიკაციების ეროვნული კომისია 5 წევრისგან შედგება, მათი უფლებამოსილების ვადა 6 წლითაა განსაზღვრული. პირის კომისიის წევრად არჩევა 2-ზე მეტი ვადით არ შეიძლება. 

„TV პირველის“ ჟურნალისტს, მაკა ჩიხლაძეს ანგარიშები დაუყადაღეს. ჟურნალისტის ცნობით, 2025 წლის 15 ოქტომბერს, რუსთაველის გამზირზე პროფესიული მოვალეობის შესრულებისას „გზის ხელოვნურად გადაკეტვის“ საბაბით დაკისრებული 5000-ლარიანი ჯარიმის შესახებ ამ დრომდე არ იცოდა.

„ამხელა უწყებაში, შინაგან საქმეთა სამინისტროში, არ გამოინახა რესურსი, რომ ერთი SMS შეტყობინება გამოეგზავნათ ჩემთვის, თუ ფოსტით არ გამომიგზავნიდნენ, ვინმე პირადად არ მოვიდოდა და არ მეტყოდა. უბრალოდ რომ შეეტყობინებინათ, რომ დაჯარიმებული ვარ, მე ხომ ამას ამდენი ხნის განმავლობაში გავარკვევდი, დავამტკიცებდი, რომ ნამდვილად პროფესიულ მოვალეობას ვასრულებდი. ვიდრე ანგარიშები არ დამიყადაღეს, მე ამის შესახებ არავის არ გამაგებინა. ეს ერთი, რომ სახელმწიფო უწყებები სრულად მოშლილია და მეორე, მე მგონია, რომ ეს არის შურისძიება, პირადი ინტერესი და არაფერი კავშირი არ აქვს ამას შეკრებისა და მანიფესტაციის კანონთან და რაიმე დარღვევასთან. შეუძლებელია, ჯერ ერთი, იქ სხვა მედიებიც მუშაობდნენ, რომ მაინც და მაინც მე დავჯარიმებულიყავი იმისთვის, რასაც სხვებიც აკეთებდნენ. აბსოლუტურად გამორიცხულია და დავუშვათ, ეს ასე მოხდა, მე ამის შესახებ უნდა მცოდნოდა. ეს არის ჩემი კანონიერი უფლება, რაც ასე არ მომხდარა“, - განაცხადა ჩიხლაძემ „მედიაჩეკერთან“ საუბრისას. 

ანგარიშები დაუყადაღეს ტელეკომპანია „ფორმულას“ ჟურნალისტს, ლიზა ციციშვილსაც. ჟურნალისტის ინფორმაციით, 2025 წლის 10 სექტემბერს, რუსთაველის გამზირზე პროფესიული მოვალეობის შესრულებისას „გზის ხელოვნურად გადაკეტვისთვის“ დაკისრებული 5 000-ლარიანი ჯარიმის შესახებ 7 აპრილამდე არ იცოდა.

„ამ ჯარიმას ჩემი დაკავების ეპიზოდიც მოჰყვა ნოემბერში… გადავკვეთე საზღვარიც, იქაც არავინ არაფერი მითხრა”, - დაწერა ამ დღეს ციციშვილმა სოციალურ ქსელში. 

„პრესის საერთაშორისო ინსტიტუტი“, MFRR-ის პარტნიორები და მედიის თავისუფლების, ჟურნალისტთა და გამოხატვის თავისუფლების დამცველი სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციები აფგან სადიგოვის აზერბაიჯანში გაძევებას ევროპაში ჟურნალისტების წინააღმდეგ ტრანსნაციონალური რეპრესიების აშკარა მაგალითად მიიჩნევენ. 

ორგანიზაციები აღნიშნავენ, რომ სადიგოვის დეპორტაცია წარმოადგენს საქართველოს მიერ ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციით (ECHR) ნაკისრი ვალდებულებების აშკარა დარღვევას და მკაცრ საერთაშორისო დაგმობას მოითხოვენ:

„ჩვენ ღრმად შეშფოთებულები ვართ სადიგოვის უსაფრთხოებით და იმით, რომ დეპორტაციამ შესაძლოა გამოიწვიოს აზერბაიჯანის ხელისუფლების მხრიდან სამართლებრივი დევნის გაძლიერება ალიევის რეჟიმის კრიტიკის გამო.

ჩვენი ორგანიზაციები მოუწოდებენ საერთაშორისო საზოგადოებას, მათ შორის ევროპის საბჭოს და ევროკავშირს, მიიღონ სასწრაფო ზომები, რათა საქართველო პასუხისგებაში მიეცეს ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციით გათვალისწინებული ვალდებულებების დარღვევისთვის და ზეწოლა მოახდინონ აზერბაიჯანზე, რათა უზრუნველყოს სადიგოვის უსაფრთხოება და გადაადგილების თავისუფლება. ჟურნალისტს უნდა შეეძლოს აზერბაიჯანის დატოვება და ოჯახთან უსაფრთხო მესამე ქვეყანაში გაერთიანება.

სადიგოვის დეპორტაცია, რომელიც წლების განმავლობაში დაუნდობელ სამართლებრივ შევიწროებას მოჰყვა, ევროპაში ჟურნალისტების წინააღმდეგ ტრანსნაციონალური რეპრესიების აშკარა მაგალითია. ეს ასევე, კიდევ ერთი ნიშანია იმისა, რომ საქართველო აღარ შეიძლება ჩაითვალოს დევნილი ჟურნალისტებისთვის უსაფრთხო თავშესაფრად. საქართველოს ხელისუფლების მიერ ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის ვალდებულებების დარღვევა მოითხოვს ძლიერ, კოორდინირებულ საერთაშორისო რეაგირებას ანგარიშვალდებულების უზრუნველსაყოფად და საერთაშორისო ვალდებულებების ასეთი დარღვევების თავიდან ასაცილებლად“, - აღნიშნულია ორგანიზაციების საერთო განცხადებაში.

განცხადებაზე ხელმომწერი ორგანიზაციები:

The International Press Institute (IPI); European Federation of Journalists (EFJ); European Centre for Press and Media Freedom (ECPMF); Justice for Journalists Foundation; Index on Censorship.
                                                                        

თბილისში მცხოვრები, აზერბაიჯანელი ჟურნალისტი, აფგან სადიგოვი 4 აპრილის ღამეს დააკავეს, შსს მას სოციალურ ქსელში პოლიციელის შეურაცხყოფას ედავებოდა. სადიგოვის წინააღმდეგ სასამართლო სხდომა თბილისის საქალაქო სასამართლოში ნაშუაღამევს დაინიშნა, მისი ქვეყნიდან გაძევების შესახებ გადაწყვეტილება კი მოსამართლე თორნიკე ქოჩქიანმა გამთენიისას, დაახლოებით 04:00 საათზე, გამოაცხადა. სასამართლომ მას შეუფარდა 2000 ლარის ოდენობით ჯარიმა და საქართველოში შემოსვლის აკრძალვაც 3 წლის ვადით.

სადიგოვის გაძევებიდან მეორე დღეს, 6 აპრილს, აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი მეუღლესთან, ვიცე-პრეზიდენტ მეჰრიბან ალიევასთან ერთად საქართველოს ეწვია.

აფგან სადიგოვი თბილისში, აზერბაიჯანის მოთხოვნით, 2024 წელს დააკავეს. ის საექსტრადიციო პატიმრობაში თითქმის 9 თვე იმყოფებოდა. სადიგოვმა პროტესტის ნიშნად 161 დღე იშიმშილა. ის 2025 წელს, „გზის ხელოვნურად გადაკეტვის“ საბაბით ორჯერ იყო დაკავებული.

„საერთაშორისო გამჭვირვალობა-საქართველო“ კომუნიკაციების კომისიის მიერ კრიტიკული მაუწყებლებისთვის: „ტელეკომპანია პირველისა“ და „ფორმულასთვის“ წერილობითი გაფრთხილების მიცემას საგანგაშოდ აფასებს და მიიჩნევს, რომ ამ გადაწყვეტილებით მარეგულირებელი მაუწყებლებს ცენზურას უწესებს. „საგულისხმოა, რომ მაუწყებლებისთვის ყოველი შემდგომი იმავე ტიპის დარღვევის დადგენა მათთვის სოლიდური ფინანსური სანქციების დაწესების, ან/და მაუწყებლობის ლიცენზიის შეჩერება/შეწყვეტის წინაპირობა გახდება, რაც ისედაც მწირი ფინანსური რესურსების პირობებში მომუშავე მედიებისთვის მძიმე ტვირთი იქნება“, - აღნიშნავს ორგანიზაცია. 

კომუნიკაციების კომისიამ ტელეკომპანიები: Postv-ი, „იმედი“, „ფორმულა“ და „TV პირველი“ „მაუწყებლობის შესახებ“ კანონის იმ მუხლების დარღვევის გამო, რომლებიც შინაარსობრივი რეგულირების საკითხებს შეეხება, 8 აპრილს, წერილობით გააფრთხილა.

ComCom-მა მის მიერ ჩატარებული მედიამონიტორინგის საფუძველზე, შინაარსობრივი რეგულირების საკითხების: მიუკერძოებლობა, ბალანსი, პირადი დამოკიდებულების/მოსაზრების საფუძველზე გაშუქება, ფაქტის ჯეროვანი სიზუსტე შესაძლო დარღვევაზე პირველად იმსჯელა.

მაგალითად, კომისიამ მიიჩნია, რომ ფრაზების: „ოცნების პროკურატურა“, „ოცნების პარლამენტი“, „ივანიშვილის პრემიერ-მინისტრი“, „რაჟდენ კუპრაშვილის უწყება“, „ოცნების მთავრობის წევრებთან“, „სასამართლო კლანი“, და სხვ. გამოყენებით „ფორმულამ“ ახალი ამბების პროგრამაში საკითხი მაუწყებლის პირადი დამოკიდებულების ან მოსაზრების საფუძველზე გააშუქა, რითაც კანონი დაარღვია. ComCom-ის მედიამომსახურებების რეგულირების დეპარტამენტმა მონიტორინგის დროს ყველაზე მეტი - 20 შესაძლო დარღვევა სწორედ „ფორმულას“ აღმოუჩინა, ყველაზე ცოტა (4) კი - „იმედს“.

კომუნიკაციების კომისიამ მაუწყებლები წერილობით გააფრთხილა, რადგან მათ მიმართ ბოლო ერთი წლის განმავლობაში მსგავსი ხასიათის დარღვევისთვის სანქცია გამოყენებული არ ყოფილა. 

რა ჩაუთვალა ComCom-მა ტელევიზიებს კანონმდებლობის დარღვევად, ვრცლად იხილეთ „მედიაჩეკერის“ მასალა. 

                                                      

TI-ის შეფასებით, აშკარაა, რომ „ქართული ოცნება“ კრიტიკული მედიის გაჩუმებასა და დასჯას კომუნიკაციების კომისიის გამოყენებით მათთვის ფინანსური სანქციების დაწესების, საბოლოოდ კი მაუწყებლობის ლიცენზიის შეჩერება/შეწყვეტის მუქარის გზით ცდილობს:

„როგორც ჩანს, მიზნის მისაღწევად მსუყე ნიადაგი რეპრესიული კანონმდებლობის პარალელურად, კომუნიკაციების კომისიის პარტიისადმი ერთგული კანდიდატებით დაკომპლექტებით იქმნება, რომელსაც უკვე წლებია ხელისუფლება კრიტკული მედიის დევნის იარაღად იყენებს.

ქვეყანაში სიტყვისა და გამოხატვის თავისუფლების შენარჩუნების მიზნით, მნიშვნელოვანია საქართველოს მოქალაქეებმა და საერთაშორისო პარნტიორებმა მკაფიოდ დაგმონ კომუნიკაციების კომისიის დამოუკიდებელი მედიის წინააღმდეგ პოლიტიკურ ინსტრუმენტად გამოყენება“.

„საერთაშორისო გამჭვირვალობა-საქართველოს“ განცხადებით, მიუხედავად იმისა, რომ 2 აპრილის სხდომაზე კომუნიკაციების კომისიამ კრიტიკულ მაუწყებლებთან ერთად, ბრიტანეთის მიერ ორი დასანქცირებული პროსამთავრობო ტელევიზიის: „იმედისა“ და „პოსტვის“ მიერ იმავე შინაარსის დარღვევების საკითხიც განიხილა, სხდომაზე დაკვირვება ნათლად წარმოაჩენდა, რომ მას ფორმალისტური ხასიათი ჰქონდა და ის მხოლოდ ხელოვნური ბალანსის დაცვის მიზანს ემსახურებოდა:

„ამას ადასტურებს, თავად პროსამთავრობო ტელევიზიების წარმომადგენლების პოზიციებიც, რომელთაც არც კი სცადეს მაუწყებლების პოზიციების დაცვა და განაცხადეს, რომ ისინი მაქსიმალურად ეცდებიან მომავალში მსგავსი ტერმინების გამოყენებისგან თავის შეკავებას. საგულისხმოა ისიც, რომ კომისიამ „იმედს“ მხოლოდ 4 დარღვევა დაუდგინა, „პოსტვის“ - 7, „ტელეკომპანია პირველსა“ და „ფორმულას“ - 18 და 20.

საპირწონედ, კრიტიკული მაუწყებლების იურისტებმა დეტალურად დაასაბუთეს და განმარტეს, რომ ჟურნალისტების მხრიდან წარმოთქმული ფრაზები არა მათი პირადი მოსაზრებები და შეფასებები, არამედ საზოგადოებაში ფართოდ დამკვიდრებული ფაქტების კონსტატაციაა. მათვე ხაზი გაუსვეს, რომ მედიის თვითმიზანი არ არის კონკრეტული მხარის პოზიციის დამალვა, პირიქით, მათთან კომუნიკაციასა და თანამშრომლობაზე უარს თავად „ქართული ოცნების“ ხელისუფლების წარმომადგენლები ამბობენ.

შესაბამისად, კომუნიკაციების კომისიის პრეტენზიები, შესაძლოა, აღქმულ იქნეს გამოხატვის თავისუფლების შეზღუდვის, სარედაქციო პოლიტიკაში ჩარევისა და მოსალოდნელი ფინანსური სანქციების თავიდან არიდების შიშით ამბის გაშუქებაზე უარის თქმის გზით მედიაზე ზეწოლის მცდელობად“.

როგორც TI წერს, კომუნიკაციების კომისიის გადაწყვეტილება, რომელიც „ოცნების“ მიერ მიღებულ რეპრესიულ საკანონმდებლო ცვლილებებს ეფუძნება,  საერთაშორისოდ აღიარებულ სტანდარტს არღვევს და ეწინააღმდეგება საქართველოს კონსტიტუციას, ისევე როგორც ამ მიმართულებით არსებულ საუკეთესო საერთაშორისო სტანდარტსა და პრაქტიკას:

• აზრის თავისუფლად გამოხატვის ულება დაცულია საქართველოს კონსტიტუციის მე-17 მუხლით  და დაუშვებელია ადამიანის დევნა აზრისა და მისი გამოხატვის გამო. ამასთან, მასობრივი ინფორმაციის საშუალებები თავისუფალია. ცენზურა დაუშვებელია. სახელმწიფოს ან ცალკეულ პირებს არა აქვთ მასობრივი ინფორმაციის ან მისი გავრცელების საშუალებათა მონოპოლიზაციის უფლება.

• ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის მე-10 მუხლი ასევე იცავს ნებისმიერი პირის გამოხატვის თავისუფლებას, მათ შორის, მედიის უფლებას გააკრიტიკოს საჯარო პირები;

• აგრეთვე, OSCE/ODIHR-ისა და ვენეციის კომისიის ერთობლივი სახელმძღვანელოები ხაზს უსვამენ, რომ მარეგულირებელი არ უნდა იქცეს პოლიტიკური ზეწოლის იარაღად, განსაკუთრებით საარჩევნო პერიოდში;

• მარეგულირებლის დამოუკიდებლობის აუცილებლობას ხაზს უსვამს და კრიტიკული შინაარსის ჩახშობას კრძალავს ევროპის საბჭოს რეკომენდაციაც -  CM/Rec(2016)4.

• ამასთან, ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლო განმარტავს, რომ გამოხატვის თავისუფლება, მათ შორის, პრესისა და სხვა საინფორმაციო საშუალებების მხრიდან, დემოკრატიული საზოგადოების ერთ-ერთი ფუნდამენტური საფუძველი და პროგრესის წინაპირობაა. აღნიშნული ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს არაერთი პრეცედენტული გადაწყვეტილებით არის გამყარებული.

კომუნიკაციების კომისიამ „მაუწყებლობის შესახებ“ კანონითა და „მაუწყებელთა ქცევის კოდექსით“ დადგენილი ნორმების პრაქტიკაში ამოქმედება, „რათა მაუწყებელთა ობიექტურობა სათანადო პროცედურის საფუძველზე და მაღალი სამართლებრივი სტანდარტით შეფასდეს“, ბრიტანეთის მიერ სამთავრობო ტელეკომპანიების: „იმედისა“ და „postv“-ის დასანქცირების შემდეგ დააანონსა. 

6 მარტის განცხადებაში კომისია მედიის შინაარსობრივი რეგულირების საკითხთან დაკავშირებით წერდა, რომ მიუხედავად კანონის არსებობისა, აქამდე მხოლოდ საჩივრებზე რეაგირებდა და თავად მაუწყებლების მიმართ ადმინისტრაციული წარმოება არ დაუწყია. 

კომუნიკაციების კომისიას აქამდე თვითრეგულირების სფეროში მოქცეული საკითხების განხილვისა და მაუწყებლების დასანქცირების შესაძლებლობა  „მაუწყებლობის შესახებ“ კანონში 2025 წლის გაზაფხულზე შესული ცვლილებებით მიეცა.

2025 წლის ივნისში კი, ComCom-მა „ფორმულა“ და „TV პირველი“, ტელეკომპანია „მთავარ არხთან“ ერთად, „ქართული ოცნების“ საჩივრის საფუძველზე ახალი ამბების გადაცემისას „მიუკერძოებლობის პრინციპის დარღვევისთვის“ სამართალდამრღვევად ცნო, თუმცა გარდამავალი პერიოდის გამო ადმინისტრაციული პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლა. „ფორმულამ“ კომისიის ეს გადაწყვეტილება სასამართლოში გაასაჩივრა.  

კომუნიკაციების კომისიას 29 იანვრიდან ახალი თავმჯდომარე ჰყავს. „ქართული ოცნების“ ყოფილი დეპუტატი, გოგა გულორდავა თავმჯდომარედ ComCom-ის წევრების სრულმა შემადგენლობამ აირჩია. მას „ქართული ოცნების“ პარლამენტმა მხარი 2025 წლის დეკემბერში, დაუჭირა. კომისიამდე, 2023 წლიდან, გულორდავა სამთავრობო ტელეკომპანია „იმედში“ ფინანსური მონიტორინგისა და აუდიტორულ-საკონსულტაციო საქმიანობას ეწეოდა. 

კომუნიკაციების კომისია ხვალ, 8 აპრილს მიიღებს გადაწყვეტილებებს ტელეკომპანიების: Postv-ის, „იმედის“, „ფორმულასა“ და „TV პირველის“ მიერ „მაუწყებლობის შესახებ“ კანონის შესაძლო დარღვევებზე. 

კომისიამ ამ ტელეკომპანიების მიერ კანონმდებლობის შესაძლო დარღვევის საკითხები, რომელიც შინაარსობრივ რეგულირებას შეეხება და მის მიერ ჩატარებული მედიამონიტორინგის საფუძველზე გამოავლინა, 2 აპრილის სხდომაზე პირველად განიხილა. 

ამ სხდომაზე Postv-ის საკითხის მომხსენებელმა, თამარ ხუხუნაიშვილმა თქვა, რომ მედიამომსახურებების რეგულირების დეპარტამენტის მიერ მომზადებული მოხსენებითი ბარათის მიხედვით, 28 თებერვლიდან 11 მარტის ჩათვლით, პერიოდული მონიტორინგის ფარგლებში ჩატარებული შემოწმების შედეგად Postv-ის ახალი ამბების პროგრამებში 7 დარღვევის ფაქტი გამოვლინდა. 

ხუხუნაიშვილმა მოიყვანა Postv-ის მიერ „მაუწყებლობის შესახებ“ კანონის 54-ე მუხლის - „სამართლიანობა და მიუკერძოებლობა“ მე-5 პუნქტის დარღვევის რამდენიმე მაგალითიც: „რადიკალური ოპოზიციის წევრებმა წერილი ურსულა ფოლ დენ ლაიერს 22 სექტემბერს გაუგზავნეს“; „ეს კიდევ ერთი დადასტურებაა იმისა, რომ კოლექტიურ ნაცმოძრაობას ციხიდან ისევ მსჯავრდებული სააკაშვილი მართავს“; „ქვეყნის ინტერესების დამაზიანებელი გზავნილები ამჯერად ოპოზიციური განწყობებით ცნობილმა ექსპერტმა გაიმეორა და აბსურდულ ბრალდებებთან ერთად, საზოგადოებაში პანიკის დათესვაც სცადა“. 

მან დაასახელა Postv-ის მიერ „მაუწყებლობის შესახებ“ კანონის 52-ე მუხლის - „ფაქტის ჯეროვანი სიზუსტე და პასუხის უფლება“ 1-ლი პუნქტის დარღვევის მაგალითიც, ჟურნალისტის ფრაზა 10 მარტის საინფორმაციო გამოშვების პროგრამიდან: „ევროკომისიის გადაწყვეტილების მიუხედავად, დღეს ნაცმოძრაობაში ამბობენ, რომ ყულევის პორტთან დაკავშირებულმა, მათ მიერვე წამოწყებულმა ანტისახელმწიფოებრივმა კამპანიამ იმუშავა და ქვეყნის იმიჯი დააზიანა“ …  ხუხუნაიშვილმა მოხსენებით ბარათზე დაყრდნობით თქვა, რომ ჟურნალისტის მიერ წარმოთქმული წინადადება ინფორმაციას ისე წარმოაჩენს, თითქოს სიუჟეტში შემდგომ ჩართული რესპოდენტი, ლევან სანიკიძე ადასტურებს, რომ „ნაციონალური მოძრაობის“ ანტისახელმწიფოებრივმა კამპანიამ იმუშავა და ქვეყნის იმიჯი დააზიანა, თუმცა სიუჟეტში ჩართულ ინტერვიუში სანიკიძე ასეთ განცხადებას არ აკეთებს. შესაბამისად, ამ შემთხვევაში ინფორმაციის გადაცემის სიზუსტის პრინციპი დაირღვა. 

2 აპრილის სხდომას ესწრებოდა Postv-ის წარმომადგენელიც. ნინო ელოშვილმა თქვა, რომ კომისიის მიდგომას დაელოდებიან და „შესაბამისად, სამომავლოდ გავითვალისწინებთ ჩვენს საქმიანობაში“. 

კომუნიკაციების კომისიის მიერ დადგენილი პრაქტიკის სამომავლოდ გათვალისწინებაზე ისაუბრა „იმედის“ იურისტმა, ანა ვაზაგაშვილმაც. „მე მესმის, გარკვეული ფრაზები იყო, რომლებიც შესაძლებელია, ატარებდეს შეფასებით ხასიათს და მზად ვართ მოკლედ, გავიზიაროთ ის მიმართულება, რომელსაც კომუნიკაციების კომისია ამ მხრივ მაუწყებლებისთვის დაადგენს“. 

-----------------------------
ანა ვაზაგაშვილი კომუნიკაციების კომისიის წევრობის ერთ-ერთი მსურველია. ComCom-ის წევრის ერთი ვაკანტური თანამდებობის დასაკავებლად ღია კონკურსი 11 თებერვალს გამოცხადდა და საბუთების მიღების ბოლო ვადა 12 მარტი იყო. ამ პერიოდში განცხადებები და საჭირო დოკუმენტაცია წარადგინა ვაზაგაშვილმაც. კომისიის წევრობის ვადა ვახტანგ აბაშიძეს ეწურება. 
-----------------------------

„იმედის“ საკითხის წარდგენისას მომხსენებლმა, პავლე ბერიამ თქვა, რომ „ადგილი აქვს სავარაუდო დარღვევას 4 ფაქტთან დაკავშირებით“.

როგორც მან ჩამოთვალა, პერიოდული მონიტორინგის ფარგლებში განხორციელებული შემოწმების შედეგად გამოვლინდა, რომ „იმედის“ ახალი ამბების პროგრამებში ჟურნალისტები ახალ ამბებს გადასცემდნენ შემდეგი ფრაზების გამოყენებით: „გაბანკროტებულ ოპოზიციაშიც“, „პროპაგანდისტული ოპოზიციური არხების ჟურნალისტები“, „პოლიტიკური ამნეზია მძიმე ფორმებს იღებს“, „მძიმე და უსაფუძვლო ბრალდებები“, „ოპოზიციის მედია“. ეს ფრაზები გაჟღერებული იყო 25-26 თებერვალსა და 9 და 11 მარტს გადაცემულ ახალ ამბებში. 

პავლე ბერიას თქმით, „მოხსენებითი ბარათის მიხედვით, აღნიშნული ფრაზების გამოყენებით ახალი ამბების გადაცემა მათი კონტექსტის, შინაარსისა და გავრცელების ფორმის გათვალისწინებით, წარმოადგენს მაუწყებლის პირადი მოსაზრებისა და დამოკიდებულების საფუძველზე  ახალი ამბების გადაცემას, რაც აკრძალულია „მაუწყებლობის შესახებ“ საქართველოს კანონის 54-ე მუხლის მე-5 პუნქტის შესაბამისად…“

დარღვევების 20 ეპიზოდს აღწერს მედიამომსახურებების რეგულირების დეპარტამენტის მიერ ტელეკომპანია „ფორმულას“ შესახებ მომზადებული მოხსენებითი ბარათი. „ფორმულას“ საკითხის წარდგენისას თამარ გოშუამ ტელევიზიის მიერ „მაუწყებლობის შესახებ“ კანონის 54-ე მუხლის მე-5 პუნქტის დარღვევის საილუსტრაციოდ შემდეგი მაგალითი მოიყვანა: „იმის გამო, რომ რეჟიმი ქვეყნის შიგნით არ წყვეტს რეპრესიას და ასევე აგრძელებს თავდასხმას საერთაშორისო პარტნიორებთან, ამ რეჟიმის პირობებში საქართველოს შესაბამისობის მაჩვენებელი ევროკავშირის უსაფრთხოებისა და საგარეო პოლიტიკასთან მუდმივად მცირდება“. 

გოშუამ „ფორმულას“ მიერ მიუკერძოებლობის პრინციპისა და ბალანსის დარღვევის მაგალითად დაასახელა 25 თებერვლის სიუჟეტი - „საკადრო წმენდა კონკურსის სახელით?“, რადგან მასში გაჟღერებული არ იყო ბათუმის მერიის წარმომადგენლის მოსაზრება. 

2 აპრილის სხდომის მიმდინარეობისას ტელეკომპანია „ფორმულას“ იურისტი, ეთო ქათამაძე დაინტერესდა, რა ახალი სამართლებრივი ან ფაქტობრივი გარემოებები გამოიკვეთა, რომ სწორედ ახლა გაჩნდა ამ ნორმების აქტიურად აღსრულების საფუძველი და აღნიშნა, რომ ამას წინ უძღვოდა ბრიტანეთის სანქციები Postv-ის და „იმედის“ მიმართ და კომისიის მყისიერი განცხადება, რომ ამ ნორმების ამოქმედების ბიძგი გახდებოდა სწორედ ეს სანქციები. 

---------------------------------------------------
ComCom-მა „მაუწყებლობის შესახებ“ კანონითა და „მაუწყებელთა ქცევის კოდექსით“ დადგენილი ნორმების პრაქტიკაში ამოქმედება, „რათა მაუწყებელთა ობიექტურობა სათანადო პროცედურის საფუძველზე და მაღალი სამართლებრივი სტანდარტით შეფასდეს“, 6 მარტს, ბრიტანეთის მიერ სამთავრობო ტელეკომპანიების: „იმედისა“ და „postv“-ის დასანქცირების შემდეგ, დააანონსა. 

მაშინდელ განცხადებაში კომუნიკაციების კომისია მედიის შინაარსობრივი რეგულირების საკითხთან დაკავშირებით წერდა, რომ მიუხედავად კანონის არსებობისა, აქამდე მხოლოდ საჩივრებზე რეაგირებდა და თავად მაუწყებლების მიმართ ადმინისტრაციული წარმოება არ დაუწყია. ხვალინდელი განხილვა კი ამის პირველი შემთხვევა იქნება. 

კომუნიკაციების კომისიას აქამდე თვითრეგულირების სფეროში მოქცეული საკითხების განხილვისა და მაუწყებლების დასანქცირების შესაძლებლობა  „მაუწყებლობის შესახებ“ კანონში 2025 წლის გაზაფხულზე შესული ცვლილებებით მიეცა.
------------------------------------------------

გარდა ამისა, ეთო ქათამაძე აღნიშნავს, რომ მოხსენებით ბარათში არ არის დასაბუთებული ის სტანდარტი, რომლის მიხედვითაც ფრაზები მაუწყებლის ინსტიტუციურ პოზიციად კვალიფიცირდება. 

---------------------------------------
კომუნიკაციების კომისიის მედიამომსახურებების რეგულირების დეპარტამენტის მიერ ტელეკომპანია „ფორმულასა“ და „TV პირველის“ შესახებ მომზადებული მოხსენებითი ბარათების შესახებ ვრცლად იხილეთ „მედიაჩეკერის“ მასალა - „“ეს ნიშნავს შინაარსობრივი კონტროლის დაწესებას ჟურნალისტების სიტყვებზე“ - ComCom-ი მონიტორინგის საფუძველზე ტელევიზიებს „მაუწყებლობის შესახებ“ კანონის დარღვევას ედავება“. 
--------------------------------------

„TV პირველის“ საკითხის წარდგენისას ეკა ჭახრაკიამ, მედიამომსახურებების რეგულირების დეპარტამენტის მიერ მომზადებულ მოხსენებით ბარათზე დაყრდობით თქვა, რომ დეპარტამენტმა ტელევიზიის ახალი ამბების შერჩევითი მონიტორინგის დროს ფაქტების ჯეროვანი სიზუსტით გადაცემის, ინფორმაციის მიუკერძოებლად და ბალანსის დაცვით გავრცელების მოთხოვნების დარღვევის ჯამურად, 18 შემთხვევა გამოავლინა. 

ჭახრაკიამ შესაძლო დარღვევების საილუსტრაციოდ რამდენიმე მაგალითიც მოიყვანა. მან მოხსენებითი ბარათის საფუძველზე, მაუწყებლის პირადი დამოკიდებულებისა და მოსაზრების გამომხატველად დაასახელა ისეთი ფრაზები, როგორებიცაა: „რეპრესიულ პოლიტიკასთან“, „თუმცა, ტერორი ღამის თბილისში ამით არ დასრულებულა“, „ე.წ. განათლების რეფორმა“. 

მომხსენებელმა „მაუწყებლობის შესახებ“ კანონის 54-ე მუხლის 1-ლი და მე-4 პუნქტების დარღვევის მაგალითად მოიყვანა 9 მარტის „პირველებში“ გასული სიუჟეტი - „ხალხის დაშინების და ტერორის გზა?“ ეკა ჭახრაკიას თქმით, მასში წარმოჩენილია მხოლოდ ნარკოტესტის შედეგების გამო დაკავებული და შემდგომ გათავისუფლებული პირის, სამოქალაქო აქტივისტისა და სხვადასხვა სპეციალისტის პოზიცია პროტოკოლის დარღვევის და პოლიციის მხრიდან

ზეწოლის საკითხზე და არ არის წარმოჩენილი ალტერნატიული პოზიცია, რითაც დეპარტამენტის შეფასებით, დარღვეულია მიუკერძოებლობის პრინციპი და არ არის დაცული ბალანსი. 

10 მარტის საინფორმაციო გამოშვებაში გასული სიუჟეტი, რომელშიც ჟურნალისტი ამბობს: „მოწმეები ბრალდებულებს ვერ ცნობენ, ხელი ვერცერთს დაადეს. თუმცა, პროკურორი მოსამართლის ნაცვლად ამბობს, რომ განაჩენი გამამტყუნებელი იქნება“, ჭახრაკიამ „მაუწყებლობის შესახებ“ კანონის 52-ე მუხლის 1-ლი პუნქტის დარღვევის მაგალითად დაასახელა. მან მოხსენებით ბარათზე დაყრდნობით თქვა, რომ მაუწყებელმა ამ სიუჟეტში ინფორმაცია იმგვარად წარმოაჩინა, თითქოს პროკურორი მოსამართლის ნაცვლად აცხადებს

გადაწყვეტილებას და ქმნის შთაბეჭდილებას, თითქოს პროკურორმა წინასწარ იცის, თუ რა იქნება სასამართლოს გადაწყვეტილება, თუმცა სიუჟეტშივე ჩანს, რომ პროკურორი მხოლოდ მის მოლოდინს გამოხატავს:

„ჟურნალისტმა პროკურორის ნათქვამის კონტექსტი შეცვალა და მისი ნათქვამი უარყოფითად წარმოაჩინა. შესაბამისად, დეპარტამენტის შეფასებით, სიუჟეტში ფაქტები ჯეროვანი სიზუსტის მოთხოვნის დაცვით არ არის გადაცემული“.

„TV პირველის“ იურისტმა, თორნიკე მიგინეიშვილმა საკუთარი პოზიციის  დაფიქსირებისას აღნიშნა, რომ როდესაც კომისიას სურს კანონის დარღვევის იდენტიფიცირება მოახდინოს, აუცილებელია მხედველობაში მიიღოს ყოველი კონკრეტული განცხადების სრული კონტექსტი. გარდა ამისა, მიგინეიშვილის თქმით, განცხადებები და სიტყვები, რომლებიც არის საზოგადოებაში მყარად დამკვიდრებული ფორმით და მოხსენიებულია არაერთ საერთაშორისო ორგანიზაციის დასკვნებსა თუ რეზოლუციებში, მათი გაჟღერება კანონის დარღვევად ვერ ჩაითვლება. 

2 აპრილის სხდომას ესწრებოდა „TV პირველის“ საინფორმაციო სამსახურის ხელმძღვანელიც. ნოდარ მელაძის თქმით, დასახელებული, დარღვევად მიჩნეული ახალი ამბები, რომელიც ტელევიზიის ეთერში გავიდა, აჩენს განცდას, რომ რეალურად რეგულატორის მიზანი არის, რომ გარკვეულწილად შეზღუდონ ისეთი საკითხების გაშუქება, რომელიც წარმოადგენს განსაკუთრებით მაღალი საზოგადოებრივი ინტერესის თემებს. 

მელაძემ ყურადღება გაამახვილა მათ შორის, დავით ჩხეიძის საქმის გაშუქებაზე, რაზეც მოხსენებით ბარათში მითითებულია, რომ ტელევიზიამ მეორე მხარის პოზიცია არ წარმოაჩინა. მისი თქმით, ბუნებაში არ არის ისეთი შემთხვევა, როდესაც რომელიმე უწყებამ „TV პირველის“ ახალი ამბების სამსახურს რაიმე საპასუხო კომენტარი მიაწოდა იმ თემასთან დაკავშირებით, რომელსაც ტელევიზია აშუქებდა და ის ეთერში არ გავიდა. 

„მე მოვუწოდებ მარეგულირებელ კომისიას წერილობით მიმართოს ყველა შესაბამის უწყებას, სამთავრობო უწყებებს, სამინისტროებს, ან შესაბამის უწყებებს, რომელთა პასუხებსაც საჭიროებდა ამ შემთხვევაში ის ახალი ამბავი, რომელიც გაშუქდა და პირველ რიგში, მათთან დააზუსტოს, იყო თუ არა მათი მხრიდან მზაობა, რომ ამ თემაზე წარმოჩენილი ყოფილიყო მათი პოზიცია და [მაუწყებელმა] დამალა თუ არა მათი პოზიცია ამ შემთხვევაში. ასეთ ფაქტს ბუნებაში ვერ იპოვით და მე შემიძლია წარმოგიდგინოთ არაერთი მტკიცებულება მიმოწერების სახით ან რაღაც სხვა ფორმით, თუ გნებავთ, რომელიც დაადასტურებს, რომ „TV პირველის“ ახალი ამბების სამსახურს ჰქონდა არაერთი, არა ერთი, ათი, ასი და შეიძლება ათასი მცდელობაც, სხვადასხვა მაღალი საზოგადოებრივი ინტერესის საქმეებზე როდესაც ცდილობდა მოეპოვებინა შესაბამისი მოპასუხე მხარის კომენტარი, განეთავსებინა ის ახალ ამბავთან ერთად, უბრალოდ ეს შეუძლებელი იყო, იმიტომ რომ ისინი უარს აცხადებდნენ“.

კომუნიკაციების კომისიის მიერ შინაარსობრივ რეგულირებასთან დაკავშირებით ჩატარებული მედიამონიტორინგის საფუძველზე, ტელეკომპანიების მიერ „მაუწყებლობის შესახებ“ კანონის შესაძლო დარღვევის საკითხების პირველად განხილვას ესწრებოდნენ და საკუთარი მოსაზრებაც წარადგინეს „მედიის ადვოკატირების კოალიციის“ თავმჯდომარემ, მამუკა ანდღულაძემ და „საერთაშორისო გამჭვირვალობა - საქართველოს“ წარმომადგენელმა, სანდრო ბარამიძემ.

-------------------------------------------------------------
კომუნიკაციების კომისიამ „ფორმულა“ და „TV პირველი“, ტელეკომპანია „მთავარ არხთან“ ერთად, „ქართული ოცნების“ საჩივრის საფუძველზე ახალი ამბების გადაცემისას „მიუკერძოებლობის პრინციპის დარღვევისთვის“ სამართალდამრღვევად ცნო 2025 წლის ივნისში, „მაუწყებლობის შესახებ“ კანონში ცვლილებების შესვლის შემდეგ, თუმცა გარდამავალი პერიოდის გამო, ადმინისტრაციული პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლა. „ფორმულამ“ კომისიის მიერ მიღებული ეს გადაწყვეტილება სასამართლოში გაასაჩივრა.  

კომუნიკაციების კომისიას 29 იანვრიდან ახალი თავმჯდომარე ჰყავს. „ქართული ოცნების“ ყოფილი დეპუტატი, გოგა გულორდავა თავმჯდომარედ ComCom-ის წევრების სრულმა შემადგენლობამ აირჩია. მას „ქართული ოცნების“ პარლამენტმა მხარი 2025 წლის დეკემბერში, დაუჭირა. კომისიამდე, 2023 წლიდან, გულორდავა სამთავრობო ტელეკომპანია „იმედში“ ფინანსური მონიტორინგისა და აუდიტორულ-საკონსულტაციო საქმიანობას ეწეოდა. 

აფგან სადიგოვის აზერბაიჯანში გაძევებასთან დაკავშირებით „საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციამ“ ფაქტობრივი გარემოებები და ანალიტიკური შეფასება გამოაქვეყნა. 

------------------------------------------------
აფგან სადიგოვის მეუღლის, სევინჩ სადიგოვას ინფორმაციით, აფგანი აზერბაიჯანში პოლიციამ დააკავა და ზუსტად არ ვიცი, სად წაიყვანეს. სევინჩ სადიგოვა შვილებთან ერთად ევროპაში იმყოფება. აფგან სადიგოვი საქართველოდან აზერბაიჯანში გუშინ გააძევეს.
-----------------------------------------------

საიას განცხადებით, სადიგოვის აზერბაიჯანში გაძევება ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციისა და საქართველოს კანონმდებლობის მძიმე და მანიპულაციური დარღვევაა, რომელიც გამოიყენეს როგორც პოლიტიკური ანგარიშსწორებისა და სამაგალითო დასჯის ინსტრუმენტი. „სახელმწიფომ ფაქტობრივად უგულებელყო სტრასბურგის სასამართლოს დროებითი ღონისძიება და გამოიყენა გაძევება ექსტრადიციის აკრძალვის ფორმალური გვერდის ავლისთვის“, - წერს ორგანიზაცია.

როგორც „საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაცია“ აღნიშნავს, ის ფაქტი, რომ აზერბაიჯანის პროკურატურამ სისხლის სამართლის საქმე შეწყვიტა, არ ნიშნავს, რომ აფგან სადიგოვს აზერბაიჯანში საფრთხე აღარ ემუქრება:

„სადიგოვი კვლავ რჩებოდა პოლიტიკური ნიშნით დევნილ ჟურნალისტად აზერბაიჯანის ხელისუფლების მხრიდან და კვლავ არსებობდა ის რისკი, რის გამოც დროებითი ღონისძიება შესახებ გადაწყვეტილება იქნა მიღებული ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს მიერ. აღსანიშნავია, რომ სტრასბურგის სასამართლოს გადაწყვეტილების გარეშეც, ეროვნულ სასამართლოს ეკისრებოდა ვალდებულება, შეეფასებინა აზერბაიჯანში სადიგოვისთვის მიმართ არსებული რისკები, ნაცვლად ამისა, აზერბაიჯანის პროკურატურის მიერ სისხლისსამართლებრივი დევნის შეწყვეტის ფაქტი, სახელმწიფომ გამოიყენა სტრასბურგის სასამართლოს აკრძალვის გვერდის ავლისთვის და აღნიშნული მიიჩნია შესაბამის საფუძვლად, რათა მომხდარიყო სადიგოვის გაძევება აზერბაიჯანში“.

ორგანიზაცია წერს სოციალურ ქსელში გამოქვეყნებული პოსტის - „იქ, სადაც დიქტატურაა, პოლიციელები მზად არიან ხელფასისა და „პაგონების“ სანაცვლოდ ყველაფერი გაყიდონ და ფეხქვეშ გათელონ და ამას სიამოვნებით, მთელი გულით და სიამაყით აკეთებენ“, გამო ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის საქმის წარმოების საფუძვლით სადიგოვის დაკავების უკანონობაზეც:  

„სოციალურ ქსელში გამოქვეყნებული პოსტის გამო პირის დაკავება, დაჯარიმება, საქართველოში შემოსვლის აკრძალვა 3 წლის ვადით და მისი ქვეყნიდან გაძევება, როდესაც ცნობილია, რომ მას წარმოშობის ქვეყანაში შეუქცევადი ზიანი ემუქრება, შეიძლება იწვევდეს ევროპული კონვენციის მე-18 მუხლის დარღვევასაც. ამ შემთხვევაში, ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის კოდექსის 173-ე მუხლი გამოყენებულ იქნა, როგორც ფორმალური საფუძველი, პოლიტიკური დევნის „კანონიერების“ საფარველის შექმნისათვის“.  

საიას შეფასებით, აფგან სადიგოვის შემთხვევაში მოხდა სამართლიანი სასამართლოს უფლების მიზანმიმართული უგულვებელყოფაც:

„აფგან სადიგოვის საქმეში სამართალდამცავი უწყებისა და სასამართლოს მოქმედებათა თანხვედრა მართლმსაჯულების სისტემას წარმოაჩენდა როგორც რეპრესიულ სადამსჯელო მექანიზმს. კვირა დღეს, გამთენიის 3-4 საათზე, ფორსირებულ რეჟიმში, საქმის განხილვის ობიექტური საჭიროება არ არსებობდა. ამასთან, სასამართლოს მიერ სადიგოვთან დაკავშირებული უფლებრივი კონტექსტის სრული უგულვებელყოფა აღნიშნული პროცესის პოლიტიკურად მოტივირებულობაზე მიუთითებს“.

„საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიის“ განცხადებით კი, აფგან სადიგოვის შემთხვევა აჩვენებს, „თუ როგორ ეფექტურად შეუძლიათ თანამშრომლობა ავტორიტარულ ხელისუფლებებს კრიტიკულად განწყობილი ჟურნალისტების წინააღმდეგ, ადამიანის უფლებების ფეხქვეშ გასათელად და გამოხატვის თავისუფლების ჩასახშობად“.

ქარტია ჟურნალისტთა უფლებებზე მომუშავე საერთაშორისო ორგანიზაციებს მოუწოდებს, ყურადღება გამოიჩინონ აფგან სადიგოვის შემთხვევის მიმართ, იზრუნონ მის უსაფრთხოებაზე და გააკეთონ ყველაფერი, რაც შეუძლიათ, ჟურნალისტის დასაცავად აზერბაიჯანში, სადაც ის ამჟამად იმყოფება.

„4 აპრილს „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებამ აზერბაიჯანელი რეპრესირებული ჟურნალისტი, აფგან სადიგოვი, დააკავა და საერთაშორისო სამართლის ნორმების დარღვევით და საქართველოს საერთაშორისო ვალდებულებების უგულებელყოფით, „წარმოშობის ქვეყანაში“, აზერბაიჯანში, გააძევა. 

ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამართლომ საქართველოს აუკრძალა, სასამართლოს მიერ აფგან სადიგოვის საქმეზე არსებითი გადაწყვეტილების მიღებამდე, მისი ექსტრადირება აზერბაიჯანში, სადაც ჟურნალისტი შეიძლებოდა დაქვემდებარებოდა წამებასა და არაადამიანურ მოპყრობას და სადაც მისი თავისუფლება და სიცოცხლე საფრთხის ქვეშ იქნებოდა.

მრავალ კითხვას აჩენს აზერბაიჯანისა და საქართველოს ხელისუფლებების კრიტიკოსი ჟურნალისტის დაკავების დრო (ილჰამ ალიევის ვიზიტის წინა დღეებში), ფორმალური მიზეზი (ზოგადი ხასიათის პოსტი სოციალურ მედიაში), დაკავების ფორმა (მოტყუებითა და დიდი საპოლიციო მობილიზებით) და ნაჩქარევი სასამართლო პროცესი (ჩაინიშნა და ჩატარდა ღამით).

Azel.tv-ს მთავარი რედაქტორი აფგან სადიგოვი ჟურნალისტური საქმიანობისთვის წლების განმავლობაში იდევნებოდა აზერბაჯანში. მის წინააღმდეგ ორჯერ იყო აღძრული სისხლის სამართლის საქმე. აზერბაიჯანულ ციხეში ჟურნალისტმა დიდი ხნის განმავლობაში იშიმშილა.

2023 წელს აფგან სადიგოვი სერიოზულად შერყეული ჯანმრთელობით ჩამოვიდა საქართველოში სამკურნალოდ, ოჯახთან ერთად. თუმცა ის აქ თავს უსაფრთხოდ არ გრძნობდა და მესამე ქვეყანაში გასვლას გეგმავდა, რისი საშუალებაც ჟურნალისტს საქართველოს ხელისუფლებამ არ მისცა. 2024 წლის აგვისტოში აფგან სადიგოვს საექსტრადაციო პატიმრობა შეეფარდა. მან ქართულ ციხეში 141 დღე იშიმშილა. აფგან სადიგოვი პატიმრობიდან შარშან აპრილში, გირაოთი გათავისუფლდა. მისმა ოჯახმა საქართველო დატოვა.  

აფგან სადიგოვის სისხლის სამართლებრივი დევნა აზერბაიჯანში 1 აპრილს შეჩერდა, 3 აპრილს მას მოუხსნეს შეზღუდვა გადაადგილებაზე, 4 აპრილს კი დააკავეს. ამ დროისთვის ადვოკატებს პრაქტიკულად მზად ჰქონდათ დოკუმენტები ჟურნალისტის მესამე ქვეყანაში გასაყვანად, თუმცა ქართულმა სასამართლომ მას არ მისცა საშუალება, ქვეყანა ნებაყოფლობით დაეტოვებინა“, - ვკითხულობთ ქარტიის განცხადებაში. 

აფგან სადიგოვის გაძევება 

თბილისში მცხოვრები, აზერბაიჯანელი ჟურნალისტი, აფგან სადიგოვი 4 აპრილის ღამეს დააკავეს, შსს მას სოციალურ ქსელში პოლიციელის შეურაცხყოფას ედავებოდა. სადიგოვის წინააღმდეგ სასამართლო სხდომა თბილისის საქალაქო სასამართლოში ნაშუაღამევს დაინიშნა, მისი ქვეყნიდან გაძევების შესახებ გადაწყვეტილება კი მოსამართლე თორნიკე ქოჩქიანმა გამთენიისას, დაახლოებით 04:00 საათზე, გამოაცხადა. სასამართლომ მას შეუფარდა 2000 ლარის ოდენობით ჯარიმა და საქართველოში შემოსვლის აკრძალვაც 3 წლის ვადით.

სადიგოვის გაძევებიდან მეორე დღეს, 6 აპრილს, აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი მეუღლესთან, ვიცე-პრეზიდენტ მეჰრიბან ალიევასთან ერთად საქართველოს ეწვია.

აფგან სადიგოვი თბილისში, აზერბაიჯანის მოთხოვნით, 2024 წელს დააკავეს. ის საექსტრადიციო პატიმრობაში თითქმის 9 თვე იმყოფებოდა. სადიგოვმა პროტესტის ნიშნად 161 დღე იშიმშილა. ის 2025 წელს, „გზის ხელოვნურად გადაკეტვის“ საბაბით ორჯერ იყო დაკავებული.